Tips voor een bijtgedrag hond

Afgelopen week hebben wij een schat van een hond Sjuppie (een Shih-tzu mix) uit het asiel gehaald. Het is een behoorlijke koning van bijna 6 jaar oud die altijd probeert de baas te spelen maar dat onderdeel is goed onder de duim te houden.

Gezien het een asielhond is weet ik maar al te goed dat ik alles langzaam moet opbouwen, maar ik zou graag wat tips krijgen over het bijtgedrag van voor deze jongeheer. Hij kan ongelofelijk fel uit de hoek komen, zonder een waarschuwing te geven, er gaat gewoon een knop om en dan hangt ie in je handen. Hij bijt ook meteen door tot bloedens toe. (hij kent echter wel de grenzen van bijten, tijdens spelen is hij wel voorzichtig en bij een piep van ons weet ie ook direct dat hij moet stoppen als hij te enthousiast wordt).

Dit bijten lijkt uit angst te komen; plotseling hem aanraken, hem proberen af te drogen met een handdoek etc. We weten niet goed wat zijn achtergrond is helaas.

Handdoek zijn we bezig rustig hem op te bouwen door gebruik van beloning als hij het aanraakt.

Het is echter niet dat hij aanraken altijd vervelend vindt, zolang hij maar naar ons toekomt. 

Toch, met oog op de toekomst, hoe (naast  het vertrouwen winnen van dit beestje) kunnen het beste met dit bijtgedrag omgaan?

Kobus beet in het begin ( vers uit het asiel ) ook in elke uitgestoken hand. Beste remedie: geen handen uitsteken, maar hond naar je toe laten komen. Zo nodig lokken met een koekje. Ik heb Kobus vrij vlot met een clicker kunnen leren om zelf mijn hand aan te raken. Ik laat hem eerst mijn ene hand zien, die tikt hij aan met zijn neus om een click te verdienen, mijn andere hand leg ik dan van onderuit tegen zijn schouder. Dan kan ik hem gewoon aanraken waar ik wil, het stressmoment is omzeilt, Kobus blij; ik blij.
Inmiddels is Kobus hier een maand of zeven. Hij hapt alleen nog maar als hij heel gespannen is. Dat kan je zien aan komen. Dus: rustig op bouwen, dan komt het goed.

Heeft het asiel geen gedragsbegeleiding?

Goed idee Mieke. We doen al iets soortgelijks maar de toevoeging van de clicker kan net het extraatje zijn wat ie nodig heeft.

En nee, geen gedragstraining ... alleen een specialist die eventueel langs kan komen als je problemen hebt die aanhouden. Het verbaasde me al dat ze mij een bijtende hond meegaven zonder eerst goed mijn honden geschiedenis na te vragen.

Ons grote probleem is nu eigenlijk een huisgenoot die zich niet aan de regels betreft de hond kan houden en een welverdiende knauw heeft opgelopen toen hij Sjuppie probeerde op te pakken. Arme beest meteen in de stress natuurlijk. Tijd om de mens ook maar eens te trainen ...

een GT voor de mensen in huis???
Ik denk dattie zn lesje wel geleerd heeft nu of niet?

idd, rustig aan. Het arme beestje is gewoon bang en gestressed.
Niet over hem heen hangen, geen handen over zn koppie laten wapperen, niet knuffelen
(dit zijn overigens dingen die geen een hond van nature leuk vindt)
kriebelen of aaien onder de kin, als de hond aangeeft dat te willen.
Lok hem met iets lekkers af en toe, en niet door te roepen en naar hem te kijken., maar strooi eens wat op de grond, en ga ernaast zitten, kijk hem niet aan, laat hem zelf naar jullie toekomen. Hij bepaald het tempo.

Waarom wordt er in het asiel geen training gedaan met de hond ? zo dat ie zonder problemen naar een nieuwe gezin kan.
dit zou toch veel makkelijker zijn voor al die mensen die zo goed zijn om een asielhond te willen nemen?

Goed om te horen dat jullie de ideetjes delen die we al hebben toegepast - Sjuppie is een behoorlijke knuffelaar (en attention whore), zolang hij maar mag aangeven wanneer.  

Helaas is mijn huisgenoot niet de snuggerste en hij benaderd Sjuppie nog steeds. Hij heeft echt een plaat voor zn harses, ondanks dat hij beweerd goed te zijn met dieren en we dit dus niet van hem hadden verwacht. We hebben de bovenwoning tot onze beschikking dus hij zit er niet non stop mee, maar goed ... hopelijk kunnen we Sjuppie laten wennen aan de jongens zonder stress.

Ik heb niet zo'n hoge pet op van dit asiel moet ik toegeven. Vreselijk onvriendelijk toen we kwamen kijken voor een hond, totaal ongeïnteresseerd toen we informatie vroegen over deze hond en  wat ik nog veel erger vond was dat sommige mensen van het personeel gewoon uitstraalde dat ze een hekel aan deze hond hadden. Daar komt ook bij dat toen ze zeiden dat 'ie gaten beet, ik er vanuit ging dat ze het over het meubilair hadden! Nergens was mij verteld dat hij in mensen bijt, totdat ik eigenlijk al bezig was de papieren te tekenen ...

Ik ga daar in ieder geval niet meer naartoe, maar daar kan Sjuppie niks aan doen!

Sjuppie is de hond op je profielfoto? Leuk! Ik zou hem voorlopig maar zo veel mogelijk bij de handige huisgenoot uit de buurt houden. Jammer dat die niet voor rede vatbaar is. Sommige mensen moeten en zullen " de strijd aangaan" met een hond die ze niet wil. Vooral van een kleine hond wordt vaak domweg niet aanvaard dat hij geen contact wil... Sjup heeft voorlopig gewoon heel veel rust nodig. Dikke kans dat hij niet meer zal bijten als hij wat meer zelfvertrouwen heeft. Contact met andere mensen zou ik wel goed begeleiden, en natuurlijk een beetje extra oppassen met kleine kinderen. Goed dat je hem, ondanks zijn bijterigheid, een plekje bij jullie gunt.

Dat is inderdaad het monster op de foto, toen hij net thuis was. Hij heeft inmiddels z'n eigen stekje waar hij lekker tot rust kan komen. Ik heb er het volle vertrouwen in dat Sjup een heerlijkt ontspannen hond wordt, hij is al verbazend goed op weg!

Fijn dat Sjuppie nu bij mensen is die gewoon van hem gaan houden, ik vind het altijd zo sneu als een hond alleen maar bekeken wordt alsof hij een last is en er niemand is die voor hem opkomt en zijn gedrag begrijpt. Jammer dat er in het asiel zo'n sfeer tegen hem was, waarschijnlijk uit onbegrip voor hem.

Laat Sjuppie lekker de eerste tijd alleen maar wennen aan het huis, en zijn nieuwe mensen, het is bekend dat veel herplaatsers zich niet veilig voelen en dan zo kunnen reageren.

een paar tips voor de eerste tijd die wij meekregen en jullie misschien ook wat aan hebben

korte saaie wandelingen zonder al teveel drukte

de hond zelf laten komen, niet naar hem toelopen

voldoende rust om alle nieuwe indrukken te verwerken

op een rustig plekje eten geven en hem daar ook met rust laten

je houding kalm en niet dreigend, stem altijd vriendelijk en rustig

geen drukte de eerste tijd, ook niet op bezoek gaan of bezoek ontvangen

geen druk gaan leggen op de hond door hem allerlei commando's te laten uitvoeren, wel leuke zoek- of andere spelletjes.

Geef hem gewoon alle tijd die hij nodig heeft om te wennen en het komt vast goed. 

 Dingen als afdrogen idd heel voorzichtig opbouwen, misschien eerst alleen onder zijn kin en niet over hem heenbuigen en je handen boven zijn hoofd houden, dat kan bedreigend overkomen. Hem plotseling aanraken lijkt me niet nodig? Daar schrikt hij uiteraard van, misschien heeft hij ook slechte ervaringen, en bovendien kent hij jullie nog niet goed genoeg.

En vooral dus de hond beschermen tegen de huisgenoot al bedoeld deze het vast goed, misschien een regelementje ophangen hoe met de hond om te gaan?

Allereesrt mooi dat je een hond uit het asiel genomen hebt, en niet meteen retour doet als hij nog niet direkt het ideale gedrag vertoont.

Erg dat de mensen in het asiel zo reageren naar een hond die problemen heeft, ipv naar oplossingen te zoeken en extra aandacht eraan te besteden.
Heel fijn dat jullie hem die extra aandacht wel willen geven. Ik weet zeker dat dit beloond wordt.

Goed ook dat jullie je realiseren dat ook angst agressief gedrag teweeg kan brengen, en dit dus ook opgelost kan worden.

Jullie hebben al goede tips gekregen, en idd rust en kalmte zal de hond heel goed doen.

Verder zou ik wel willen adviseren ook eens medisch te kijken of alles ok is en de hond bv geen oormijt/ontsteking oid heeft, waardoor hij pijn heeft en evt. angstig is.

Heel veel succes en vooral veel plezier samen.

Ik heb de huisgenoot gewoon verteld dat hij bij Sjup weg moet blijven. Hij verdomd het om de tijd te nemen om de hond aan hem te laten wennen ... tsjah, dan is de keuze snel voor mij gemaakt (en hij heeft het lef om ons/de hond nog steeds de schuld te geven dat hij gebeten is ... idioot).

Hij is vorige maand volledig medisch gecheckt dus als het goed is zou hij geen oormijt moeten hebben. Hij was wel in een ernstige staat binnengebracht bij het asiel, één grote bol van haar dus borstelen wordt nog een leuke uitdaging in de toekomst! De handdoek training lijkt al zijn vruchten af te werpen, hij durft zelf ernaar toe te lopen en vindt het aanraken niet erg. 

Het vertrouwen van Sjup lijkt heel erg snel te groeien met ons, zelf vandaag is hij met sprongen vooruit gegaan (we kunnen hem nu eigenlijk zonder zorgen bijna overal aaien als hij rondbanjerd door het huis). Prachtig om te zien hoe zo'n beestje kan opfleuren in zo'n korte tijd. Vraag me echt af wat ze al die tijd in het asiel hebben gedaan dat hij daar tegen zijn verzorgers liep te brommen.

ja ik denk idd ook dat je best eerst zijn vertrouwen kan winnen en dan later daaraan werken vanaf dat je dat hebt?