Hallo allemaal,
Ik heb een niet zo leuk verhaal, en ik moet echt even mijn hart luchten, en als het kan wat advies inwinnen.
Gisteravond laat besloot ik nog even een stukje te wandelen met de hond, het was nog licht en de temp was nog aangenaam. Dus ipv van bankhangen even de voetjes strekken met de hond. Ik bepakte me met een drinkflesje voor de hond wat snoepjes en me mobiel. Klaar om te vertrekken dus.
De wandeling begon goed, toen we ongeveer 30 a35 minuten aan het wandelen waren en dus ook al aardig uit het zicht van mijn huis sloeg het noodlot toe. Via mijn ooghoeken zag ik dat er een hond aangestormt kwam een pittbul, voordat ik erop kon reageren sprong die hond boven op mijn hond, en direct begon hij te bijten.
Ik schrok me werkelijk waar kapot, die hond ging flink tekeer, hij begon met zijn kop te schudden (volgens mij wou hij mijn hond uit elkaar scheuren ofzo). Mijn hond begon vreselijk te piepen en te janken en zelfs schreeuwen zoals ik nog nooit gehoord had. Het ging door merg en been. Ik sprong er tussen en probeerde die pittbul van mijn hond te krijgen maar hoe meer ik aan hem trok hoe steviger hij vast hield. Ik probeerde met mijn handen/armen onder de bek van die hond te komen in de hoop dat hij los zou laten maar niets hielp. IK schreeuwde om me heen voor hulp en uiteindelijk na een aantal minuten kwam er een man aanrennen. Dat bleek dus de eigenaar van die pittbul. Hij vroeg aan mij "is het een mannetje", ik antwoorde "ja", ow zegt die man "donder houdt niet zo van andere mannetjes dan wordt hij dominant en wil hij laten zien wie de baas is", ik kon me oren niet geloven. Ik keek naar mijn hond, en het was alleen maar stil hij piepte niet jankte niet , helemaal niets zijn ogen waren open maar hij knipperde niet ik zag geen teken van leven. Ik schreeuwde tegen die man dat zijn donder mijn hond misschien heeft dood gebeten. De man pakte een stok en sloeg daar 2x heel hard mee op zijn neus (ik vond het wel erg zielig voor die hond, maar hoopte wel op reslutaat). En ja hoor die hond liet direct los en deinsde achteruit. Die man pakte direct zijn hond vast. Ik boog me over mijn hond en die lag levenloos op grond, ik vroeg aan de man of hij een auto had maar dat was niet het geval. Ik belde mijn vriend en vertelde snel wat er was gebeurd en dat hij direct de DA moest bellen om te kijken wie dienst had en dat we eraan kwamen, en dat hij een taxi moest bellen en mij moest ophalen bij het afgesproken punt.
Ik tilde mijn hond op en drukte hem dicht tegen me aan, en toen voelde ik dus dat hij nog wel ademde, zwakjes maar het was er wel. Ik liep naar het afgesproken punt, en ik was zo bang dat hij onderweg in me armen dood zou gaan!
Na enkele minuten kwam de taxi en me vriend stapte uit, hij shrok zich dood.
De hond zat helemaal onder het bloed, mijn handen ook, en mijn witte trui ook.
Het enigste wat me vriend zei was "jesus stap snel in", in de auto gaf me vriend me een deken en hij had een warme kruik meegenomen. Ik deed de hond in de deken met de warme kruik. En ik was zo bang dat hij dood zou gaan, hij bewoog niet knipperde niet met zijn ogen, ademhaling was zwak.
Eenmaal aangekomen bij de DA stonden ze gelukkig al klaar, ze nam de hond van me over en haaste zich naar de behandelkamer. Iedereen begon van alles te doen, en te controleren en ik stond te trillen op mijn benen.
De DA zei dat hij in schok verkeerde en dat hij daarom niet echt op prikkels reageerde.
Maar hij ademde gelukkig wel.
Omdat hij maar bleef bloeden vertelde de DA of het goed was dat ze zijn lange haren afscheerde door al dat haar wat helemaal onder het bloed zat kon ze moeilijk zien en beoordelen waar hij was gebeten en hoe diep de wonden waren. Om eerlijk te zijn waren zijn lange haren mijn minste zorg. Ik stemde akkoord.
Ondertussen kwamen bij mij alle spanningen eruit, ik stond te huilen als een klein kind, gewoon van opluchting en dankbaarheid dat hij nog bij me was gebleven.
Ik waste ondertussen het bloed van me handen en polsen en toen zag ik dus dat mijn handen en polsen ook flink onderzaten. Me vriend vond dat ik naar het ziekenhuis moest maar dat wou ik absoluut niet. Eerst de hond en dan zien we verder. Mijn handen en polsen werden verpakt met verband.
Toen de hond was geschoren kon je goed zien dat hij flink was toegetakeld, hij zat onder de honden beten. Sommige oppervlakkig andere diep.
Hij kreeg er zalf op enzo en hij kreeg antibiotica en pijnstillers.
Toen hij in goede handen was, ben ik snel naar het ziekenhuis gegaan, en ik wou dat manlief bij de hond bleef. In het ziekenhuis zat mijn linker hand honden de wonden in mijn linker pols (boven) heb ik 6 hechtingen en aan de onderkant van mijn pols 4. Mijn rechter hand zat ook onder de wonden en aan de boven kant van mijn pols heb ik 5 hechtingen. en omdat de onderkant van mijn trui kapot was en aardig wat bloed zat wou de dokter even kijken of ik daar ook wonden had, dus trok ik mijn trui uit. Toen zag ik tot mijn schrik dat ik ook een grote wond aan me arm had, die leverde 11 hechtingen op.
Uiteindelijk na een lange tijd bij de DA te zijn geweest en het ziekenhuis mochten we naar huis. Thuis heb ik de hond in zijn bench gedaan, met een deken en een warme kruik, en ik heb de hele tijd naast hem gezeten. Rond 01:15 is mijn vriend naar bed gegaan, en ik heb de hele nacht naast de bench van de hond gezeten. Kijken hoe hij sliep en ademhaalde, wat voelde dat fijn. Mijn vriend is nog een keer naar me toe gekomen met een kop warme melk, en om even te kijken of ik het nog vol hield en om mij stiekum het bed in te praten, maar dat wou ik absoluut niet. Later die nacht stond de hond plots op wel piepend en jankent af en toe maar hij wou bij mij op schoot liggen, dat vond ik natuurlijk prima. Ik wikkelde hem in zijn deken met de kruik en we keke elkaar even aan waarop ik zei "ga maar lekker slapen kleintje", en toen begon hij me kin af te likken alsof hij wou zeggen "bedankt, het komt goed". De tranen vielen over mijn wangen. Dat was mijn ultieme geluk!!
De volgende ochtend heb ik in alle vroegte mijn baas gebeld en verteld was er is gebeurd, ik heb een week vrij genomen zodat ik kan zorgen voor mijn hond. Die week daarna werk ik halve dagen (ochtenden), en ik hoop dat ik de hond dan mee kan nemen naar kantoor in zijn mandje en dat hij weer langzaam kan wennen. Mocht het te druk zijn dan heeft hij de middagen om bij te komen. En na die week moet ik waarschijnlijk wel weer fulltime aan de slag, maar ik heb gezegd dat ik dat alleen doe als het goed gaat met de hond en als hij er aan toe is. Aangezien ik de hond altijd mee neem naar kantoor. Dus 1 week vrij en daarna 1 week halve dagen werken, en de hond meenemen naar kantoor om weer op te bouwen. Er is alleen 1 dag dat ik een hele dag weg moet ivm verplichtingen waar ik niet onderuit kan, maar dan neemt manlief de hond mee naar kantoor. Mijn vriend heeft 2 eigen advovaten kantoren, is eigen baas dus hij kan dat makkelijk doen. Hopelijk gaat het niet te snel voor de hond, maar dat is even afwachten, wat denken jullie???
Verder sta ik voor een ander dilemma waar ik graag jullie advies over wil hebben.
De eigenaar van Donder stond vanmorgen op stoep om te kijken hoe het met mijn hond ging of ie het had overleefd. Mijn vriend was natuurlijk enorm kwaad, en dreigde dat hij de politie zou inlichten, over wat er was gebeurd en dat hij er werk van zou maken.
Die man raakte in paniek en smeekte ons om het niet te doen, want het blijkt dat Donder al meerdere aanvallen op zijn naam heeft staan, en meerdere officiele waarschuwingen heeft gehad. En het blijkt, dat Donder een laatste kans heeft gekregen onder de voorwaarde dat Donder alleen maar aangelijnd mag lopen en dus niet los ook niet op honden uitlaat plaatsen ofzo hij moet ten alle tijden aangelijnd blijven en hij moe verplicht een muilkorf dragen op straat maar zelfs ook in zijn eigen tuin. Dit alles was natuurlijk niet het geval aangezien de hond los liep en zonder muilkorf. De man zweerde dat het niet meer zou gebeuren en dat hij beter op zou letten, dat is allemaal leuk en aardig maar als hij officiele waarschuwingen al negeerd wat trekt hij zich dan van mij aan..toch??
En die hond heeft al vaker andere honden gebeten en verwond, ik wil niet dat dit nog eens gebeurd. Maar als ik er wel melding van maak wordt Donder afgemaakt.
Ik weet niet wat ik moet doen!!!
Mijn vriend zegt dat we wel een melding moeten maken, en hoe zielig het ook is, dat dit gewoon niet kan. Maar ik vind het zielig voor die hond. Die eigenaar zegt dat Donder een heel lief beest is maar gewoon een beetje dominant. En dat die hond zijn leven is. Als ik kijk naar mijn eigen hond die is ook mijn leven, maar juist als ik wist dat hij zo reageerd op honden zou ik mijn uiterste best doen om het niet zo ver te laten komen, juist om hem in mijn leven te houden. Tsja ik weet het niet goed, wat zouden jullie doen??
Dus 2 vragen.
1-> denken jullie dat ik het goed heb aangepakt door eerst 1 week vrij te nemen en daarna 1 week halve dagen werken en de hond weer langzaam laten wennen. Of moet ik langer vrij proberen te nemen en daarma halve dagen werken, of is dat lastig in te schatten??
2-> Moet ik melding maken of niet?? Wat zouden jullie doen??
Graag jullie advies,
Bedankt allemaal!!!
Liefs



2 doggies
Ik kreeg echt tranen in mijn ogen bij het lezen van je vreselijk verhaar! Ik mag er niet aan denken dat dit allemaal met Mira gebeurt.



















