Inderdaad heel herkenbaar, ook hier wel eens van die momenten dat je denkt, ik zou willen dat ik nu ergens anders ben.
Op zondagmorgen komt onze hond gegarandeerd op dezelfde tijd dan door de weeks en om mijn man dan nog een uurtje rust te gunnen schiet ik in een joggingbroek ,trek een shirt over mijn hoofd en snel naar beneden waar ik de hond aan koppel schoenen aantrek die er toevallig staan en naar buiten schiet.Om half acht denk je dan niet veel mensen tegen te komen maar waar ze vandaan komen ik weet het niet maar de één na de ander komt gedoucht en geschoren te voorschijn,met een vrolijke goeiemorgen lopen ze ook nog op me af om een praatje te maken en om de honden lekker te laten spelen,thuis gekomen zie ik in de spiegel dat het lijkt alsof ik met mijn vingers in het stopcontact heb gezeten zo staat mijn haar alle kanten op.Ik probeer het s,middags nog een keer door ook netjes gedoucht en mijn haar weer in model tevoorschijn te komen hopende dat ze het beeld van s,morgens snel weer kwijt zijn.