Het is onwijs belangrijk te beseffen wat zo'n (kans)arme asielhond doormaakt. Eerst word hij uit zijn vertrouwde omgeving weggerukt en in het asiel gegooit, wachtend op zn baas die nooit meer komt. Daarna haal jij hem met liefde eruit, hond zijn wereld gaat open, loopt op eieren omdat hij niet weet waar dit eindigen zal,woonkamer is vreemd,mensen zijn vreemd,ineens heel veel nieuwe prikkels en indrukken vergeleke de donkere kennel in het asiel. Vervolgens is hij in een huis waar hij gepest word door een voor hem vreemde opdringerige hond, de asielhond zit vol stress,wilt ruimte/rust maar er kruipt een kind over de grond, nipt waarschijnlijk omdat de nieuwe eigenaar zijn kind rond laat kruipen en de asielhond niet goed begeleid met het kind en huppa, arme schat word weer teruggebracht naar het asiel. Dit heeft onwijs veel impact op de hond hoor, de hond was al beschadigd en heeft nog even een trap nagekregen ook.
Jij bent geschrokken, jouw kindje en eigen hond voelen jouw schrik en stress. Inplaats van alles rustig te laten bezinken en rust terugbrengen in de familie neem je gewoon een andere beschadigde jonge hond mee die misschien nog een hele rugzak bij zich draagt die je nog niet kent en laat ze je ook nog eens samen in een te kleine bench met deur dicht. Een asielhond heeft ruimte,rust en regelmaat nodig. Liggen ze bij elkaar? Prima, maar ze moeten ten alle tijden rust van elkaar kunnen hebben. Het is geweldig dat ze elkaar tolereren maar elkaar kennen doen ze nog niet. Zorg dat dit niet over gaat in irritatie en ruzie maar leid dit in goede banen. De basis is al gelegd, JIJ bent verantwoordelijk voor hoe nu verder en is samen in 1 bench stoppen echt niet goed.
Het spijt me zeer maar ik denk dat jijzelf gewoon nog niet klaar bent voor een herplaatser. Helemaal niet als je de ene dezelfde dag nog inruilt voor de ander.
Volgens mij begrijp je niet dat het voor jouw eigen hond ook erg veel verandering in korte tijd is en ook honden tijd nodig hebben om dingen te verwerken.