Ook wij hebben veel dieren, ja ik zeg met recht veel en soms zijn er situaties dat het TE veel is. Echter hebben wij de meeste dieren niet aangeschaft onder het mom van: Leuk, we nemen er nog eentje.
Zo heb ik in 2009 een nest kittens gevonden (4) op basis van een tip van een familielid. Helaas konden de kittens destijds niet geplaatst worden in het asiel omdat deze overvol zat, zelfs een gastgezin was niet voorhanden. Zo heb ik de zorg op mij genomen met de gemaakte afspraak dat de kleintjes (2) wel geplaatst zouden worden bij die familielid en dat de kosten gedeeld zouden worden. Helaas werd de afspraak niet nagekomen omdat de daadwerkelijke kosten te hoog zouden oplopen. Denk aan kittenmelk en alle benodigheden die erbij kwamen. Helaas vond men via Mp een aantal dagen ná het verbreken van de afspraak twee andere maar goedkopere kittens die ook per direct beschikbaar waren. Met als gevolg dat ik de kittens niet kwijt kwam in het hoogseizoen. Wij hebben na lang wikken en wegen toen besloten om ze te behouden maar het was destijds liever niet als wel. Uiteraard kunnen we nu niet meer zonder ze.
Zo ook heb ik een poesje dat door de dierenambulance was gevangen en gesteriliseerd maar per direct terug werd gezet daar waar ze rondzwierf. Echter was dit juist de plek waar ook een familielid woont en deze er geen behoefte aan had om dit poesje iedere dag van voeding te voorzien. De buren lieten iedere dag hun hond in de tuin om de poes te verjagen maar het poesje zelf had geen leven meer daar. Naar meerdere malen het asiel en het familielid erop aan te dringen dat ze toch echt eten nodig heeft en evt. een plekje om zich warm te houden in de schuur hebben wij besloten haar te vangen. Ze is nu "rond en gezond" en het meest gelukkige poesje van allemaal. Helaas heeft ze destijds een trauma opgelopen want ze blijft in een bepaald op zicht schuw, maar toch verdient ook zij de kans op een goed leven, liefde en een droog en warm mandje.
Spreek ik niet over mensen die ongewenst hun poezen laten dekken met alle gevolgen van dien, vervolgens met een kitten op een bloedhete zomerdag vanuit belgië naar nederland komen om hun kitten kado te doen. Helaas "ontvanger" wilde kitten niet. Dit was toen een klant van mijn partner en uiteraard kreeg ik het telefoontje of ik haar wilde opvangen. Ze zat onder de luizen, mijten, vlooien en wormen en was amper 7 weekjes oud. Met heel veel strijdlust van de poes haar kant heeft ze het overwonnen en straalt van gezondheid en geluk nu 5 jaar later.
Dit zijn echter maar een aantal voorbeelden die ik op noem van de reeds 11 katten en 3 honden die wij hebben.
Helaas krijgen ook wij van tijd tot tijd commentaar vwb het feit dat het veel huisdieren zijn maar dit commentaar is merendeels van familie zelf, die de afspraak hebben verbroken voor het overnemen van de kittens, of het familielid die weigerde het poesje te laten overleven omdat ze haar huis om de hoek was kwijt geraakt en asiel en dierenambulance haar ook niet wilde.
Aan de andere kant heb ik al menig compliment gekregen dat mijn huis er schoon en proper eruit ziet. Er wel bijzeggende dat ik de gehele dag door toch wel bezig ben om alles op orde te houden. Het is een leuke en gezellige bende hier zonder dat men last heeft van stank of ongewenste haren op plekken die er niet horen maar zelf wil ik er persoonlijk geen meer bij, genoeg is genoeg.
Wellicht dat er mensen zijn die denken: Plaatsen in het asiel? Weggeven aan anderen? Stichtingen en Organisaties?, ook daar kan ik legio aan ervaringen bij opnoemen waardoor wij juist bewogen zijn toendertijd om zelf de verantwoording te nemen voor deze dieren.
Nogmaals persoonlijk zou ik niet meer kiezen voor zoveel dieren, maar ieder dier verdient in mijn ogen een warm mandje, dan maar bij mij als het bij een ander niet mogelijk is.
Groetjes Sjattukuh