roedelleider, dominantie, eerst door de deur?

Dan begreep ik je verkeerd...Ik had het idee dat je het niet eens was met de Roedelmethode ?

Maar toch een leuke reactie van je dank je!

Mireille

Ik werk niet met de Roedelmethode. Maar de mensen die het ontwikkeld hebben zijn A. heel aardig en B. hebben een wereld van kennis en inzichten te bieden. Dus zeker iets om bij stil te staan, ook als je de methode niet volgt.

@Kai; u bedoelt?

Waarmee?

Dacht ergens ironie te bespeuren...

Nee, in de verste verte niet zo bedoeld.

message taken!'

Ik ga altijd als eerste naar buiten en als eerste naar binnen.ik laat de hond bij de deur zitten ga naar binnen,en vraag hem dan ook binnen te komen, zo heb ik ook geen last als er gebeld wordt hij gaat dan netjes zitten wachten tot ik de deur open doe,ook als ik bij kennissen kom met honden wacht hij tot hij naar binnen wordt gevraagd,zo zijn er ook nooit geen respect problemen naar andere honden want hij komt toch op hun terrein.zo kan hij altijd overal naar binnen of hij de honden kent of niet, ze snuffelen dan even terwijl hij netjes blijft wachten hij is dan gelijk rustig en wordt zonder problemen binnen gelaten en zijn dan in huis veel kalmer.

Wat de aangehaalde artikels en sites betreft. Wanneer er even tijd voor is die artikels doornemen en topics zoals deze en dan haal je wel overal wat uit, vind ik. Of een methode achterhaald is of net helemaal "in" is heeft minder belang. Het is zelden zo dat een hele methode of een bepaald inzicht totaal fout is.

Er uit halen wat bij je eigen hond (of ras of situatie) werkt, een resultaat naar tevredenheid en een gezonde invloed op je hond en jezelf is al heel veel. Dat straffen die fysiek of "psychisch" leed berokkenen niet horen ten allen tijde in gedachten houden. Hoe "gelukkiger" het baasje en de honden zijn hoe fijner het samengaan. En als dat gevoel er is dan kan men steeds dingen bijleren door zich in te lezen of door raad van anderen of evengoed iets wat opgedrongen wordt, maar niet van toepassing is, naast zich neerleggen.

Ik heb gezinnen gekend waar de hond op een manier behandeld werd waarvan ik dacht och arme... Maar waar de hond zich echt op zijn plaats en goed bleek te voelen. En dan heb ik het zeker niet over gezinnen waar geweld gebruikt werd ... Maar in het ene gezin, vond ik dat de hond bijna niets anders deed dan op bed, op de bank of onder de tafel luieren, bij een ander leefde hij omzeggens buiten, bij nog een ander liep hij zomaar los op de boerderij en als het hem verveelde trok hij over de velden heen naar de boerderij van de ouders (3 km ver), Had hij het daar weer gezien kwam hij terug... enz... enz...

Ik bedoel maar... Er zijn zoveel manieren om met een hond om te gaan... Het voornaamste is dat baasjes en honden er zich goed bij voelen en heel fijn is het als er ook die band is en die liefde voor elkaar.

Dan laat je je hond een beetje vrijheid en uitgelatenheid waar het kan.... Dan leer je hem luisteren waar het nodig is voor veiligheid, gezondheid en aangenaam samenleven vind ik.

Kylie, dat heb je weer mooi gezegd!

Er zijn ook niet voor niets zoveel rassen, zoveel mensen...voor ieder wat wils.

Mijn codewoord is 'symbiose'.

Daar kun je handvaten voor vinden in de literatuur,  bij ervaren mensen die het je uitleggen, verschillende methodes.
Hoe je er uiteindelijk geraakt, daar is geen blauwdruk voor.

Maar de bereidwilligen...die geraken er en hebben de beste vriend die ze zich kunnen wensen. (en altijd veel te kort)

Vind ik ook... En je doet natuurlijk heel wat kennis of ervaringen op waarmee je nooit iets zult zijn, ... maar op het moment dat je ergens een oplossing voor zoekt komen de dingetjes terug boven of heb je tenminste een idee waar je ze terug kunt vinden

En ja... 'k had toch tijd, want zat hier zo'n beetje te niksen... Hoewel : Eigenlijk was ik nummertjes op youtube aan't zoeken en spelen en intussen op de reacties van Kylie aan't letten. Haar grootste voorkeur blijkt toch wel naar instrumentaal klassiek te gaan. Mozart vooral. Maar net zag ik haar ook opkijken en toen behaaglijk zuchten bij "La Donna I Mobile" van Verdi, met zang van Alfredo Kraus...

Nu haar, als would-be roedelleider nog uitleggen dat niet alles wat er in dat lied over vrouwen gezegd wordt zo mooi is
http://www.youtube.com/watch?v=xnvrwjTDSpc

Wispelturig...

En liegen

'Da we zwart zien'! (ikke niet)'

Haha... Ik ook niet. En 'k zal maar stoppen, want dit is een beetje off topic denk ik

Even nog een portootje bij gebrek aan Limoncello en dan eens kijken of ik m'n hele roedel kan overtuigen om eens te gaan slapen

"Gezondheid"

@Kai,

Een paar simpele vraagjes,

- Tijdens deze onderzoekjes, waar/hoe/van wie kregen deze honden hun eten?
- Als je nu één hond los laat in een groot gebied, waar genoeg eten is hij zal er alleen op moeten jagen, zal deze hond dan overleven denk je, en dood gaan vanwege ouderdom?

Een goedenmorgen .

Zeg, ik heb net een zwaar weekend achter de rug, maar wat heeft het romantisch beeld van zelf redzaamheid te maken met een deur.?

-De teven kregen enkele stukjes brood Tijdens de zwangerschap om ze "tam" genoeg te krijgen voor observaties van dichterbij. Onderzoek overigens gedaan door Dr Sunil Kumar Pal uit India (waar deze onderzoeken ook gedaan zijn) Voor de rest werd in het voedsel voorzien door de honden zelf, schooien  en kliekjes jagen dus. Lactatie tot ongeveer de 10e week, met de 13e week kwam de teef nauwelijks nog naar haar nest toe. De reu vertrok al rond de 7e week. Rond de 12 tot 18 maanden(tijdens het begin van de seksuele volwassenheid van de pups) vielen de 6 geobserveerde nestjes uit elkaar. 

Dat laatste stond niet in het artikel trouwens, maar ik heb de onderzoeker aangeschreven om te vragen wat er met de nestjes is gebeurd. Kwam een heel snel en vriendelijk antwoord op. Ik ben altijd zo enorm dankbaar als mensen met "know how" de tijd nemen om informatie met me te delen. Dat had ik ook toen met Marc Bekoff, ook zo'n vriendelijke man. 

-Waar het mij om gaat is waar de natuurlijke predispositie van honden nou eigenlijk ligt. De hond in de volwassenheid behandelen als een ranglage lijkt haaks te staan op hoe de  (gedomesticeerde ) honden zich in de natuur (let wel, in de natuur is voor hen in de nabijheid van mensen) eigenlijk verhouden. Sterker nog, roedels vallen dus uit elkaar en de volwassen honden komen alleen tot elkaar als rangelijken (het alfakoppel) samen verantwoordelijk voor het opvoeden en beschermen van de pups. Bij 4 van de 6 nestjes waren de reuen aanwezig, dit waren tevens de nestjes waarbij de teven compleet monogaam waren gebleven. Bij de andere 2 nestjes was geen reu te bekennen, maar was er ook geen eenduidige vader.

Ik denk overigens dat die hond van mij het wel zou redden buiten. Niet als jager, maar wel als schooier en kliekjesmachine in het dorp, op de markt, bij de vissers op zondag waar altijd wat te halen valt...etc. Hij heeft een heel leuk koppie immers. Dat zegt me ook dat de binding tussen mens en "zijn" hond veel verder gaat dan de behoefte van voedsel. Ik weet niet of je het vriendschap mag noemen, maar het is wel een sociale alliantie en, zoals we zien, honden die een sociale alliantie aangaan op vrijwillige basis doen dit als ranggelijken.

Het verschil met solitair levende dieren en roedel dieren zit hem juist in het overleven, voedsel is de belangrijkste bron om te kunnen overleven, en daar naast de gevaren om zelf opgegeten te worden of om te komen door weersomstandigheden. Wolven komen bij hele hoge uitzondering in de buurt van dorpen/steden, en zijn dus capabel genoeg om zelf te voorzien in voedsel, mits ze blijven jagen in groepsvorming.
Om er achter te komen of honden wel roedeldieren zijn of niet moet je de belangrijkste vorm van overleven, voedsel wat door mensen wordt voorzien, weg halen. En dan kun je er achter komen of honden roedels vormen om te kunnen overleven. Want doe je dit bv. met katten dan kan een kat gewoon overleven.

Dit is waarom de trend bestaat de hond als semi-solitair te beschouwen. Het kunnen vormen en handhaven van roedels wil niet zeggen dat dit de bestaansvorm is die ze prefereren (en daar gaat het mij om, met welke manier van omgang doe je de hond het meeste plezier?). Sterker nog, het lijkt er zelfs op dat dit niet zo is, anders zouden ze het blijven doen ook in gevallen van genoeg voedsel...zoals je dit bijvoorbeeld koeien ziet doen hier aan de maas (waar dus ook geen natuurlijke vijanden zitten)

Oké Kai, ik heb er niet zoveel mee in ieder geval. Ik ben van mening dat honden het liefst samen leven met andere wezens i.p.v. alleen. En iets wat daar misschien tussen zit(semi-solitair) is voor mij niet aan de orde, en het maakt voor het leersysteem ook niet uit. Dat een hond de mens verkiest boven een soortgenoot of a.o. vind ik ook niet belangrijk, we hebben beide typjes wel gehad hier.
Wanneer de hond een solitair dier is veranderd het leersysteem wat betreft de opvoeding van de pups, en zou dus niet meer gericht zijn op het sociale.
Wanneer pups dus een sociaal gerichte opvoeding krijgen van de moederhond, zoals te zien was in het filmpje(al was het maar een heel klein stukje), dan weten honden dus precies hoe ze zich sociaal moeten op stellen om conflicten te voorkomen, de andere kant, de honden weten
dan dus ook precies wanneer en hoe ze moeten reageren om juist een conflict aan te gaan. Heel veel dingen zijn dus bekent bij een hond, de pups in het filmpje wisten dus ook goed wat het betekent om op de rug te gaan liggen en wanneer, waarom en hoe ver ze kunnen gaan, automatisch wordt het op de rug gaan liggen ook een belangrijke houding, en dus zullen ze het bij vreemden ook niet snel doen.

Ook zo met het door een deur gaan, stel dat de moeder hier een punt van gemaakt had/heeft, ze heeft de pups geleerd dat je vanuit respect een ranghogere voor moet laten gaan, dan kan het een logisch gevolg zijn, vanuit sociaal oogpunt, dat honden ook dit soort dingen als belangrijk gaat betitelen(veel honden proberen namelijk altijd als eerste door een deur heen te glippen, wij mensen moeten de hond eigenlijk altijd leren om netjes te wachten eigenlijk nooit hoeven we de hond te leren om er juist als eerste uit te gaan toch? Ook zo met het trap lopen, wanneer we de trap op gaan staat de hond ons boven allang op te wachten, maar wanneer we naar beneden gaan laten ze ons vaak netjes voor gaan.....

Wat mij betreft is er geen enkel probleem als we het niet met elkaar eens zijn.

Voor mij zit er altijd nog een groot verschil tussen een roedeldier, en een sociaal(vaardig) dier. En inderdaad, al deze geleerde prioriteiten, mogelijkheden en communicatieve vaardigheden maken de hond voor ons ook zo "makkelijk" opvoedbaar. Ook is het zo dat honden hun sociale relaties zeker kunnen structureren in termen van ranghoog en ranglaag als je ze zo aan gaat spreken, dat zie je ook gebeuren als je de Roedelmethode gaat hanteren, maar wat ik het bijzondere vind aan de honden die dus dus "in het wild" leven is dat wanneer ze op eigen houtje een relatie aangaan met een ander, ze dit niet doen vanuit de intentie ranglaag te zijn...twee niet ranglage honden zijn dan, zoals ik het interpreteer, ranggelijk. En dat hoef je niet terug te zien in hun functies, maar wel in hun vrijheden naar elkaar toe.

Wat mij betreft is dat ook het streven in de relatie tussen mens en hond (in ieder geval tussen mij en mijn hond, is vast niet met iedere hond mogelijk) zoveel mogelijk die ranggelijkheid. Wij stappen dus samen de deur uit

Met onze vorige hond Benji lette ik erg op dat soort dingen, omdat hij soms wat dominant kon zijn (vooral naar andere honden), en baad het niet dan schaad het niet. Met Lizzie let ik hier eigenlijk niet tot nauwelijks op, omdat zij totaal geen dominant gedrag vertoond en zo onderdanig is als de pest haha

Een heel interessante artikel (helaas wel in het Engels), over dominantie bij honden en of het wel of niet belangrijk is om als eerste door de deur te gaan: http://www.caninetraining.com.au/my-dog-blog/entry/dominance-in-dogs-fact-or-fiction.html

Het is geen eens een issue, in mijn perspectief, of honden dominantie principes begrijpen, natuurlijk doen ze dat. De vraag is in hoeverre je een hond gelukkig maakt door op dergelijke wijze met hem om te gaan. Als je de hond als semi-solitair dier ziet kon dat namelijk wel eens heel erg tegen vallen.

Kai, wat maakt een semi-solitair/semi-roedeldier zo anders dan een roedel-dier(omdat dergelijke omgang dan wel eens tegen kon vallen)?

En wat ik nog belangrijker vind is; wat voor soort van opvoedingen krijgen de huishonden-pups van hun eigen moeder en wat wordt er ingeprent? want daar draait eigenlijk alles om, dat is de basis van wat honden begrijpen, en daarmee begijpen ze ook wanneer wij op een bepaalde manier met ze omgaan.

Ik pak de vragen maar eventjes samen.

Wat het semi-solitair dier anders maakt als een roedeldier is dat het semi-solitaire dier niet in een groep hoeft te functioneren, maar dat wel kan mocht het nodig zijn. Net zoals mensen dus...happy single zijn, maar wel deel uit kunnen maken van een bedrijfsorganisatie. Dagen lang alleen kamperen, maar wel kunnen overleven in een stad met veel mensen. Het voornaamste verschil zit hem denk ik het autonome van het semi-solitaire dier. Het "ik" gevoel en de behoefte om dat, zeker als volwassen dier, te laten gelden.

Wat betreft jouw tweede vraag. Omdat honden (vanuit zichzelf) in groepen leven, maar niet roedels (het verschil is dat de hond autonoom blijft in bijzijn van andere honden, waarin dominantie voornamelijk gericht is op het bezit van bronnen zoals voedsel en teefjes) is het noodzakelijk dat de hond van zijn moeder een goede sociale opvoeding krijgt...dat is noodzaak. Die groepen ontstaan vanwege het samenkomen bij relevante bronnen van meerdere honden.

Het is dus zeker zo dat omgaan met je hond op die manier duidelijkheid verschaft aan de hond over wat je van hem wil, maar is dat ook wat hij van jou wil? Als semi-solitair dier, waarin de "ik" in de volwassenheid een vrij sterke geldingsdrang ontwikkeld, is dat niet logisch. Sterker nog, honden die "vrij" zijn, vormen alleen roedels tijdens het voortplanten, doen dit vrijwillig en als ranghoog (het alfakoppel) Ook hieruit blijkt weer dat als honden roedelverbanden aangaan op vrijwillige basis, ze dat niet als onderdanige/ranglage hond doen. 

Ook de moeder en de vader interacteren met elkaar, en daaruit leert een hond wat ranggelijkheid is. Namelijk, we sturen elkaar evenredig vaak(naar gelang de taken die we op ons nemen) en het tonen van initiatief is wisselend. 

Op het moment dat de hond bij ons dus de volwassenheid bereikt dan is de Natuurlijke manier van omgang eentje die de hond als ranggelijk benaderd en niet als onderdanig. En daarom vraag ik me dus oprecht af hoeveel plezier je een hond doet met een omgang die hem altijd ranglaag zal proberen te houden. Hebben wij dat nodig om de hond passend te krijgen in deze samenleving, of is dat echt iets wat die hond van ons wil? Ik zelf ben geneigd te zeggen dat het de eerste optie is.

Wijziging: wat betreft het leren van ranggelijkheid bij onze huishonden waarin de reu vaak ontbreekt of geen enkele taak meer heeft, leert men natuurlijk die gelijkheid in de basis van de puppyinteractie, die zich pas gaandeweg ontwikkeld naar een hiërarchie.

In het wild vallen ook die puppy interacties weg met de seksuele rijpheid (tussen de 12 en 18 maanden) de vader en moeder zijn dan al lang weg.

Net als in de mensen wereld dus ...