Onze lieve Beau is nu 10 jaar en 7 maanden oud. Ze had op haar ooglid een gezwel zitten. In mei ben ik met haar naar de dierenarts gegaan. Die kon het gezwel operatief verwijderen maar vond dat ze uit haar bek stonk. Dat klopt. Testjes gedaan v.w.b. hart, lever en nieren en alles was 100% OK. Ze zou dus de operatie kunnen doorstaan. En jazeker, ze kwam er fris en vrolijk van terug. De arts had wel twee hele kleine knobbeltjes gevonden aan de tepels. Die konden ze toen niet verwijderen omdat haar gebit was gereinigd en de operatiekamer niet meer steriel was. Omdat de narcose ook moest uitwerken zouden we in juli augustus haar laten opereren en we zouden ze dan zeker wel nog enkele jaren in ons midden hebben.
Vorige week woensdag schrok ik me een hoedje. Ik knuffelde haar en ontdekte een enorme tumor. Direct naar de arts (na 10 minuten al) en die constateerde dit ook en een ontsteking. Hij had nog hoop dat het misschien toch iets anders zou kunnen zijn en gaf anti-biotica mee en een pijnstiller. Maandag terugkomen en hij hoopte dat het flink geslonken zou zijn. Helaas, er was niets geslonken en dus het is een keiharde tumor. Opereren heeft geen nut, ze zou hooguit nog enkele weken tot een maand te leven hebben.
Wij zien Beau lijden, ze hijgt veel en rent nauwelijks meer. Afgelopen vrijdag de knoop doorgehakt. De juffrouw ging met de arts overleggen over een tijdstip en ik barstte in tranen uit.
En nu is het bijna zover. Morgen, maandag 6 augustus om ongeveer 11:30 zal ze inslapen. We zijn al enkele dagen over verdrietig. Onze Beau zal in onze harten blijven, we zullen haar nooit, echt werkelijk nooit vergeten. Alle leuke dingen die we samen hebben gedaan zullen worden gekoesterd. En ooit hoop ik Beau weer te zien.



3 doggies























