Bedankt lieve mensen allemaal 
Vanmiddag omstreeks 14.30u waren Buck's nieuwe baasjes hier gearriveerd. Omdat ik de tijd nog niet had gehad om hem ook nog eens te laten wennen aan de auto hebben we samen 2 uurtjes geoefend om hem 1. Zelf in de auto te laten springen 2. hem te beginnen aanleren dat er helemaal niks eng aan is met behulp van mijn aanwezigheid en lekkere snoepjes!
Hij werkte fantastisch mee en na 2 uurtjes sprong hij zonder problemen in de auto zonder koekje, terwijl hij daarvoor helemaal blokkeerde.
Dan zijn ze samen vertrokken. Hij heeft van mij zijn mand, deken, speelgoedjes, knaagbenen enzovoort, allemaal meegekregen naar zijn nieuwe thuis! Zo heeft hij toch wat vertrouwde spullen 
Het afscheid viel & valt me toch best zwaar pfff... Ik kan alleen maar aan hem denken, hoe hij het zou doen, of hij aan me zou denken, of hij gelukkig wordt daar,...
Hier onze laatste foto samen en een klein samenvattend tekstje dat ik er bij geschreven heb:
Mijn lieve gevlekte vriend Buck (ex-Simba),
Ik hoop dat je nu eindelijk het leven krijgt dat je verdient! Een dikke maand heb je hier als noodoplossing bij ons mogen leven en we hebben heel veel van elkaar geleerd. Vooral jij dan, want je was geen hond maar een losgeslagen, bang, uitgemergeld wild dier toen je hier aan kwam! Je had al zo veel meegemaakt. Ik denk dat ik mag zeggen dat mijn missie om je heroptevoeden in een maand tijd, na veel geduld, liefde, tijd, bloed, zweet en tranen nu toch wel erg geslaagd is. Vandaag mocht je, helemaal klaar voor een nieuw leven, vertrekken naar je permanente thuis.
Ik mis je nu al enorm! Veel plezier bij je nieuw baasje, Ik kom je snel eens bezoeken!







Veel succes en ik hoop dat hij snel het huisje vind waar hij voor altijd mag blijven!



(gelukkig).