Wat een raar gevoel...om Ziko terug te hebben maar dan in As...
We hebben hem afgelopen vrijdag opgehaald bij SHCN in Roermond (crematorium voor dieren). Ik ben met mijn moeder gegaan, omdat mijn tweelingzus niet kon (zij was met mij samen toen we Ziko er naartoe brachten) en me moeder wilde graag gaan.
Toen we daar aan kwamen kreeg ik een heel raar gevoel, er zaten mensen buiten die volgens mij idee net afscheid hadden genomen van hun hond. Ik liep naar binnen en we keken even rond totdat we geholpen werden.
Het was gelukkig de zelfde vrouw die wij toen we Ziko brachten hadden. Ze was heel rustig en vroeg hoe het nu ging....ze is daarna de as gaan halen en liet zien waar Ziko's as in zat. Ik moet toegeven de asbus is prachtig (asbus is iets anders dan een urn).
Ik wil uiteindelijk wel een urn hebben er lagen hele mooie in de vitrine's maar eerst het bedeltje.
We hebben Ziko op onze tv meubel staan naast de EK vogeltjes van de c1000 waar hij zo gek mee was.
Ik heb wel in de asbus gekeken, zo nieuwsgierig ben ik dan wel. Het ziet er uit als kleine snippertjes niks eng aan eigenlijk. We hebben ook extra fijn gemalen as, voor onze bedeltjes gekregen.
Ik ben heel blij hoe ze met Ziko zijn omgegaan in Roermond. Ik zou ook niks anders gewild hebben. Het is wel raar om geen hond meer in huis te hebben...het is heel stil en als je thuis komt staat er niemand meer op je te wachten.
Een nieuwe hond? Ik moet er nu even niet aandenken...veel mensen vragen het en ik vind het een vrij vervelende vraag om eerlijk te zijn.....ik weet het niet op het moment. Ziko was mijn alles en hij zal nooit vervangbaar zijn.
Ik mis hem enorm, maar ik heb er hele erge vrede mee dat hij er niet meer is.



3 doggies








