Ook hier even de laatste update:
Helaas, vanavond is er dan toch nog heel onverwachts een eind gekomen aan het leven van mijn lieve Indy. Ik dacht dat ze haar 8ste verjaardag op 4 oktober nog zou halen, maar helaas is dit niet gelukt. Ik ben net terug van de da. Vanavond had ik Daicel en Indy uitgelaten, thuisgekomen lag er een kauwbotje op de grond waar dus beide honden trek in hadden en er werd even wat om gevochten/gestoeid, plotseling gaat Indy onmenselijk hard gillen, ging echt door merg en been en dit stopte maar niet. Daicel er meteen bij. Ik de da gebeld en we moesten meteen komen, zij hoorde Indy ook zo gillen. Vervoer geregeld en wij naar de da. Hier aangekomen bleek haar rechter voorpoot boven de knie helemaal door te zijn. Dit is normaal eigenlijk niet mogelijk zonder dat ze bijv. van een grote hoogte gevallen is of door bijv een auto aangereden, maar nu dus finaal door, het bungelde er echt bij. Indy had net een uur daarvoor haar pijnstillers en Prednison gehad, dus dat dempte de pijn ook nog. Ze was in shock toen we bij de da kwamen. Volgens de da zaten er waarschijnlijk dus ook tumoren in haar bot. Het gillen ging echt door merg en been en we hebben meteen besloten om Indy in te laten slapen, opereren zou te belastend worden, er zouden dan pennen in moeten en die hadden dan weinig grip gehad als de botten al door de kanker aangetast waren. Heel raar dat het toch nog zo onverwacht gelopen is, maar het is beter voor Indy, deze pijn had ik haar zo graag willen besparen, maar helaas is dat niet gelukt, zal het geluid nog wel lang om mijn oren blijven horen.



3 doggies

























