Dit is het vervolg op dit topic:
http://www.hondenpage.com/hondenforum/118791/morgen-misschien-afscheid.....php
Ik heb dus geen afscheid kunnen nemen van Max. Hij is nu dood, maar ik voel me zo schuldig! Hij woonde bij mijn neef, en ik had geen vervoer naar hem toe. Ik heb dus geen afscheid kunnen nemen van zijn wolle vacht, zijn snoet, hij zelf gewoon!
Ik voel me zo schuldig! Ik heb natuurlijk in mijn gedachten afscheid genomen, maar dat stelt niets voor...diep vanbinnen weet ik wel dat Max me 'vergeeft', maar dan nog...ik kan er niet bij dat ik geen afscheid kon nemen van die sloeber!
Bij dit liedje lopen de tranen over mijn wangen:
Past zo goed bij mijn stemming. Ik zou het eigenlijk niet mogen luisteren, maar iets pusht me....
Goodbye my lover, goodbye my friend, you've been the one, you've been the one for me...
Goodbye my lover...

UPDATE ZIE MIJN NIEUWE REACTIE!



3 doggies






