Hond(en) en het sociale leven van baasje

Hoi hoi allemaal,

geen idee of het eerder is gevraagd, heb het geprobeerd op te zoeken maar kon niets vinden.

Hoe regelen jullie het sociale leven dus bezoekjes aan, uitstapjes met, feestjes van/met, uitgaan met familie, vrienden, kennissen, etc??

Gaat dit nog net zo als voordat er een hond was en waarom of gaat het toch anders en waarom??

Groetjes

Hier gaat Clooney meestal mee op bezoek! Kan dit niet, en we zijn maar eventjes weg, dan blijft hij thuis. En anders regelen we een oppas voor hem!
Nu is hij natuurlijk nog klein, maar ook als hij volwassen is zijn we niet van plan om dit anders te doen.
Goed, dan kan hij langer alleen blijven. Maar dat is niet de insteek natuurlijk
Wij vinden het gewoon erg gezellig om hem mee te nemen!

ik woon bij mijn ouders dus is er meestal wel iemand als ik niet thuis been naar feestjes en dergelijke.
hebben we een verjaardag, dan gaat de tuin en woonkamer open en heeft zij dat tot haar beschikking tot wij thuis komen en dat kan soms vrij lang duren, maar we hebben ook vrij weinig verjaardagen met zijn allen op zich en als we thuis komen gaat ze meteen uit en gaat de volle aandacht naar haar.

Ik neem Perdie zo vaak mogelijk mee als het kan en als ik weet dat het voor haar ook fijn is. Als ik in de avond wegga is mijn moeder meestal thuis dus dan zit ze ook niet alleen

Ik vind het toch wel een verschil.
Vroeger ging ik regelmatig weg met vrienden.
Nu is dat al een stuk minder.

Ik laat Cooper niet graag alleen. Maar meestal zijn m'n ouders wel thuis. Ik woon nog thuis, dus dat maakt het wel makkelijk.

Als ik met vrienden een terrasje ga doen, pak ik Cooper soms wel mee.
Bij huisbezoekjes neem ik hem nooit mee, behalve naar mn oma&opa.
Mijn opa is verzot op Cooper en ze hebben een leuke grote tuin.

Ik zou Buddha graag meer meenemen maar hij is er helaas niet het type hond voor.Buddha is namelijk bang voor vreemden. Visite ontvangen is elke keer al een hele klus. Visite moet 5 min van te voren bellen, Buddha vastleggen/zetten, iedereen instructie geven voor binnenkomst en dan zorgen dat iedereen inclusief Buddha kalmeert. Dan kan hij los en is het een kwestie van opletten. 

Ik ga eerst maar is zorgen dat hij dat goed aan kan voordat ik hem mee neem na vreemde. 
M'n sociale leven is hier door wel iets minder geworden maar dat heb ik er voor over

Als mensen mij uitnodigen en mijn hond mag niet mee... jammer, dan zien ze me ook niet.
Bij mijn schoonouders mag ze alleen buiten en in de garage, bij mijn ouders alleen in de veranda, grootouders enkel in de keuken/bijkeuken... Vind ik allemaal geen probleem, maar mijn hond gaat mee. Ook op cafe, restaurant, bij vrienden, terrasje doen... Mijn vrije tijd is voor mijn hond!

Sociaal leven....hmmm.

Het is veranderd..
Mensen zonder honden/dieren zijn eruit, mensen met honden/dieren ...erin.
Honden, en alle andere dieren horen bij mij, bij ons.
Mensen die dat vreemd vinden....daar heb ik toch een mindere klik mee..

Bedankt voor de reacties tot nu toe!

Ik vraag dit omdat ik benieuwd ben hoe hier op HP over gedacht wordt!

Ik kan mezelf trouwens goed vinden in de argumenten van Lien en Landseer!

Ik zie in mijn omgeving (echt andere type mensen als hier op HP ) dat er nog steeds veel gefeest wordt, ieder weekend (vrij/za/zo) is er wel iets te doen.
Dan wordt er gezegd, hij kan het 5 a 6 uur volhouden, hij doet niets meer in huis dus dat is geen probleem, s nachts houdt ie het ook gewoon op dus geen probleem!
Dat de hond die uren zijn urine kan ophouden, zegt niet enkel en alleen dat die hond dus goed alleen kan zijn..
De hond kan dan idd zo lang ophouden maar wie weet kost het hem heel erg veel moeite en heeft hij er last van..

Maar een hond is in mijn ogen een volwaardig gezinslid, hier wordt enkel bewust voor gekozen als men de hond genoeg kan bieden en hier wordt het leven dan op ingericht! (zie dus reactie van Landseer)

Vooral een pup vindt ik, mag niet veel alleen gelaten worden!
Dan maar even minder vaak naar een feestje, niet ieder weekend, 3 avonden achter elkaar weg en de hond dus 5, 6 uur alleen laten!
Ook geloof ik dat het mogelijk niet voor iedere hond goed is om mee op bezoek te gaan, zijn in mijn ogen toch weer indrukken etc.
Maar goed, als de betreffende hond daar geen last van heeft, is er niet veel aan de hand natuurlijk!

Wij zijn niet heel erg aangepast..
soms gaan we gewoon ff naar een verjaardag en dan zijn we wel 4/5 uur weg..
naar een restaurant is fenna nog nooit meegeweest.. alleen op het strand als we daar met haar gewandeld hebben..

Tot nu toe hebben mijn honden altijd meegekund . Ik kan alleen niet naar m'n oudste zus want die flipt als haar boemannen gestressed raken.

Bij ons gaat het net zo als voor honden.

Als wij naar familie gaan, gaan de honden altijd mee.
(muv 1 gezin daarvan is de dochter bang voor honden dus dan blijven ze thuis en blijven wij niet langer weg dan 4 uurtjes)

Bij feestjes waar ze mee kunnen gaan ze mee en anders naar mijn ouders.
Als ik werk gaan ze naar mijn ouders samen met mijn dochter.
Zijn we even naar de stad of iets dergelijks is dit nooit extreem lang en blijven ze thuis.

Jet gaat zoveel mogelijk mee!

Naar mijn vader op Terschelling gaat ze altijd mee!

Naar mijn opa en oma gaat ze altijd mee. Evenals naar mijn andere oma. 

Als we naar mijn tante gaan gaat ze mee. Zij heeft ook een jackie. Weliswaar op leeftijd. 15 jaar.

Naar mijn oom en tante gaat ze alleen mee als er geen andere visite is. Hun Labrador en Jet samen? Dat is 1 groot feest! Als je niet oppast wappert alles van tafel.

Laatst heeft ze kennis gemaakt met de Bullterriër van mijn neef. Ook dat was 1 groot feest!

Behalve naar vrienden, dat is toch 's avonds. En dan is mijn moeder thuis. 

In mijn ogen is een hond ook een volwaardig gezinslid en niet zomaar 'een hond'. Ik ben het liefst de hele dag bij mijn dieren. Nu werk ik ook nog eens met dieren, dus kan mijn hart helemaal ophalen! Moet er niet aan denken om Jet 5 á 6 uur alleen thuis te laten. Na 2 uur verjaardag wil ik graag naar huis, waar Jet in de stoel bij het raam ligt te slapen/wachten.

Ik woon sinds januari samen met me vriend. Ik woonde daarvoor nog bij me moeder.
Ik ben nou 21 jaar. En sinds we de husky hebben gaan we minder stappen, ik ging elk weekend stappen. Mijn vriend werkt in de kroeg van zijn ouders dus als ik dan ga gaat ze mee. Maar op zaterdag is het te druk dus blijf ik lekker thuis met me prinses. 
Als we een feestje hebben dan gaan een van ons. Of Kiana gaat naar oma (mijn moeder). Gelukkig mag Kiana overal mee naar toe... Ouders, oma's opa's, vrienden, paarden ect. Iedereen is verliefd op haar. Het is zelfs zo erg, me moeder was altijd heel zuinig op haar tuin, totdat de kleine druif kwam haha heel de tuin overhoop en me moeder vind het wel leuk en zegt aaah laat haar maar lekker rennen en door de struiken rennen haha. 
Ik vind wel als je een pup neemt zeker het begin is je sociale leven even wat minder! Maar dat moet je er voor over hebben. Dat weet je als je een hond in huis neemt!

Ik ga wat vaker met de hond uit eten bij vrienden. Eerst gingen we vaan naar een restaurant. Maar budget- en hondtechnisch doen we het nu anders.

Ik merk vooral dat de echte problematische dingen zijn als ik naar een concert wil (vaak Amsterdam, dus úren weg) of naar de sauna. Nu heb ik ontdekt dat de sauna 's avonds ook leuk is, dus dan valt het alweer mee. Zijn laatste uitlaat is dan gewoon op dezelfde tijd, en 's middags zijn we toch altijd al flexibel.

bij ons is het helemaal verandert we kunnen bijna nergens op vistite en hier veel uitnodigen dat gebeurt zelden.
baco is een probleem hond die dit allemaal beperkt.
zelf vind ik dit niet zo erg baco gaat voor alles.
maar heel soms zou het wel lekker zijn als je een keer weg zou kunnen.

Dat ligt er een beetje aan waar ik heen ga. Meestal blijft de hond echter thuis, omdat ik niet denk dat nieuwe omgevingen (met veel mensen) nou zo supergoed zijn voor mijn hond en ik ook de ervaring heb dat veel mensen niet juist omgaan met een hond in het algemeen en ik daar niet constant op kan letten. Thuis aan de andere kant is een veilige haven voor het dier en ik blijf nooit al te lang weg.
Moet ik wel lang weg blijven dan gaat ie in de regel mee, en dan kan het zo zijn dat ik hem aan de riem houd(die ik om mijn middel heb geslagen) voor wat extra controle en ook het bieden van veiligheid aan de hond. Tot de hond gewend is en ik de omgeving vertrouw, dan kan ie eventueel los.

Ik kreeg mijn eerste hond toen ik 22 jaar oud was. Een veel te grote Witte Herder die niet echt welkom was bij familie en vrienden. Als ze haar weigerden dan kwam ik ook niet. Toen mijn ex-schoonouders heel erg moeilijk gingen doen heb ik mijn ex gezegd dat hij dan maar alleen moest gaan. Ik lag toch al niet zo best bij die mensen dus bleef eerlijk gezegd ook liever thuis met mijn hond. Bij mijn ouders slapen was ook niet mogelijk. De eerste keer dat ik bij mijn oma sliep met mijn hond vond mijn oma eigenlijk maar niets. Toen de volgende morgen bleek dat alles goed was gegaan bleef ze vragen wanneer ik weer kwam. Dat was eigenlijk de enige die niet moeilijk deed. Ik mocht niet eens stofzuigen voordat ik weer naar huis ging.

Spikkel heb ik alweer bijna 7 jaar. Met haar ben ik mijn woonplaats zelfs nooit uit geweest. De enige familie waar ik nog contact mee heb zijn een oom en tante. Mijn tante is ziek en in veel dingen afhankelijk van mijn oom. Als ik daar ga logeren moet hij ook nog voor mij zorgen. Dat voelt niet prettig. Vrienden komen over het algemeen altijd bij mij omdat ik hier mijn hulpmiddelen heb en omdat ik niet kan traplopen. Zoals ik niet bij niet anderen kan komen kan 1 vriend niet bij mij komen. Met een elektrische rolstoel kom je mijn huis niet in, hij kan niet zonder die rolstoel dus daar ga ik heen of spreken ergens af.

Sinds de komst van Bram is ons sociale leven niet veel veranderd.
Bram gaat over het algemeen overal mee naar toe en iedereen vind het tot nu toe prima.
Als Bram een keer niet mee kan ivm met andere honden die daar zijn die geen andere honden dulden,
of als we een dagje uitgaan dat hij niet mee kan of er niets aan zal vinden dan gaat hij naar mijn ouders of mn schoonouders.
De grote vakantie gaan wij samen weg zonder Bram, maar een weekendje weg dan gaat hij mee.
We boeken dan bij Fletcer hotels, dan is hij zowieso welkom
Vorige week hadden we een schuurfeest en zouden er eigenlijk blijven slapen,
helaas werd Bram ziek dus zijn we 's nachts gewoon weer thuis gekomen en hem opgehaald.
De hond gaat toch voor.

@Isha, wat wilde je nog zeggen? Ik zie alleen mijn geciteerde stuk tekst.

Persoonlijk denk ik er anders over.

Als ik een normale hond zou hebben dan vind ik inderdaad dat die prima even alleen kunnen zijn en zeker niet dat ze overal mee naar toe hoeven. In mijn geval is er gewoon een taak als ik er niet ben (waken) en daarbij begrijp ik helemaal dat mensen er niet op zitten te wachten.

Nu heb ik een vrij lastig geval die maar een uurtje alleen kan zijn en zelfs al is de rest thuis dan zit ze nog de hele tijd voor de deur te wachten.

Dus ja, dat is erg strak plannen maar verder ga ik alsnog zonder hond de deur uit voor gerust 5 uur. Vindt ze niet leuk maarja, meenemen is ook geen succes en ik heb toch echt een leven.

Wij nemen Bennie als we op visite gaan meestal mee we vragen wel of het goed dat we hem mee brengen. Morgen gaan we bij iemand op visite die super schoon is en dat hij de hele dag naast de stoel aan de lijn moet liggen. Dus hij gaat morgen lekker naar de hondenopvang voor een dag en dat vindt hij heerlijk lekker een dag met andere honden in de speelwei daar plaag je hem niet mee. Want als je hem avonds gaat halen is hij nog helemaal hyper van het spelen

Dana is nog maar een pup, dus sinds dat ik haar heb gaat ze eigenlijk overal mee naar toe.
twee verjaardagen laatst ben ik niet geweest omdat ze niet mee kon.
Maar als ik boodschappen ga doen of 1 of 2 uurtjes weg moet dan kan ze al heel  goed alleen thuis blijven
Als ze dalijk wat ouder is zou ik dit ook niet anders gaan doen.
Wil niet dat de hond elke dag veel te lang alleen zit.
Als ik echt een lange dag weg moet gaat ze lekker naar mijn moeder,gezellig bij de andere honden.

Ons sociale leven is wel veranderd.
Maar ik heb het er graag voor over.
Vakantie???de honden gaan mee we blijven dus ook in NEderland en huren een huisje.
Waar we vroeger van alles gongen bezichtigen wordt het nu aangepast naar wandel gebieden.
En eten op een terras waar honden mogen verblijven.
Verjaardagen?? de honden zijn eventjes alleen en daarna gaat 1 van de twee naar huis of we wisselen elkaar af.
Bij een feestje wordt er oppas geregeld.
Soms gaan de honden mee maar dan alleen bij mensen waar dat ook gewenst is.
Dus Ja er is het  en ander veranderd,maar als ik dat tegnover de verrijking zet die onze hondjes ons geven...
Dan is het allemaal niet zo erg

Ik neem mijn honden nooit mee als ik naar een verjaardag of op visite ga.
Niet iedereen zit op honden te wachten, en mijn honden zitten ook niet op iedereen te wachten

Nu heb ik gelukkig ook niet zo'n druk sociaal leven
Dus mijn uitstapjes zijn beperkt