"
Uit onderzoek is gebleken dat giardia een heel besmettelijke parasiet is ook voor mensen.. Niet echt logisch als je dan zegt dat het niet zo is. Met een gewoon ontsmettingsmiddel krijg je de giardia niet weg hoor, daarvoor moet je al een ontsmettingsmiddel gebruiken wat ze in operatiezalen gebruiken. En dan nog, overal kunnen die eitjes zitten en als je hond je een likje geeft, loop je al kans om besmet te geraken. "
Ik schrijf dat gezonde individuen niet vatbaar zijn voor giardiainfectie. Dus de hond die nu een giardiainfectie heeft, hoeft de individuen in zijn omgeving niet te besmetten, mits de daarvoor geldende hygiëne in acht wordt genomen. De betreffende gezonde gezinsleden of een persoon met hond die daar bezoekt, hoeft dus niet bij voorbaat aan de chemische rommel ter 'preventie' van giardia. Het komt maar heel sporadisch voor dat gezinsleden van een betreffende hond mede besmet raken door giardia. Dan zijn er onderliggende factoren die maken dat die besmetting doorzet, al dan niet in hevige mate. Meestal is dat immuun gerelateerd. Giardia komt ook buiten de omgeving van de hond voor. Dat had Gorby al uitgeschetst. Wat denk je wat er in onze weilanden aan giardia kan voorkomen of in de diverse stallen en pensions? Overal zijn er parasieten, waaronder giardia. De infectiedruk in Nederland is ten opzichte van andere landen echter bijzonder laag. De hond is niet per definitie een besmettingsbron voor gezonde mensen.
Wijze van overdracht
Men loopt de infectie op door contact met ontlasting welke de parasiet (en dan wel het zgn. cystestadium) bevat. De overdracht van de parasiet kan daarom plaatsvinden via het drinken van of zwemmen in met
Giardia cysten besmet water, het eten van besmet voedsel of direct van mens op mens.
Risicogroepen vormen: personen die er een gebrekkige persoonlijke hygiëne op nahouden. De infectie wordt met name veelvuldig gezien bij groepen (jonge) kinderen, met (nog) gebrekkige sanitair hygiëne, die nauw contact hebben.reizigers naar minder hygiënische streken
Situatie in Nederland
Zie
Medische Parasitologie: hoofdstuk 4.2, pagina 74-78.
Giardiasis is in Nederland endemisch, maar wordt ook gezien als een importziekte. Het voorkomen van de infectie varieert per onderzochte patiënten groep. Bij patiënten die zich bij hun huisarts melden met aanhoudende diarreeklachten bijvoorbeeld blijkt de infectie veelvuldig te worden aangetroffen; de prevalentie van de infectie ligt bij deze groep patiënten rond de 14%
Giardiasis wordt gezien op elke leeftijd, echter vooral bij kinderen tussen de 5 en 14 jaar. Verder blijkt de incidentie seizoensgebonden te zijn; in Nederland wordt de infectie met name gedurende de maanden augustus, september en oktober gezien.
Klinische aspecten
De infectie kan zich bij de mens op verschillende manieren uiten en zeer verschillende ziekteverschijnselen veroorzaken, uiteenlopend van een ziekte waarbij de betrokken patiënt weinig en voorbijgaande klachten heef tot een chronische ziekte die maanden kan aanhouden. Bij de infectie staan telkens diarreeklachten op de voorgrond, daarnaast echter wordt
Giardia ook veelvuldig aangetroffen in de ontlasting van personen die hiervan geen last ondervinden, de zogenaamde asymptomatische dragers.
Bij de patiënten mét klachten houden de diarreeklachten lang aan en gaan veelal gepaard met veel gasvorming, misselijkheid, buikkrampen en vettige stinkende ontlasting. Vaak is ook een patroon herkenbaar waarbij episoden van diarree worden afgewisseld met asymptomatische perioden.
Bescherming tegen infectie
Strikte toilethygiëne, algemene keukenhygiene, en handenwassen voor het eten zijn doeltreffende maatregelen ter onderbreking van de mens op mens transmissie van de parasiet. De
LCI protocollen geven meer informatie over preventiemaatregelen
Wetenschappelijk onderzoek naar diagnostiek en behandeling in NL
Op de Afdelingen Parasitologie van het Streeklaboratorium voor Volksgezondheid te Haarlem en het RIVM wordt onderzoek verricht naar de diagnostiek en epidemiologie van giardiasis.
Om meer inzicht te verkrijgen in de epidemiologie van de parasiet wordt momenteel gebruikgemaakt van moleculair onderzoek. Dit onderzoek leert ondermeer dat genetisch verschillende, voor de mens pathogene, stammen (genotypes) van Giardia kunnen worden onderscheiden. Recent is aangetoond dat naast gastheergerelateerde factoren als immuunstatus, leeftijd, en voedingstoestand ook genotypische verschillen van de parasiet als belangrijke determinant van de ernst van het beloop van de infectie gezien kan worden. Daarnaast kunnen deze genotypische verschillen ook meer inzicht verschaffen in de transmissie van de parasiet van gastheer naar gastheer.
Bron: http://www.parasitologie.nl/index.php?id=109