Wat vinden jullie van een halti?

Het ontspannen samen wandelen is inderdaad een proces. Dat geef je zelf ook al aan (begrijp niet wat je opmerkingen van het koekjes strooien relevant is in dit verhaal). Het is een proces van leren samenwerken (of hoe je het wilt noemen). Belangrijk is ook dat de oorzaak van het trekgedrag tackelt, anders loop je achter de feiten aan met je insteek. Wat ik alleen niet goed begrijp is wat in dit verhaal de functie van de halti is. Hiermee stuur je de hond en laat je hem niet zijn eigen communicatie voeren en vandaaruit interactie met jou. Wat is voor jou de toegevoegde waarde van de halti?

Ik kan begrijpen dat mensen binnen bepaalde omstandigheden kiezen voor een halti. Fysieke problemen bv. Maar ik zie het niet als hulpmiddel in het proces. Het gaat om het proces en met een halti is er geen proces zoals jij beschrijft. Mijns inziens bewerkstelligt een halti geen zelfbeheersing vanuit de hond en geen respect voor 'de baas'. De hond heeft immers geen keuzevrijheid om vanuit samenwerking en ondervinding te werken aan zijn beheersing (als dat de onderliggende oorzaak zou zijn) en creeert ook geen respect. Als je mij aan een lijn/halti meeneemt volg ik omdat ik niet anders kan, maar het bereikt niet dat ik de leider respecteer.

Dit is overigens geen aanval, maar een vraag om het te begrijpen vanuit jouw gezichtspunt.

Met koekjes en snoepjes e.d bedoel ik dat Dobber niet zodra ze naast me wandelt beloningen krijgt. Of als ze een kat ziet en ze schiet er niet op af dat ik dan eens stukje worst voor de neus duwt. Wij wandelen zonder koekjes en snoepjes bedoel ik ermee te zeggen . 
De oorzaak van het trekgedrag bij Dobber is o.a. rangordegerelateerd. Toen ik begon met de halti had Dobber een hele hoge pet op van zichzelf. Ze wilde alles bepalen, waar we heen gingen, wie we moesten begroeten etc. Bovendien luisterde ze alleen als het haar uit kwam en deed ze anders mooi haar eigen ding. M.a.w. er was helemaal geen samenwerking, om het nog maar niet te hebben over respect voor de baas. Dat is de reden dat ik met een halti ben gaan werken. De halti zou alleen totaal nutteloos zijn als ik niet ook mijn eigen houding aan zou passen. De verandering kwam niet door de halti, maar voornamelijk door mijn eigen, nieuwe houding t.o.v. haar gedrag. 

Dobber kan en kon met een halti prima interacteren met mij. Denk je dat ze vanaf het begin ineens mooi naast me liep? Nee, dat is een proces geweest van doorlopen, verbaal corrigeren ('Nee, Dobber') ed. met als extra dat de halti zorgde voor meer controle en een correctie op het juiste moment. Die controle, dat doorlopen, het verbaal corrigeren, het juiste moment van corrigeren, mijn gedrag t.o.v. Dobber zijn allemaal dingen die meegeholpen hebben om te komen waar we nu zijn. Ik merk zoveel meer samenwerking met mij. Zoveel meer vertrouwen ook in mij en ook het over kunnen geven. Voorbeeldje: Dobber is gek op spetterend water maar toen we laatst op de zeedijk aan het wandelen waren was ze heel erg aan het blaffen tegen de golven die kapot sloegen tegen de dijk. Ze vond het heel erg spannend. Later liet ik haar los om even een paar foto's van haar te kunnen maken (er gold aanlijnplicht). Als een gek vloog ze naar de golven toe maar na twee keer roepen kwam ze toch maar weer terug. Ze vond het spannend maar kwam toch. Vroeger zou ze doorgedenderd zijn met wie weet wat voor gevolgen. Ze kwam zelfs terug toen ze ineens eendjes op zee zag dobberen wat een hele prestatie is. Dit soort dingen zou ik vroeger allemaal niet kunnen doen met haar. Door al die trainingsmomenten en eigenlijk heropvoeding ben ik nu al zo ver gekomen met haar. Dus ook in combinatie met de halti heeft ze juist meer zelfbeheersing en respect voor mij gekregen. Dat was ook een proces en de halti was maar een klein stukje daarin. 

Ik denk dat je misschien te veel toeschrijft aan de halti in mijn situatie. De halti was en is een onderdeel van het proces, maar zeker niet het enige en al helemaal niet het grootste onderdeel van dat proces. Ik als baasje zijnde en mijn houding en gedrag is de grootste reden voor de verandering, niet de halti. Daarom is het dus ook zo belangrijk om de halti niet als wondermiddel te zien want dat is het niet. Het kan een hulpmiddel zijn en dat is het dus ook voor mij. Het is in elk geval geen permanent middel dat ik voor altijd wil gebruiken tijdens het wandelen maar ik wil er naar toe werken dat er zonder halti ook goed gewandeld kan worden. In tegenstelling dus tot degenen die het als wondermiddel zien en nooit meer zonder willen wandelen. 

Hopelijk heb ik het wat duidelijker uit kunnen leggen. Concreet kan ik zeggen dat de halti dus bij ons een klein deel is in een groot proces en dat er dus ook niet meer waarde aan gehecht moet worden dan nodig is.

Ik loop nu met Daan zoals ik altijd met de/mijn paarden en pony's liep.

Dank voor je uitleg Dobber.

Wij kijken beiden anders naar hond en gedrag, dus ik vind het lastig op je verhaal in te haken. Dat bepaald namelijk ook wel hoe de insteek is. Maar dat was niet echt wat ik bedoelde.

Jij gaf aan dat de halti een hulpmiddel is (bijdraagt aan zelfbeheersing en respect voor de 'baas') met klein aandeel in het proces en dat is juist het stukje wat ik niet begrijp en ook na jouw uitleg nog niet helder heb. Wat is de functie van de halti als hulpmiddel in het gehele proces, wat doet dit ding? En zou je in zo'n proces, waar zoals je zegt toch de belangrijkste waarde aan gehecht wordt, ook kunnen groeien en ontwikkelen zonder halti?

Als ik even in mag haken, is het niet zo dat de halti door vergroten van de fysieke controle ook helpt om zelf mentaal rustiger te blijven? Het is bij strerke, gedreven honden nog wel eens een hele toer om " cool calm and collected" te blijven als een hond je arm bijna uit de kom trekt. Ik heb jaren last van mijn knien gehad, ws best lastig om niet boos te worden op mijn hond omdat hij mij pijn deed. Op het moment dat een hond ontdekt dat jij eigenlijk fysiek niets in te brengen hebt als hij echt wat wil, kan een halti wel helpen om de controle terug te krijgen. Doordat letterlijk de spanning van de lijn verdwijnt, verdwijnt er ook een hele hoop negatief gevoel bij de baas. Althans, in mij. Geval bij de ulead slaakte mijn lijf echt een zucht van verlichting. En kon ik het trainen van Spot weer veel beter aan. De weken daarvoor waren gewoon echt nie leuk meer...

Mireille

ik vind het een fijn en vriendelijk gerij om mee te werken heerlijk om een hond af te leren te trekken heb het hier een paar keer moeten gebruiken nu niet meer

Dank je voor je uitleg Mireille. Als ik het zo lees is het een hulpmiddel om fysiek controle te krijgen over de hond, en daarmee vooral over jezelf zodat je weer mogelijkheden creert om met het proces aan de slag te gaan?

Nogmaals zie ik niet het effect van de hond die door de halti zelfbeheersing leert en respect voor de baas. Omdat dit een afgedwongen beheersing is omdat er simpelweg geen keuzemogelijkheid meer is. Ik vraag me dan ook af wat het leerproces van de hond is in deze?

Zo zie ik het ook wel, maar ik denk dat de meeste mensen 'blijven hangen' in de afgedwongen rust die er is gecreeerd en niet verder gaan met het daadwerkelijk (verder) oplossen van het probleem, het trekken.

Bij deze mensen zal het trekken dus ook gewoon terugkomen zodra dit hulpmiddel weer af gaat en de hond weer aan een normale lijn met halsband loopt. Want de hond heeft niet geleerd niet te trekken, hij heeft er gewoon simpel weg geen mogelijkheid toe gehad.

Gr. Alexandra

Ik doe het even in vraag-antwoordwijze :
De functie van de halti in het gehele proces: de halti is voor mij functioneel op twee manieren. De eerste is dat door het bandje over de neus (dat bij een slappe lijn dus letterlijk alleen maar op de neus ligt) de hond soort van onder de indruk is. Ineens is het wandelen heel anders. Normaal gesproken kreeg hij een halsband of tuigje om waarmee hij veel vrijheid had en nu ineens zit dat bandje over de neus, altijd in meer of mindere mate een dominant iets (de neus is een hele ranggevoelige zone zeg maar). Honden zijn daar vaak van onder de indruk. Ineens lijkt het alsof die andere persoon aan de lijn duidelijk wil maken dat hij/zij ook nog wat in de melk te brokkelen heeft. En dat is ook het moment waarop een hond bereikbaar(der) is geworden voor de baas, dat is het eerste punt. het tweede punt waarom ik een halti functioneel vind was omdat ik meer voortouw kan nemen en houden. Een hond met halti om die een kat ziet loopt veel eerder weer normaal mee dan een hond die aan een halsband zit. Dat komt omdat door het trekken het bandje aan de neus aanspant (correctie). Maar ook omdat als de baas gewoon door loopt, de hond gedwongen word de baas te volgen. De hond kan lang zoveel kracht niet zetten als vroeger omdat het zwaartepunt nu hoger ligt. In dit soort situaties is het dus ook van groot belang dat de halti aan een halsband of half-check vast zit. Om ervoor te zorgen dat de druk niet op het hoogste punt van de nek komt te liggen. Toen Dobber in het begin van de heropvoeding een kat zag tijdens het wandelen, ging ze echt wel als een gek tekeer hoor (ondanks de halti). Maar naarmate we verder kwamen in de training werd dat gedrag een stuk minder. Ze is nu zover dat ze dansend naast me blijft lopen bij het zien van een kat . De lijn staat dan wel ietsjes strak maar er word absoluut niet getrokken. Ik ben zo ver gekomen door o.a. de halti waardoor ze beetje bij beetje bereikbaarder werd voor mij en omdat ik op die momenten liet zien dat ik ook wat te zeggen wilde hebben over het wandelen (door door te lopen bij dit gedrag en eventueel een verbale correctie 'Nee'). Al was/is dit resultaat lang niet alleen te danken aan de halti maar voor een heel groot deel ook aan de andere oefeningen die ik met haar deed. De halti was alleen een hulpmiddel daarbij. Dat zijn voor mij dus de twee belangrijkste redenen waarom ik een halti in ons geval een fijn hulpmiddel vond. 

Wat Janouk zegt speelt ook echt wel mee. Juist doordat je meer controle hebt over het gedrag word je zelf ontspannender. Na een paar wandelingen merkte ik ineens dat ik niet gespannen was geworden toen ik in de verte een andere hond zag. Omdat ik dus al zelfverzekerder was geworden door Dobber haar gedrag en het feit dat ik haar zou kunnen houden. En geloof me, Dobber mag dan een onderdeurtje van 20 kilo zijn en ik een vrouw van 1,85, ze kan nog steeds aardig trekken hoor . Maar door de halti kon ze dus ook niet zoveel kracht als vroeger zetten, was ze eerder weer 'in het gareel' en daardoor werd ik ook ontspannender tijdens het wandelen. 

Zou je in zo'n proces ook zonder halti kunnen groeien: lastige vraag omdat ik dus al zoveel bereikt heb in combinatie met de halti. Ik denk dat je er uiteindelijk misschien wel zou kunnen komen zonder halti, maar dat zou wel een proces van ja-ren kunnen zijn bij bepaalde honden. Ik ben de halti gaan gebruiken omdat ik al eerder een halti aangeraden had gekregen van een MG-instructrice maar ook omdat de persoon die mij heel erg geholpen heeft met Dobber me het aanraadde. Ik heb de halti eigenlijk nooit gebruikt tot vorig jaar maart. Bij toeval had ik de halti meegenomen toen ik op visite ging bij die persoon (ik zou met haar meerijden naar een Appenzellerwandeling en we wilden eerst weten of de honden elkaar uberhaupt zouden dulden ). Van het gesprek met haar heb ik heel veel geleerd en voor de grap heb ik toen ik weer weg ging (en aardig veel geleerd had over trekken en voor je lopen e.d.) de halti om gedaan. Wat een verschil merkte ik. Ik had nog nooit meegemaakt dat ze rustig kon blijven bij het zien van een andere hond en notabene, kwamen we daar een hond tegen en Dobber deed amper iets. Dus ik had direct ook een hele goede ervaring met de halti en dat zal zeker meespelen met de reden waarom ik nu nog een halti gebruik. Zoals gezegd probeer ik om de paar weken ook even of het al gaat lukken zonder halti. Maar tot nog toe maakt ze dan steeds weer gebruik van de opening die ik haar bied dus zolang ze dat nog doet is het voor mij ook een teken dat ze nog niet met al die vrijheid om kan gaan. Dobber is snel hyper en ik zie dat direct zodra de halti weg is. Met de halti kan ze echt relaxed lopen, zonder halti (nog) niet. 

Alexandra, een hond met halti om kan ook gewoon trekken hoor. Dus dat de hond er 'simpelweg geen mogelijkheid toe gehad heeft' gaat niet op.

Omdat je de cirkel doorbreekt waarbij de hond succes heeft met zijn trekgedrag. Ik heb het gezien bij een jonge herder die zijn baas al een paar keer over de straat gesleurd had. De eerste keer dat hij het ding om zijn snoet had zitten was hij echt ' verbaasd' dat er nog iemand aan de andere kant van de lijn zat waar hij ineens rekening mee moest houden.... en toen was er weer een opening om met de baas te gaan werken.
Ik denk ook dat het daarom niet werkt bij alle honden maar bij sommige wel. Ik heb het ooit geprobeerd bij onze eerste husky Chenak maar die raakte er zo gefrustreerd en opgefokt van dat het alleen maar averechts werkte.

Overigens dwingen wij honden wel vaker fysiek om met ons te werken, wat dacht je dat er gebeurt als ze stil staat omdat er getrokken wordt en pas weer verder loopt als de lijn niet meer strak staat. Heeft de hond dan een keuze? Is dat zo wezenlijk anders? Alleen door de halti en de ulead beperk je de hond in de kracht die hij op dat moment op de lijn kan zetten om te komen waar hij wil zijn.

Leuke discussie, dwingt me weer eens over mijn eigen handelen te denken

Groet, Mireille

Ik gebruik het ook bij mijn bull en hij heeft er geen moeite mee.Ik heb er een die van leer is en het enige wanneer hij trekt trekt 
hij zijn kop op zij fat is eigenlijk het enige en het trekt zijn bek dicht zodat hij min of meer niet kan bijten

et bandje over de neus is een heel leidingnemend iets, het maakt de hond constant duidelijk dat wij er ook nog zijn zeg maar. Veel honden zijn daar danig van onder de indruk en het gedrag zal daar ook naar zijn. Persoonlijk vind ik dat geen onderdrukken van gedrag omdat de hond ervoor kiest 'minder hoog van de toren te blazen'. Voor ons mensen ziet het er dan heel zielig en onderdrukt uit, maar is het dat ook wel? 


Ik denk dat wij heel anders denken, een hond die hoog van de toren blaast dat past al niet in mijn gedachtegang.  


 Ik wil juist niet dat mjn hond van mij onder de indruk is, maar mij als iemand ziet die ze kan vertrouwen en met haar samenwerkt.  Juist door op het juiste moment af te leiden (natuurlijk niet een kaasje voor haar neus houden als ze een kat aan het aanvallen is :-P) weet Lola dat ik haar begrepen heb en haar niet in situaties laat komen die ze (nog) niet aankan. Naar mijn gevoel laat ze ook duidelijk merken dat ze dit fijn vindt dat zij geen aktie hoeft te ondernemen omdat ik dat al doe voor haar.
Wij hebben haar natuurlijk nog maar drie jaar en op volwassen leeftijd gekregen. Die periode van rust brengen en haar niet in te moeilijke situaties brengen hebben wij gebruikt om elkaar te leren kennen en allereerst een basis te maken van vertrouwen en inzicht.


Ik denk zelfs dat als ik haar gedwongen had dmv een halti of ander hulpmiddel door situaties te loodsen die ze doodeng vond we nooit dat bereikt zouden hebben wat we nu bereikt hebben. Ja ik blijf alert, maar we kunnen nu gewoon door de stad lopen, relaxed zelfs, we kunnen nu ook over de spoorwegovergang lopen zonder als een wilde gek te grommen, blaffen en uitvallen naar verkeer, ok nog niet relaxed maar daar is het dan ook een van de weinige punten waar nog spanning in de hond is en wie weet komt dat ook nog goed.

Soms kan een verrassingseffect om de (gedrags/emotie)cirkel te doorbreken een goede opstart zijn van het proces om vandaaruit te gaan werken. In geval van Halti of ulead, zoals jij gebruikt, zou je deze dus maar heel kort hoeven gebruiken. Ik heb op heel andere wijze ook wel gebruik gemaakt van het 'verrassingseffect' (zal ik hieronder uitleggen). Dit heeft ook effect gehad door het gebruik waarop ik deed, maar direct na het effect is het 'middel' overbodig en komt de rest van het proces op gang als je het goed doet. Dit geldt ook voor de halti en voor alle correctiemiddelen, het nut wat je beoogt is bij goed gebruik, doorbreken van cirkel, in 2 a 3 keer klaar. Spijtig genoeg zie ik toch mensen veel langer soms zelf jarenlang met een halti of ander corrigerend hulpmiddel lopen. Dan komt er helemaal geen proces op gang. Men neemt genoegen met het feit dat men de hond onder controle heeft dmv een corrigerend hulpmiddel en blijkt dat als men na een tijdje de halti weglaat de hond gewoon weer terugvalt in het oude gedrag. Ik vraag me af hoe dit voor de hond moet zijn en vooral wat de hond hierdoor leert in relatie tot leren omgaan met situaties, de mens, maar ook in zijn eigen ontwikkeling en welbevinden.

Mijn verrassingseffect om de cirkel te doorbreken. Ik had een hond die zodanig uitviel en in histerie zat bij het zien van andere hond dat ik hem niet kon bereiken. Ik heb afstand genomen tot de trigger waardoor de hond bereikbaarder was, heel veel afstand en heb de hond verrast met handen vol lekkers. Dit puur om met verrassingeffect gedrag te doorbreken. Dit hoef ik maar 2 a 3 keer te doen om het effect te bereiken en daarna ook niet meer wat het zou alle waarde verliezen en de winst teniet doen. Vanaf dat moment konden we aan het werk. Ik in mijn proces om de hond hierin te begeleiden en de hond om te leren in (zelf)vertrouwen in zichzelf en de situatie, ermee leren omgaan, positieve ervaring opdoen in kunnen en zelfbeheersing en vooral onze samenwerking hierin. Dat kon allemaal zonder snoepjes en/of correctie.

@Dobber, je hebt een heel uitgebreide reactie geschreven. Het is lastig om hier op in te gaan omdat jij vanuit heel ander gedachtegoed in de relatie met de hond staat en vanuit heel andere motivatie de halti gebruikt. Ik ben heel eerlijk als ik hier nog steeds niets van begrijp en ook veel moeite heb om te begrijpen hoe je zo 'in strijd' in relatie met de hond kunt staan. Hebben we het al eens eerder over gehad. Dit staat mijlenver van mijn ervaring en belevingswereld. Ik denk wel dat wanneer je een  middel nodig hebt om je hond te domineren er toch nog iets niet goed gaat. En ik vraag me ook af of Dobber je bedoelingen snapt, want zoals je zelf al aangeeft valt ze direct terug in oud gedrag als je nu en dan de halti weg laat.

@ Dobry: als jullie manier van werken bij jullie geholpen heeft, dan is dat toch alleen  maar goed?  Kijk, ik ben van mening dat een hond jou alleen kan vertrouwen als jij ook de leider/ouder bent in de ogen van de hond. Zolang dat niet het geval is zal een hond je ook niet voor 100% vertrouwen. Daarbij is het juist altijd belangrijk dat je niet over de grenzen van je hond heen gaat, juist omdat een goede leider niet problemen op gaat zoeken maar ze juist vermeid. Ik ben bijvoorbeeld in het begin niet gaan wandelen door smalle paadjes. Omdat je dan zo loodrecht op elkaar af komt dat ik wist dat Dobber dat niet aan zou kunnen. En dus vermeden we het. Nu zijn Dobber en Lola totaal andere honden. Ik merk bijvoorbeeld heel duidelijk dat Dobber graag de touwtjes in handen wil hebben. En dat is iets waar ze duidelijk niet goed mee om kan gaan en dus werk ik eraan dat ze het over kan geven aan mij. 
@ Petra: het is altijd lastig de discussieren als je vanuit een ander gedachtegoed redeneert. Waar ik alleen nog op in wil gaan is dat Dobber niet terug valt in oud gedrag als ik de halti weg laat. Tenminste, ze valt wel terug in oud gedrag, maar in misschien op een niveau van 20% t.o.v. voordat ik met de halti ging werken. Het is dus absoluut niet zo dat als ik de halti weg zou laten, ik de 'oude' Dobber aan de lijn heb.

Bij Lola zit er ook wel een kop op hoor, dat was ook vantevoren gezegd dat over het algemeen dit soort honden geen zit/plaats/af honden zijn, ze komen van het boerenland en zijn daar gewoon onderdeel geweest van de familie die er uiteraard geen kunstjes en trucjes mee gingen doen, tenminste oorspronkelijk en in het algemeen gezegd.
Of een hond een mens ziet als opvoeder/leider/ouder, of hoe je het noemen wilt, dat denk ik persoonlijk eerder niet al is een hond uiteraard wel afhankelijk van onze beslissingen, we zijn toch andere diersoorten en allebei volwassen en kunnen als het goed is van elkaar leren. Maar over die materie is het laatste nog niet gezegd. Kon je het maar even vragen.

Een hond die problemen heeft zoals uitvallen, trekken aan de lijn etc.etc. heeft altijd een "kop op zijn hoofd" zeg maar anders was het probleem allang uitgebannen geweest.

Ik ga net zoals Petra te werk, de methode heet BAT en is opgezet door Grisha Steward. Ik deed het al voor dat deze naam op dook maar dit ter zijde. Hier wordt van uitgegaan dat je een grote afstand neemt en eerst onder de zelfbeheersingsgrens gaat trainen. Je gaat je hond leren kijken en leren zijn kop om te draaien maar dan vanuit zichzelf en zonder hulp van een gentle leader.

Ik zou alleen z'on hulpmiddel gebruiken op het moment dat ik het fysiek niet aan kan. Al het andere = trainen, trainen, trainen.

Vanmiddag heb ik hier weer een sessie gehad en Chantal heeft haar super goede kant laten zien en eindelijk had de hond in kwestie weer eens een goede ontmoeting.

Ik was erg blij toen ik de halti ontdekte.
Onze labrador reu liep altijd netjes aan de lijn. Behalve als hij een kat zag (en die lopen hier heeeeel veel). En aangezien hij echt een stierennek had (nu hij bijna 14 is kan ik hem wel houden ) kon ik aan de lijn hangen wat ik wilde maar dat maakte echt totaal geen indruk en ging ik er op mijn buik achteraan.
De eerste keer dat hij de halti omhad vond hij het niet zo leuk maar de 2e keer was het al geen probleem meer.
Ik deed het ene eind van de lijn aan de halti en het andere eind gewoon aan zijn halsband. Dat einde had ik dus ook vast. En als er dan een kat aankwam maakte ik contact met de halti en hoefde ik verder niets te doen. Het deed hem geen pijn en ik hoefde niet aan z'n nek te hangen. Dus ik ben er heel positief over.
Ik ben er bij Balou wel pas mee begonnen toen hij een jaar of 8 was en ineens echt lelijk ging doen naar katten.
Verder lopen ze hier gewoon aan een normale band.

Fijn, een naam en methode te lezen Esther. Ik heb meteen wat meer opgezocht. Boeiende filmpjes ook. Morgen maar even voor gaan zitten. Dank je wel.

Ik had je heel graag een keer voorgesteld aan Chenak onze keizer...

Mireille

En dat is nu wat ik overal op de gehoorzaamheidscursussen mis, men heeft daar geen oog meer voor. Er wordt geen aandacht meer gegeven aan het contact tussen geleider en hond. En met contact bedoel ik lijfelijk contact als ook stem contact. Leer in eerste instantie je stem te gebruiken en daar ook emotie in aan te brengen, daarna komt het aaien en belonen met lijfelijk contact, waarbij je je hele lichaam gebruikt om de hond in een vrolijke bui te krijgen en hij beter op je gaat letten want die baas doet weer eens vreemd...........

En zolang dat niet gebeurd krijgen we allemaal van dit soort problemen.
Let wel, ik zeg nu niet dat de topic starter iets fout gedaan heeft, maar de vorige eigenaren waarschijnlijk wel.

Graag gedaan Petra en in 2014 ga ik de instructeurscursus volgen. Het is zo gaaf om te zien dat steeds meer mensen dit soort trainingen oppakken.

Hulpmiddelen zijn altijd om je zelf zekerder te voelen dat merkt de hond dus altijd doen wat je zelf goed vind voelen! Ik heb tijdje met de halti gelopen alleen noet voor et trekken (ze at takken) maar ik maakte de fout om als ze een tak wilde pakken te trekken en dat mag je nooit doen met een halti!!! Ze kreeg telkens onverwacht een klap op haar nek doordat ik aan haar snuit trok (zelf nooit bij nagedacht wist alleen dat je niet naar achter mocht trekken voor de rug!) dus daar moet ke heel voorzichtig mee zijn! Verder vind ik een halti prima! Mijn hond trok niet dus pp dat gebied weet ik niet maar ze moest er even aan wennen en vond het toen prima!! 

Een nadeel is dat iedereen denkt dat je hond bijt tja sommige mensen:p

Trouwens ik heb het maar een aantal maanden gebruikt (was ook bedoelt om puur mee te trainen en dan weer zonder) en het heeft mij erg geholpen! Zeker voor een korte periode om het als training middel te gebruiken ben ik zeker voor!

Leuk Esther. Door Jip proefondervindelijk ontdekt dat dit goed werkt, uiteraard het afstand nemen, maar vooral de manier van hem begeleiden in zijn proces. Vandaar dat ik het ook  leuk vind om er meer van te zien.

haha een trotse hond met eigen kop, ik mag dat wel, is Lola ook wel hoor al niet in die mate van Chenak zoals ik me hem voorstel  , maar dat is dan (denk ik)  toch iets anders dan dat ik me voorstel bij het "hoog van de toren blazen" van een hond met uitvalsgedrag vanwege te  weinig ruimte  bijvoorbeeld.

Quote @Theo "En zolang dat niet gebeurd krijgen we allemaal van dit soort problemen. Let wel, ik zeg nu niet dat de topic starter iets fout gedaan heeft, maar de vorige eigenaren waarschijnlijk wel."
Even voor de duidelijkheid: ik loop niet met een halti (en mijn hond ook niet). Mijn hond is vijf maanden en heeft geen vorige eigenaren. Mijn topicvraag luidt: 'Wat vinden jullie van een halti?' Niets meer en niets minder.

Ik vind een halti wat onvriendelijk. Heb er zelf ook wel is in verdiept.

Ii gebruik zelf een antu trektuig. Volgens mij heet ie u-anti trektuig. Via de hondenschool en schijnt goed te werken. Heb hem nu paar dagen en loopt stuk prettiger.

Ik vind het een beetje kort door de bocht om meteen te zeggen dat er iets fout gedaan moet zijn... Ik heb vanaf dag 1 heel hard gewerkt aan contact belonen, ook op de puppycursus was dat heel belangrijk maar bij een hond met een hoge drive, zoals een husky uit een werklijn kan zijn, is dat soms niet genoeg om hem niet te laten trekken en altijd bij je te houden. Beetje verschil tussen een Aston Martin en een Opel Astra; Spot is nu eenmaal erg gaspedaal gevoelig, ietwat meer dan de Berner Sennen van de buren....

Ik snap je opmerking overigens wel hoor, bij mijn eerste puppycursus ben ik ook naar een les weg gegaan omdat het helemaal niet over werken aan de relatie met je hond ging. Bij de MG Hondenschool waar ik mijn cursus heb gedaan juist wel,

Mireille

Chenak blies in het begin heel hoog van de toren, heeft mij ook een keer gebeten en meerdere malen gegromd, was echt een snelle leerschool voor de beginnende hondenbezitter . Gelukkig veel steun gekregen in het begin van zowel de fokker als andere husky bezitters en veel gelezen, lang leve het internet ik zal mijn portret van een portret nog wel eens een keer posten..

Mireille

NOOIT pakken , bij ons op de cursus is er zelfs een hond mee gestikt als je net iets te hard trekt of je hond te hard trekt.
maar het ligt er ook aan welke hond je hebt en of hij goed kan volgen maar ik zou het nooit doen !!!