Eerst wilde ik niet reageren omdat ik tegen mijn pafond stuiterde van woede en ongeloof!
Maar ook ik ga hier mijn mond niet houden, de waarheid mag gezegd worden als arme dieren telkens de dupe zijn van impulsief gedrag. Impulsief gedrag van een kind, want in mijn ogen ben je gewoon nog een kind die misschien ook nog begeleid moet worden. Niet iedereen is snel volwassen en niet iedereen kan makkelijk verantwoordelijkheid nemen. Persoonlijke problemen heeft iedereen misschien wel, maar dat jij door jouw persoonlijke problemen, impulsiviteit en niet volwassen gedrag telkens op een vreselijke manier honden de dupe laat worden kan gewoon niet meer door de beugel!!
Bij elke hond die in je leven komt heb je de schitterendste verhalen, je zou ze hebben gered, een Gouden mand hebben gegeven en ze zouden allemaal al vanaf dag 1 zoveel vertrouwen in je hebben gehad. Je bent de ster van Hondenpage als het om je kennis gaat, dat doe je tenminste geloven, ik heb zelfs wel eens gelezen dat je mensen aanbood om eens advies te geven over problemen met hun hond. Advies die je juist zo hard zou moeten krijgen in mijn ogen. Ben je nu een reddende Engel voor de honden zoals Faun? Of ben je de persoon die de hond alleen maar erger in de put zet? In mijn ogen toch het laatste.
Je mag met de meest uitgebreide excuses komen, maar ik geloof er niks meer van, ik heb dat al eerder gehad en wijs mijn mondje gehouden. Maar nu er voor de zoveelste keer een hond de dupe is vind ik dat het maar eens afgelopen moet zijn. En de waarheid is hard, dat is helemaal waar, voor jou helemaal nu denk ik.. Maar de waarheid is nog harder voor de honden die de dupe zijn geweest van jouw impulsiviteit of vraag naar aandacht. Waar houdt het op Miora? Hoe ver wil je nu nog gaan??
Meest mooie woorden, je beloofd elke hond een Gouden mand tot de dood, maar toch moeten ze allemaal weer weg. Je bent geen reddende Engel op die manier, hoe graag je dat ook zou willen. Ik kan snappen dat “falen” nooit leuk is om toe te geven, maar nu mag je gerust toegeven dat je gewoon geen zin meer hebt in Faun, het is namelijk wel jouw keuze Miora, hoe hard je dit ook aan het ontkennen bent. Maar ontkennen tot in je hart heeft geen zin, je eigen waarheid verstoppen en negeren, het zal je toch altijd achtervolgen. Ooit komt er die dag dat je jezelf aan moet kijken en moet beseffen hoe vreselijk verdrietig het is voor Faun en de honden die hem voor zijn gegaan. Faun gaf zijn vertrouwen, zijn liefde, zijn wil to pleace en zijn onvoorwaardelijke trouw (tot de dood ja!!!) en wat geef jij hem nu?
Het kan jou nooit snel genoeg gaan, zo snel als een hond komt zo snel moet die ook weer gaan. Faun heeft (als er al problemen zouden zijn) niet eens een eerlijke kans gehad en dat maakt het nog erger. Liefde geef je als je een dier adopteert, dan kies je voor een dier met je hart en ga je er voor. Wetende dat het soms niet makkelijk gaat zijn omdat een dier al een verleden heeft, dat is erg, emotioneel ook, soms zwaar en soms heel moeilijk, maar opgeven?? Opgeven terwijl je met je hart voor een dier hebt gekozen en deze een Gouden mand beloofde tot de dood?
Zo snel als Faun kwam, zo snel bleek alles ook helemaal goed te gaan. Zo praat je over je droom van een naakthondje, een droom die nog wat jaren zou duren. En zo een paar weken later is er ineens uit het niets dat naakthondje. Helemaal leuk hoor, pupjes zijn altijd leuk, natuurlijk! Maar je vergeet dat de pup kwam omdat het met Faun naar grote tevredenheid zo goed ging.. En nu, een week later, hoe zit dat nu ineens? Heel vreemd, nu gaat het ineens weer slecht.. En dat zou komen door het asiel? Het asiel die je trouwens een poos terug nog verdedigde met hand en tand en die zo goed was met zeer vriendelijke mensen die begaan waren. Als het al minder goed zou gaan met Faun komt dat toch echt ook door jullie zelf, te snel een nieuwe hond erbij, een pup die wellicht alle aandacht vraagt van jullie. Verplaats je eens in Faun, hoe het voor hem is. Geen enkele keuze van je hond weg doen is in mijn ogen eerlijk, maar Faun weg doen al helemaal niet. Het ging goed met Faun, nu niet meer, waarom dan Faun weg en niet je nieuwe pup? Je nieuwe pup heeft snel een kans van goede plaatsing via de fokker. Faun komt in een asiel, achter tralies en moet maar weer wachten in welke handen hij terecht gaat komen!
Hemelschrijnend, werkelijk waar, vind het echt vreselijk. Nog erger vind ik dat ik niks voor Faun kan doen. Had ik maar de financiële middelen om er nog een vijfde hond bij te nemen, dan kwam ik er nu per direct om, al moest ik komen kruipen de grens over!!! Want mijn liefde voor de dieren is grenzeloos. Stiekem hoop ik dat er hier op HP iemand is die iets voor Faun kan betekenen in overleg met het asiel? Dat iemand nog een plekje vrij heeft voor deze lieverd die het zo verdiend. En echt, ik weet zeker dat Faun die persoon never niet zal teleurstellen. Ik heb hier zelf een keeshondje en echt, ze zijn zo leuk, zo enorm lief, zo vol vertrouwen en zo enorm dankbaar.
De tranen staan nu ook in mijn ogen, ik denk aan mijn Cloudy, die in Spanje zoveel ellende heeft mee gemaakt, hij kwam van ver en ligt nu hier naast me te slapen. Mijn Vosje, op zijn rug en wetende dat hij veilig is, want dat beloofde ik hem toen ik hem op het vliegveld in mijn armen nam “je bent veilig Vosje en dat is voor altijd”! En zo lang ik en hij leef zal dat zo blijven. Net als bij mijn andere drie lieverds. En dit zou bij Faun niet anders moeten zijn!!
Tranen in mijn ogen omdat ik denk aan mijn overleden Dico en Ziva, die door ziekte bij me weg zijn gerukt, ik heb ze alles gegeven en was vaste maandelijkse klant bij de dierenkliniek in Merelbeke , jaren lang. Maar ik deed het met liefde en kreeg er zo onwijs veel voor terug. En dan nu die tranen, omdat ze te vroeg bij me weg zijn gerukt zoals er hier op HP zoveel honden te vroeg zijn weg gerukt bij hun baasjes die onvoorwaardelijk trouw waren aan hun viervoeter. Wij hadden geen keuze Miora, wij hadden geen keuze want ze waren dood. En dat verdriet moet ik en hondenderden mensen met mij nog dagelijks met ons mee dragen, een verdriet wat nooit weg gaat, een gemis wat altijd aanwezig is en wat nooit vervangen of opgevuld kan worden. En nogmaals, wij hadden geen keuze!!
Jij hebt elke keer een keuze gehad, je nam telkens een keuze waar de hond de dupe van werd. Ik hoop met heel mijn hart dat je nu een betere keuze gaat maken in het belang van Faun! De keuze om hem dat leven te geven wat je hem beloofde, want Miora, belofte maakt schuld!!! Een dier is een levend wezen met gevoelens en die behoor je te respecteren.
En dan nog het tweede wat ik hoop, dat je nooit maar dan ooit nooit meer een dier gaat adopteren, want je bent er niet de aangewezen persoon voor en teveel honden hebben dit al moeten ondervinden.
Harde woorden misschien wel, maar het kan nooit zo hard zijn als jouw woorden naar de honden toe en vooral niet zo hard als de woorden die je tegen Faun spreekt “je moet weg jongen, want mijn liefde en vertrouwen in jou is niet onvoorwaardelijk”…. Vreselijk en hartverscheurend.








En Stavros heeft mij verschillende keren proberen te bijten. En heeft haar ook gebeten. En ik denk niet dat je je voor elk feit hoeft te verantwoorden. Een hond is en blijft een dier, en als baasje heb je je eigen mening over wat je met je huisdieren doet. Een forum hoeft hier niet het collectief geweten te spelen... 


