Leiderschap? 
Leiderschap, ik lees hier vele doeleiden ervan. mijn visie op leiderschap is...
respect krijgen van de tegenpartij, dan ben je een goede leider, ik krijg respect van Bamse, en met zachte hond leid ik haar dat ik toch mijn zin krijgt. hahahaha
en volgens mij is dat ook in het dagelijkse leven, respect voor de medemens, denk dat je dan ook een goede leider bent.
nog een toevoeging 
je ongelijk durven bekennen als je ongelijk heb.
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Leiderschap?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
ik denk dat honden behoefte hebben aan een leider. zoals in een roedel. dus iemand die de grenzen aangeeft en regels opsteld. luna weet dat alle mensen in huis boven haar staan en ik heb een hele rusige gelukkige hond. ze weet dat ze dingen niet mag (zoals op de bank) maar omdat we daar consequent in zijn heeft ze er prima vrede mee! ik probeer haar als hond te behandelen in dat opzicht! ik denk dat elke hond behoefte heeft aan dit soort regels, luun is niet gewend alles altijd maar te mogen en is daarom overal erg lief. en luisterd! nee is nee en niks negatiefs gewoon nee. heel simpel precies zoals ik denk dat een hond het wilt! honden zijn ervoor gemaakt denk ik.. om te werken voor een leider! ik bepaal wanneer welopen of stilstaan , en dat soort dingen. maar respecteer luna wel! ze krijgt genoeg tijd om als een pup zonder kop door de bossen te rennen of om heerijk verwend te worden met een massage:P ik denk dat door de regels die ze heeft ze gelukkig is!
Hoi Goja,
Misschien zit een deel van het antwoord ook nog wel in de boodschap van hondentrainster Suzan Clothier; training witout ego
Ze beschrijft haar filosofie in het boek Bones would rain from the sky. Op zich vind ik het boek net iets te Amerikaans sentimenteel, maar de boodschap dat je een betere trainer, of in deze context, leider bent als je je eigen emoties,verwachtingen en vooral angsten kan parkeren en kan werken vanuit wat je ziet dat er gebeurt, vind ik wel erg aanspreken.
Uiteraard interpreteer je, maar je kunt ook zien hoe je hond reageert. Is je hond tevreden, gelukki, dan doe je blijkbaar iets goed
Mireille
"
das een heleboel eigenlijk om te overdenken.
het gevaar zit (zover ik nu overdenk) vooral in het interpreteren van wat je ziet.
Als baas moet je dan dus zo eerlijk kunnen zijn, dat je echt wilt zienn hoe de hond zich voelt, reageert en waarom hij dingen doet of niet doet, en daar moet je je ego voor uit zetten, en je eigen verwachtingen in de kast stoppen.
eigenlijk vraagt het hele pure eerlijke liefde, waar het belang van de leider wijkt voor het belang van zijn volger (de hond in dit geval) das niet zo eenvoudig..........
controle willen hebben komt mi voort uit angst.
Een wanhopige poging van de mens om de touwtjes is handen te hebben, de 'controle' loslaten is ook durven.
Mijn idee van leiderschap is dat je voorziet in de behoefte van de ander in de breedste zin van het woord.
Je kunt dus ook zorgen voor de mogelijkheid dat die ander zelf zijn behoeften kan vervullen.
De grootste zorg die je hebt als leider is denk ik, zorgen voor de eerste levensbehoeften, veiligheid, voedsel/drinken en voortplanting (dat laatste is niet altijd aan de orde). Daarna kun je voor andere dingen zorgen. Denk aan de piramide van Maslow.
Mijn honden vertrouwen mij en waarschijnlijk leeft daarom ook alles in harmonie samen hier in huis!
Leiderschap in de dominante vorm ben ik geen voorstander van, in geen enkel opzicht, niet bij mens en niet bij dier! We zijn allen gelijk namelijk. Een goede leider ben je als je jezelf dit kan beseffen, een goede leider staat niet boven een ander maar leeft samen met anderen en begeleid hun op een juist pad met een juiste kennis. "
Ik denk dat je als leider juist moet in zien dat we allemaal verschillend zijn en onze eigen talenten hebben. We zijn niet gelijk, maar wel even veel waard. Ieder persoon/dier is een radar in het geheel en zonder dat kleine stukje draait je organisatie/huishouden/roedel niet optimaal. Maar volgens mij bedoelen we hetzelfde
Margje hoort zichzelf graag praten
Een wanhopige poging van de mens om de touwtjes is handen te hebben, de 'controle' loslaten is ook durven. "
ik denk zelf dat een hond de "controle uit angst" van zijn baas feilloos doorziet
en er negatief op reageert, met het omgekeerde gedrag
en als de baas daar eerlijk naar kijkt...... ziet hij dat hij fout bezig is
een kader wat gezet wordt uit diepe liefde voor de hond (met zijn eigen mogelijkheden en onmogelijkheden) zal positief ontvangen worden en zal de hond positief op reageren.
misschien wat zweverig gezegd, maar ik zelf denk dat leiderschap vooral eerlijke liefde is
en dan zal er ook best nog weleens iets schorten in de communicatie, maar de basis is dan zo stevig dat dat geen echte problemen geeft.
wat ik ook nog tegen kwam en ik ben heel benieuwd wat jullie daarvan denken:
Leer van je hond te houden zonder hem te verwennen (in de neg zin van het woord, meer verpesten, to spoil in het engels). leer je hond dat hij kan krijgen wat wil door beleefd en beheerst te zijn in plaats van door opdringerig en eisend en gebruik daarvoor ook hondse communicatie.
Klinkt misschien een beetje schoolfrik achting? Maar toch, er zit wat in als je ziet hoeveel honden er rond de puberteit in het asiel belanden. Het belangrijkste wat mijn belhamels in hun eerste jaar moesten leren van mij is zelfbeheersing. En dat was voor "he laten we op de tafel springen daar zijn ook leuke dingen te vinden' Shadow en "ik wil aandacht ik wil Aandacht, ik wil NU aandacht" Spotje-dotje best lastig We zijn er ook nog niet helemaal geloof ik
Mireille
ik denk zelf dat een hond de "controle uit angst" van zijn baas feilloos doorziet
en er negatief op reageert, met het omgekeerde gedrag
en als de baas daar eerlijk naar kijkt...... ziet hij dat hij fout bezig is
een kader wat gezet wordt uit diepe liefde voor de hond (met zijn eigen mogelijkheden en onmogelijkheden) zal positief ontvangen worden en zal de hond positief op reageren.
misschien wat zweverig gezegd, maar ik zelf denk dat leiderschap vooral eerlijke liefde is
en dan zal er ook best nog weleens iets schorten in de communicatie, maar de basis is dan zo stevig dat dat geen echte problemen geeft. "
Mooi gezegd, Goja
Leer van je hond te houden zonder hem te verwennen (in de neg zin van het woord, meer verpesten, to spoil in het engels). leer je hond dat hij kan krijgen wat wil door beleefd en beheerst te zijn in plaats van door opdringerig en eisend en gebruik daarvoor ook hondse communicatie.
Klinkt misschien een beetje schoolfrik achting? Maar toch, er zit wat in als je ziet hoeveel honden er rond de puberteit in het asiel belanden. Het belangrijkste wat mijn belhamels in hun eerste jaar moesten leren van mij is zelfbeheersing. En dat was voor "he laten we op de tafel springen daar zijn ook leuke dingen te vinden' Shadow en "ik wil aandacht ik wil Aandacht, ik wil NU aandacht" Spotje-dotje best lastig We zijn er ook nog niet helemaal geloof ik
Mireille
"Sterker nog, denk ik, een hond "verwennen" is geen houden van.
Je ziet die verwarring, in mijn optiek, in dit topic ook terug komen. Sommige mensen beschrijven wat het is om van een dier te houden, namelijk, het accepteren en respecteren van grenzen, eigenheid en daarin een juiste balans zien te vinden. Het "houden van" is altijd een aspect van goed leiderschap, maar het is in mijn ogen een component ervan en niet bepaald hetzelfde.
Leiderschap is sturing, maar...en dat is de grote vraag, "hoe stuur je?" Doe je dat met geweld(de zogenaamde fysieke correcties)? Met beloningen (het zogenaamde positieve opvoeden)? En, niet onbelangrijk, welke visie heb je daarbij, als je die al hebt?
Ik merk, naarmate ik meer leer over honden en hun communicatie, dat ik steeds minder bezig ben met het gedrag op zich en me steeds meer kan richten op een gelijkwaardige gesprekspartner. Dat klinkt heel vreemd, maar is eigenlijk vrij logisch als je gaat kijken naar hoe intelligent deze dieren zijn, en hoe ze met ons kunnen en willen communiceren.
Van daaruit merk ik ook dat termen als ranghoog en ranglaag bij lange na niet de lading dekken van het gesprek. Vraag mij daarom oprecht af, de laatste tijd, in hoeverre je aan een hond leiding moet/kunt geven en in hoeverre je met een hond moet communiceren over de relatie die je aangaat.
met het houden van bedoel ik niets zweverigs
bij mij is automatisch inbegrepen bij het "houden van" heel goed kijken wat de ander nodig heeft
als dat grenzen zijn, dan zijn dat grenzen
als dat een stuk vrijheid is, is dat een stuk vrijheid
houden van = belang van de ander voor op zetten, ook als het jou niet uitkomt
verwennen....... wat is verwennen, zolang het het belang van de hond maar niet schaadt
gelijkwaardig..... nee, ik zie mij niet gelijk waardig met de hond.
maar dat wil niet zeggen dat ik hem "minderwaardig vind", maar wel totaal anders, met totaal andere vaardigheden die ik weer mis, in het dagelijks leven is de hond nu eenmaal voor veiligheid bv afhankelijk van de mens, op dat moment zijn we niet gelijkwaardig, ik heb een beschermde taak, en die komt dan weer voort uit de liefde die ik voor het dier voel. Beschermend dus, niet beschadigd.
Met gelijkwaardige gesprekspartner bedoel ik dat de hond je dingen kan vragen en duidelijk proberen te maken die ver buiten het leiderschap/volger gesprek vallen. Als je daarnaast bekijkt dat de hond meer macht heeft (fysiek) dan we vaak bij stil staan heb je het, in mijn optiek, eigenlijk over een relatie die gebaseerd is op samenwerking en eigen initiatief. Dat komt voor mij dichter in de buurt van Vriendschappelijkheid.
En ook vrienden beschermen elkaar. Als ik heel eerlijk kijk naar de relatie met mijn eigen hond zie ik dat ook terug. Ik waarborg dan misschien een stuk fysieke veiligheid, de hond helpt mij emotioneel gezond te houden en daagt mij lichamelijk ook nog eens uit.
Ik ben er ook nog niet helemaal uit. Gelijkwaardig, toch niet helemaal. Voorbeeld; als we steppen, bepaal ik waar we heen gaan. Weigert de hond uberhaut te lopen, dan ga ik er vanuit dat er iets niet goed is. Weigert de hond om naar rechts te gaan omdat het pad links leuker is, dan zet ik toch door. Tenzij ik denk dat het gevaarlijk zou kunnen zijn. Hmm, heb toch wel een soort van dialoog met de hond?!
Aan de andere kant; als ik denk waar wij ons in het begin druk over maakten, wat een hond wel en niet moest zijn of kunnen en hoe totaal onbelangrijk dat was toen we afscheid moesten nemen.... Ja, het gaat veel verder dan leiderschap en volger. Het wordt ook leuker als je dat los laat.
Ik denk trouwens dat het ook aan de levensfase van de hond ligt. Een pup moet veel meer (be)geleid worden an de volwassen hond waarmee je al een ritme hebt. Dat was bij de overgang van onze vorige honden naar deze twee heel intens, we hadden een ritme, een manier van samenleven en dat werd totaal overhoop gehaald. Opnieuw wennen en elkaar leren kennen. Nu, na een jaar, komt er weer wat meer rust en balans.
Ik weet niet of ik het nu goed doe. Mijn honden trekken mij wel eens aan de lijn ergens heen omdat zij daar moeten zijn... Ik denk wel dat de band met deze twee hechter is dan met de vorige twee omdat we vanaf het begin beter gekeken hebben maar wie ze waren en we meer ervaring opgedaan hadden.
En uiteindelijk gaat het erom dat jij en je hond zich prettig voelen in een bepaalde rolverdeling?
Mireille
Aan de andere kant; als ik denk waar wij ons in het begin druk over maakten, wat een hond wel en niet moest zijn of kunnen en hoe totaal onbelangrijk dat was toen we afscheid moesten nemen.... Ja, het gaat veel verder dan leiderschap en volger. Het wordt ook leuker als je dat los laat.
Ik denk trouwens dat het ook aan de levensfase van de hond ligt. Een pup moet veel meer (be)geleid worden an de volwassen hond waarmee je al een ritme hebt. Dat was bij de overgang van onze vorige honden naar deze twee heel intens, we hadden een ritme, een manier van samenleven en dat werd totaal overhoop gehaald. Opnieuw wennen en elkaar leren kennen. Nu, na een jaar, komt er weer wat meer rust en balans.
Ik weet niet of ik het nu goed doe. Mijn honden trekken mij wel eens aan de lijn ergens heen omdat zij daar moeten zijn... Ik denk wel dat de band met deze twee hechter is dan met de vorige twee omdat we vanaf het begin beter gekeken hebben maar wie ze waren en we meer ervaring opgedaan hadden.
En uiteindelijk gaat het erom dat jij en je hond zich prettig voelen in een bepaalde rolverdeling?
Mireille "
Ja! Ja! Ja!
Je bent wel heel degelijk in gesprek met je honden! En niet alleen als jullie aan het steppen zijn maar ook daarbuiten. En het leukste is, die honden snappen dat en communiceren met alle macht terug.
Ik denk dat taakverdelingen bij een groepsverband horen maar ben me er ook van bewust dat honden dat groepsverband met ons geheel vrijwillig aangaan. Ze binden zich (en dat kun je niet afdwingen) en ze blijven bij ons (en ook dat kun je op lange termijn niet afdwingen) Daarin moet, volgens mij, dus per definitie ruimte zijn voor het eigen initiatief en dat maakt de relatie heel eenzijdig zien als "leider en volger" denk ik niet toereikend. De hond kan kiezen zich te laten leiden in bepaalde of alle situaties, naar gelang het vertrouwen en (afwachtende) karakter van de hond, dat wel.
Ik denk dat taakverdelingen bij een groepsverband horen maar ben me er ook van bewust dat honden dat groepsverband met ons geheel vrijwillig aangaan. Ze binden zich (en dat kun je niet afdwingen) en ze blijven bij ons (en ook dat kun je op lange termijn niet afdwingen) Daarin moet, volgens mij, dus per definitie ruimte zijn voor het eigen initiatief en dat maakt de relatie heel eenzijdig zien als "leider en volger" denk ik niet toereikend. De hond kan kiezen zich te laten leiden in bepaalde of alle situaties, naar gelang het vertrouwen en (afwachtende) karakter van de hond, dat wel. "
Eens!
Ik vind ook niets zo erg om te zien als mensen die hun hond meeslepen aan de lijn zonder te zien wat die hond zegt, zonder er uberhaupt naar te willen kijken!
Mireille
Eens!
Ik vind ook niets zo erg om te zien als mensen die hun hond meeslepen aan de lijn zonder te zien wat die hond zegt, zonder er uberhaupt naar te willen kijken!
Mireille
"
Je ziet in zo'n geval alleen maar dat een hond wordt voortgetrokken door een baasje.
Je weet op dat moment niet met wat voor intentie dat baasje zijn hond voortrekt, in jou ogen is dat misschien verkeerd en daar is jou conclusie vervolgens op gebaseerd, in feite vul je zelf het hele verhaal in zonder de werkelijke reden van het baasje gehoord te hebben, toch?
Je ziet in zo'n geval alleen maar dat een hond wordt voortgetrokken door een baasje.
Je weet op dat moment niet met wat voor intentie dat baasje zijn hond voortrekt, in jou ogen is dat misschien verkeerd en daar is jou conclusie vervolgens op gebaseerd, in feite vul je zelf het hele verhaal in zonder de werkelijke reden van het baasje gehoord te hebben, toch?
"nee, ik weet niet alles. Maar ik kan wel wat lezen uit taal van zowel hond als baas. Een praktijkvoorbeeld: ik zie een man zijn hond naar de kant van de weg trekken met een forse ruk. Hij praat met harde luie stem tegen haar: Gek, je gaat toch niet midden op de straat lopen!" en dan hoor ik de hond piepen, zie haar wegkijken, lippen likken en zo ver mogelijk van de man lopen, kortom een barrage aan kalmerende signalen afgeven, dan heb ik toch een donkerbruin vermoeden dat er hier iets mis gaat in de communicatie tussen mens en hond. ik beoordeel/veroordeel ook niet de intentie, maar mij lijkt het gesprek mis te gaan. Tweede voorbeeld: in de stad, midden op de markt. Pup gaat zitten. Baas loopt druk pratend met andere mens door en sleurt pup mee over straat. Ik zie een pup die onder de indruk is, ik zie een baas die zich daar in mijn ogen niet van bewust is. Ik kan het verkeerd zien, dat klopt. Maar ik mag er nog wel een mening over hebben. Overigens vul jij nu ook voor mij in waarop ik oordeel
Mireille
Persoonlijk doe ik niet aan gelijkheid, dan zou ik ieder dier tekort doen. De definitie van leiderschap is dan ook anders bij ieder dier.
De basis, vertrouwen en vriendschap, is bij ieder hetzelfde.
Veel opmerkingen hier ben ik het ook totaal niet mee eens omdat ze nu eenmaal lang niet voor iedere hond kunnen gelden. En dat is wel een ding wat leider moet hebben naar mijn idee, een brede kijk op het leven en iedere situatie op zich.
Ik controleer alles hier in huis, beheers alles en laat het zeker niet los. Dat durf ik wel maar dan vertrouwt Faya mij voor geen meter meer omdat ik haar "aan haar lot overlaat" en dan hangt ze zo ergens in. Nu ze weet dat ik het oplos bijt ze (afgezien van mijn vader maar die vraagt er om) niemand meer. Vertrouwen door middel van controle.
Ook ben ik niet van het positief gedrag belonen en negatief gedrag negeren. Ik corrigeer bij negatief gedrag. Door dat constant te doen weet ze hoe het ervoor staat (een constante factor) en heb ik haar een stuk vrijheid en plezier terug kunnen geven. Vertrouwen door middel van controle.. Maar daardoor ook ontspanning en spel.
Leiderschap ja.. Voor mij is dat niet zwart wit, met een andere hond en dus andere behoeftes doe ik het misschien weer anders. Anticiperen, en dan wel correct, vind ik leiderschap. Zwart wit denken eerder onwetend
Persoonlijk doe ik niet aan gelijkheid, dan zou ik ieder dier tekort doen. De definitie van leiderschap is dan ook anders bij ieder dier.
De basis, vertrouwen en vriendschap, is bij ieder hetzelfde.
Veel opmerkingen hier ben ik het ook totaal niet mee eens omdat ze nu eenmaal lang niet voor iedere hond kunnen gelden. En dat is wel een ding wat leider moet hebben naar mijn idee, een brede kijk op het leven en iedere situatie op zich.
Ik controleer alles hier in huis, beheers alles en laat het zeker niet los. Dat durf ik wel maar dan vertrouwt Faya mij voor geen meter meer omdat ik haar "aan haar lot overlaat" en dan hangt ze zo ergens in. Nu ze weet dat ik het oplos bijt ze (afgezien van mijn vader maar die vraagt er om) niemand meer. Vertrouwen door middel van controle.
Ook ben ik niet van het positief gedrag belonen en negatief gedrag negeren. Ik corrigeer bij negatief gedrag. Door dat constant te doen weet ze hoe het ervoor staat (een constante factor) en heb ik haar een stuk vrijheid en plezier terug kunnen geven. Vertrouwen door middel van controle.. Maar daardoor ook ontspanning en spel.
Leiderschap ja.. Voor mij is dat niet zwart wit, met een andere hond en dus andere behoeftes doe ik het misschien weer anders. Anticiperen, en dan wel correct, vind ik leiderschap. Zwart wit denken eerder onwetend
Tja....wat is goed leiderschap?
Voor mij heeft dat naast de basisbehoeften, ook veel met vertrouwen geven te maken.
Iedere dag, tijdens de grote wandeling gaan mijn honden los, ze mogen hun gang gaan. Spelen met andere honden, en gaan hun neus achterna....
Ze hoeven niet bij me te blijven.
Tijdens de wandeling komen ze allebei, ongevraagd, altijd een paar keer kijken.
Als ik het tijd vind om naar huis te gaan loop ik naar de auto, en de honden komen vanzelf mee. Ik roep niet.
En omdat ze mij verkiezen boven alle verleidingen ( andere honden, water, etc) terwijl ik daar geen moeite voor hoef te doen,
voel ik me een leider.....
Dat zijn voor mij ultieme geluksmomentjes.....
Vertrouwen door middel van controle.
"
Was de leuze niet: Vertrouwen is goed, controle is beter?
Vadertje Stalin was ook een leider, natuurlijk...
Met Lily had ik een behoorlijk gelijkwaardige vriendschapsrelatie. Een vriendschap waar we beiden voor gekozen hebben in die vorm. Zij was ook heel duidelijk in het afwijzen van pogingen haar 'te leiden' of (letterlijk) aan banden te leggen, en kwam onmiddellijk verzet, terwijl er 'in overleg' en samenwerking (communicatie) heel erg veel mogelijk was om te groeien. Wij hadden een ongelooflijk sterke band. Ik heb deze bijzondere vriendschap als heel speciaal ervaren en ik heb enorm veel van haar en door haar geleerd, over mezelf en over de relatie met deze hond. Zij was ongelooflijk goed in haar communicatie en we leerden samen 'onze taal' (vaak woordeloze) spreken.
Een wereld van verschil met Jip. Die heeft het veel meer duidelijkheid nodig om in banen geleid te worden en de wereld waarin hij leeft dusdanig te structureren (binnen mijn grenzen en mogelijkheden) op een manier die hij nodig heeft/voor hem behapbaar is. Hij is veel meer afhankelijk van mij (in meerdere opzichten) dan Lily ooit was. Ik ervaar mijn relatie met hem niet als gelijkwaardig omdat hij zoals gezegd in veel opzichten veel meer afhankelijk is van een stuk sturing en begeleiding. De grootste fout die ik in onze relatie gemaakt heb is dat ik hem in het begin veel te veel 'op z'n eigen 4 pootjes liet staan'/vallen. Lily had het nodig om 'vrij' gelaten te worden en Jip heeft het nodig om bij de poot genomen te worden.
Zo liep Lily bv altijd en overal los buiten en zo loopt Jip vrijwel altijd en overal aan de lijn.
Voor mij is leiderschap een positie waarin ik verantwoording neem in het werkelijk leren kennen van het unieke dier, voor het voorzien in de basisbehoeftes, het bieden van veiligheid, bescherming en onvoorwaardelijk liefde en respect waarmee ik dit vorm geef in de relatie met het dier in zijn/haar eigenheid, eigen behoeftes, mijn eigenheid en de situaties die het leven ons biedt.
Iedere relatie is uniek en vraagt om unieke uitdagingen, het is een boeiend proces om die uitdagingen aan te gaan. Met Jip ben ik nog lang niet uitgeleerd en ook is onze relatie nog steeds in ontwikkeling. Wat daar voor mij als extra dimensie bij komt is dat ik weet dat een dier wat op mijn pad komt een spiegeltje is/mag zijn voor ontwikkelingsprocessen in mijzelf. Niet altijd makkelijk maar wel enorm boeiend.
Waarbij ik na mijn schrijven ernstig twijfel over de juiste betekenis in dit verhaal van het woord gelijkwaardig. Ik laat Jip namelijk wel gelijk in zijn waarde. Hij is niet meer of minder waard, hij heeft alleen meer begeleiding nodig
Was de leuze niet: Vertrouwen is goed, controle is beter?
Vadertje Stalin was ook een leider, natuurlijk...
"Sja, hoe ik deze opmerking moet interpreteren... Mag toch niet hopen een vergelijking?
Sja, hoe ik deze opmerking moet interpreteren... Mag toch niet hopen een vergelijking?
"Nee, hoor. Vertrouwen. Controle. Jouw woorden deden me gewoon meteen aan die uitspraak denken!
Nee, hoor. Vertrouwen. Controle. Jouw woorden deden me gewoon meteen aan die uitspraak denken! "
Haha oke, nou dat kan natuurlijk.
Ergens is het wel zo in ons geval. Maar oke, speciaal gevalletje. Met haar angst in combinatie met enorme kracht heb ik soms toch liever gewoon controle of ze me nu vertrouwt of niet.
Maar zo werkt het niet he, ik heb die controle alleen maar omdat ze me vertrouwt
Edit: In de zin van echte commando's bedoel ik het hier en geen gedrag. Deze opvolgen ondanks de angst. Heeft dus weer niet met mijn eerste post te maken haha.
Controle, vertrouwen en weer terug. Ik ga wandelen
Helaas, dit onderwerp staat op slot.
Dit komt doordat het onderwerp niet meer recent is en in het hondenforum archief terecht ik gekomen.
Als je over "Leiderschap?" wilt praten in het hondenforum dan kun je het beste een nieuw onderwerp aanmaken
- Zoeken op de HondenPage
-
Zoek je iets op de HondenPage ? Vul dan hier jouw zoekwoorden in ?