Oké, ik ga sowieso op puppycursus met kleine Jayden (ze is nu 10,5 week oud), maar dat duurt nog eventjes en aangezien ik wel heeeeel benieuwd ben hoe anderen dit zouden doen, hier dus de vraag over het alom gevreesde uitlaten van de puppy 
Omdat ik denk dat er een hoop mensen zullen zijn die tegen hetzelfde aan lopen als ik, is het misschien leuk om de verschillende methodes hier eens uit te werken (hoewel lastig zo vanachter een computerscherm dat snap ik
) en er met elkaar over te praten 
Ik heb inmiddels heeeel veel filmpjes gezien op youtube en ontzettend veel gelezen over het leren lopen aan de riem, maar de gouden tip ben ik toch nog niet echt tegengekomen. Jayden heeft een gewone nylon halsband met een multi purpose lijn van max. 2m lang. Meestal loop ik ook met de lijn op z'n langst.
Ik zal proberen zo uitgebreid mogelijk te beschrijven hoe mijn wandeling met Jayden eruit ziet.
Als Jayden wakker wordt ga ik gelijk met haar naar buiten. Via een brandtrap naast ons huis loop ik naar beneden. Ze mag natuurlijk nog geen traplopen en aangezien ze meteen moet plassen als ze wakker wordt til ik haar dan op.
Vervolgens steek ik bij ons de straat over waar we gelijk op een groot grasveld staan wat in tweeën gesplitst wordt door een fietspad. Ideaal dus!
Meestal gaat Jayden gelijk plassen, dit doet soms ook nog in huis, maar wel altijd op dezelfde plek, dus de zindelijkheid komt wel goed!
Na het plassen (en poepen soms) begint ze eigenlijk gelijk met huppelen door het gras, als ze dan iets spannends ruikt gaat ze gelijk snuffelen en gras eten....
Ik probeer haar dan af te leiden met iets lekkers of een speeltje, maar daarna doet ze het eigenlijk altijd gelijk weer. Ik verval dan toch in een rukje aan de riem, zeker niet hard, maar ze loopt dan wel mee. Meestal met gras/een blaadje/of een dot gemaaid gras in haar bek....Dan beloon ik haar door lekker enthousiast te roepen dat ze zo braaf is en soms geef ik haar dan ook iets lekkers. Dan gaat het meestal even een paar stappen goed. Ze huppelt vrolijk met me mee....maar dan begint het trekken....ze wil namelijk altijd graag snuffelen aan de rand van het grasveld, waar allerlei soorten planten/bloemen staan.
Ik blijf staan, zoals ik dat al veel gelezen heb, tot de spanning van de riem af is....dan beloon ik haar met 'goed zo meisje, dat is braaf!'. Als ik dan weer een stap vooruit wil zetten, begint ze gewoon weer te trekken. Vaak laat ze zich dan vallen, gaat op haar rug liggen met de riem in haar bek....lekker rollen in het gras en knokken met de riem.....:S
Afleiden en weer een poging wagen....ik weet dat het niet de manier is, maar als ik dan de riem op de grond laat vallen en doorloop komt ze vanzelf weer achter me aan. Dan beloon ik haar omdat ze me volgt met een snoepje of een knuffel...
Dan komt de afleiding.....naast het grasveld loopt een brug waar mensen fietsen/lopen....m'n meisje gaat zitten met haar neus in de lucht....tot de mensen bijna langs lopen dan begint ze druk te kwiselen en te trekken aan de riem. Ik krijg haar aandacht dan echt niet meer....ik kan roepen wat ik wil, ik kan er heen lopen met een snoepje maar zodra ik haar het snoepje wil laten volgen is ze weer afgeleid en begint ze toch weer naar die mensen toe te trekken....
Soms werkt het wel om op mijn hurken te gaan zitten, maar ook vaak niet....en als het al werkt is het van korte duur, want nadat ze naar me toe is gekomen draait ze zich om en staat weer compleet gespannen naar 'de afleiding' te trekken....
Ik laat haar soms stukjes loslopen op het midden van het veld, wel met de riem vast aan haar halsband....als ze dan wordt afgeleid....bijv. door grassprietjes, auto's, mensen of wat dan ook, komt ze wel als ik haar roep. Ik beloon haar dan uitbundig 
Als we naar huis gaan is het een heel ander verhaal. Ze wil dolgraag naar huis en dat kan niet snel genoeg....je raad het al, trekken, trekken en nog eens trekken. Nu vind ik dat nog niet zo'n probleem maar dat gaat het wel worden op deze manier :(
Ik probeer concequent stil te staan als ze trekt en wacht dan tot ze ontspant, maar dan is het hetzelfde verhaal als hierboven, zodra ik ook maar een stap zet, begint ze gelijk weer met trekken.....Als ze ontspant beloond ik haar weer, en soms gaat het dan ook wel een paar stappen goed, maar meestal niet....
Als we dan eenmaal bij de voordeur zijn kan ze niet wachten om naar binnen te gaan (alla CM ik dus eerst naar binnen) en rent dan vaak al (bijna) de trap op naar de lift...dat mag ze nog niet dus ik til haar de trap op en zet haar neer bovenaan. Ze rent dan gelijk naar de lift en boven op de gallerij loopt ze redelijk goed, wel wat trekken, maar met een klein rukje aan de riem loopt ze netjes (ook soms netjes naast me) met me mee.
Omdat ik er soms een gewoon even klaar mee ben....trek ik haar op de heenweg wel eens mee, of laat haar maar trekken op de terugweg....ik weet dat dat absoluut niet goed is, maar ik weet het dan ook even niet meer :(....ik heb engelengeduld maar op één of andere manier is dat soms ineens verdwenen als het om dat kleine hummeltje gaat....echt heel vervelend om bij mezelf te merken!
Daar komt ook nog bij dat ze alles wat we op de grond vindt, in haar bek wil nemen, ik zeg niet dat ze het ook zal opeten, maar ze doet zeker een poging. Ik word daar niet heel blij van, zeker niet wanneer het om blikjes of plastic gaat....afleiden duurt dan te lang omdat ze tegen die tijd hetgeen wat ze wil al lang en breed in haar bek heeft, al dan niet al opgegeten heeft :S
Ik ben echt heel erg benieuwd wat jullie voor tips of methodes hebben, en ,met mij denk ik nog veel meer mensen dus ik zie dai als een bijdrage aan de nederlandse opvoeding van de hond 
Even op rijtje dus:
- trekken
- afgeleid worden
- eten van de grond
- bijten in de riem
Over alles valt een oplossing te vinden, maar niet alles bij elkaar.....Jayden trekt, en als ze niet trekt, ligt ze op de grond met haar riem te spelen, en als ze dat niet doet, eet ze van de grond, en als ze niet van de grond eet, gaat ze met die dikke bullebillen zitten en laat zich niet meer lokken om mee te lopen en als ze dat niet doet dan wil ze in al haar enthousiasme wel naar iets spannends en leuks toe..... en dan heel soms, maar dan ook echt heel soms, loopt ze (in een vlaag van verstandsverbijstering) per ongeluk even goed met me mee
Een handboek hiervoor heb ik nog niet gevonden op het wereld wijde web 
Ik hou zielsveel van m'n kleine pup en ik vind haar geweldig hoor en ik vind onze wandelingen heerlijk, dus daar zit 't hem echt niet in haha, maar soms is het wel frustrerend....zeker wanneer ik zo m'n best doe, maar blijkbaar toch echt de plank mis sla....
Oh ja, we gaan zo'n 5 a 6 keer per dag naar buiten met Jayden. Omdat ze al een heel eind zindelijk is, gaan we niet meer bij elk speel/slaap/eet moment, maar alleen als ze geslapen heeft en 's avond net voor we haar voor de nacht in de bench leggen.
Ik snap dat ze nog jong is, maar ze is nu 18 dagen bij ons....18 x sowieso 6....is 108 keer + de eerste dagen extra naar buiten, is dus 120 wandelingen....met trekken, afleiding, weigeren, eten etc....de gouden tip was een paar dagen geleden ook al zeker welkom 
Ben echt benieuwd wat mensen hierover kunnen zeggen!!
Hoop ook dat anderen er iets aan hebben, ik zal in ieder geval zeker niet de enige zijn denk ik zo 
Dankjewel voor de reacties alvast!
Oh enne sorry voor het lange verhaal, maar anders worden er toch weer vragen gesteld, dus dan kan ik het maar beter even goed uitgebreid opschrijven 




3 doggies
