Afscheid van Nicky, mijn liefste Mechelaar

Met pijn in mijn hart en tranen in mijn ogen schrijf ik dit. Mijn trouwe vriend mijn liefste vriendinnetje, Nicky de mooiste herder die ik heb mogen wensen is op donderdag, 30 juli 2009 overleden tijdens de operatie aan haar baarmoederontsteking. Nicky was bijna 8 ½ jaar oud te jong om ons te verlaten….

De laatste dag van onze vakantie, zaterdag 25 juli belde mijn dochter op dat Nicky ziek was en dat zij niet meer wilde eten, veeeeel water dronk en lusteloos was. Nicky is meteen naar de dienstdoende weekend dierenarts gebracht waar ze geen duidelijke oorzaak konden vinden. Ze heeft antibiotica meegekregen om te kijken of dit zou helpen, zo niet dan moesten we maandag direct de eigen dierenarts bellen. Zondag 26 juli zijn wij thuis gekomen en Nicky kwam ons enthousiast en blij begroeten, het is gewoon een genot om zo’n begroeting te mogen ervaren. Maandag, 27 juli ging het weer achteruit met Nicky en zijn we direct naar de dierenarts gegaan. Nicky werd gewogen 35 kg. De dierenarts kon niet een duidelijk oorzaak vinden maar vertelde wel dat dit ook eventueel een baarmoederontsteking kon zijn omdat teefjes die loops zijn geweest dit soort complicatie kunnen krijgen. Als dit zo is moet er een echo gemaakt worden om dit te bevestigen en de baarmoeder moet dan meteen verwijderd worden. We hebben pijnstillers/ontstekingremmers meegekregen om te kijken als dit zou helpen. In eerste instantie knapte Nicky hiervan op, normaal water drinken en begon weer wat te eten. Nicky werd weer wat actiever en begon zelfs weer te blaffen als de postbode langskwam. Donderdag 30 juli ging het weer slechter er kwam een vloeibare substantie uit haar vulva, ze wou niet meer eten, niets drinken en het enige wat ze deed was liggen in een hoekje. We zijn direct naar de dierenarts gegaan waar Nicky weer werd gewogen 36.1 kg en de dierenarts vertelde dat dit toch mogelijk een baarmoederontsteking kon zijn. We moesten naar een andere dierenarts om een echo te laten maken om dit te bevestigen en dit werd helaas ook bevestigt. De baarmoeder van Nicky was 6 cm dik dus helemaal vol met pus. Nicky moest meteen geopereerd worden maar is tijdens de operatie te diep in narcose geraakt en overleden……

Ik zit vol met verdriet en boosheid omdat voordat Nicky onder narcose is gegaan in haar mooie ogen heb gekeken en gezegd dat het allemaal goed komt… het is niet goed gekomen… Ik zit met boosheid omdat ik maandag 27 juli niet tegen de dierenarts heb gezegd om een echo te laten maken dan was het misschien wel goed gekomen….. Ik wil zo graag iemand of iets de schuld geven maar ik weet dat ik Nicky hier niet mee terug krijg.

Dag lieve mechelaar van mij….

Goh, Robert, wat een verschrikkelijk verhaal, wat een verdriet! Ik weet niet zo goed wat ik moet zeggen, behalve dat ik met je mee leef,

Sterkte, Mischa

Robert, je verdriet is zo groot, dat je iedereen de schuld wilt geven, ja . en nee je krijgt Nicky hier niet mee terug.

een baar moeder ontsteking door de dierenarts niet onderkend, daar heb je nu helemaal niets aan.

kan een ding zeggen, ik leef echt met jullie mee, het is verschrikkelijk dat je op deze manier Nicky moet verliezen.

heel vee sterkte met die verlies.

willemijn.

Beste Robert,

Heel veel sterkte met het verlies van je prachtige Mecheltje *Nicky*.

Een groot verlies en zeer onverwacht,
Wat een groot verdriet en wat een gemis.

Nooit meer die trouwe mechelogen die je aankijken
Nooit meer die enthousiaste begroeting.

Jij kon niet weten dat de operatie zo tragisch af zou lopen.
Je hebt *Nicky* begeleid en gerustgesteld, probeer het zo te zien.

Maak jezelf alsjeblieft geen verwijten met "had en als" ik maar. Je hebt er alles aan gedaan wat in je vermogen lag.Niemand heeft dit verwacht.

Dat je iemand de schuld wil geven is heel begrijpelijk. Dit verdriet moet je immers zien te dragen en verwerken.

Maar probeer het verlies van *Nicky* te verweken en geef haar een plek in je herinnerig en dat speciale plekje daar in dat mooie plekje diep in je hart.
Waar Nicky voor altijd is en jullie altijd samen zijn in je herinnering aan haar "je mooie mechelmeisje *Nicky*".

Nogmaals heel veel sterkte met het grote verlies van *Nicky*

Veel liefs,
Wilma

Wat triest. Wat verdrietig dat ze op deze manier is gegaan.
Ik kan me je boosheid en verdriet helemaal voorstellen.
En je schuldgevoel dat je tegen haar zei dat het goed zou komen en zij overleed.
Dat heeft mij ook heel lang heel erg dwars gezeten dat de laatste woorden tegen mijn hondje waren.....het komt allemaal goed manneke ,ga maar lekker slapen voor je het weet lig je weer veilig op je plekje.
Hoe mis kan je het hebben.

En al je verwijten aan jezelf. Zo logisch. Had ik maar.... wat als ik.......
Het hoort er bij, het is zo moeilijk te accepteren dat ze er niet meer is.

Je zit nu midden in een rouwproces waarin dit soort gevoelens allemaal horen.

Ik hoop dat je uiteindelijk zal inzien dat je het beste hebt gedaan wat je kon doen. Je bent niet helderziend,hebt niet beter geweten om te doen wat je deed. En zo ook de da heeft alles gedaan wat in zijn vermogen lag.
Achteraf kijkend is altijd zo makkelijk. Maar ook al had je het anders gedaan, dan nog was ze misschien overleden.
Sommige dingen hebben we gewoon niet in de hand.

Ik wens je heel veel sterkte toe met dit verlies en ik hoop dat je troost kan vinden in het leven wat jullie samen hebben gehad. Dat de liefde en vriendschap voor altijd bij je zullen blijven.

Heel veel sterkte.

Groetjes Marianne

Hallo Robert

Ik kan hier op dit vreselijke verhaal alleen maar zeggen,heel veel sterkte,en je kon het inderdaad niet weten,verwijten helpt niet,maar snappen doe ik het zeker.

Groetjes Ingrid

Ik kan hier alleen maar aan toe voegen, ik leef mee met jou, heb dit ruim 20 jaar geleden meegemaakt, weet dus hoe jij je moet voelen

Heel veel sterkte en ik hoop dat jij je verdriet en boosheid snel een plekje kan geven

heel veel sterkte toegewenst
gr liesbeth

Allereerst mijn medeleven,en heel veel sterkte gewenst.Ik kan me goed voorstellen dat je boos,misschien wel heel boos bent.Ik weet niet wat ik zelf zou doen,maar ik liet het er niet bij zitten, al krijg je Nicky er niet mee terug.Heeft hij teveel narcose toegediend?Wat Nicky fataal is geworden?
Verschrikkelijk dat je op zo'n manier afscheid moet nemen,dit is niemand te gunnen.
Ik vind dat je het jezelf niet moet verwijten, je hebt gedaan wat je kon. Dit kan niemand toch weten, dat dit zo'n afloop heeft. Geef jezelf de schuld niet,je bent ermee naar de dierenarts geweest, en vertrouwd erop dat deze capabel genoeg is, om de oorzaak zo snel mogelijk aan het licht te brengen.Helaas heeft het een hele nare afloop gekregen, namelijk dat je hem voor altijd moet missen, en dat is hard, keihard.Ik weet het zelf van mijn eigen golden 6 weken geleden. Het is echt rouwen,verdriet,boosheid,twijfel wat steeds om de beurt weer toeslaat, en waar je niet omheen kan helaas.Ik leef met je mee!!!

Robert, heb je bericht met tranen in mijn ogen zitten lezen,.

Heel veel sterkte!!!

Liefs Lisanne, Shanna en Sterre

Robert, wat verschrikkelijk dat Nicky er niet meer is.
Heel veel sterkte met het verlies van je prachtige Mechelaar! Al je gevoelens zijn heel normaal en begrijpelijk, maar jullie hebben gedaan wat jullie konden.Wat zal ze een leegte nalaten...

Sterkte, groetjes Anita.

Robert heel veel sterkte ook van mij met het verlies van Nicky

Annie

heel erg veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd .ik leef met jullie mee

*Pinkt een traantje weg*
Ik wens jullie heeeeeeeeeeeeeel veel sterkte toe!!
Rust zacht lieve Nicky.....

ik begrijp helemaal wat je voelt,ik ben momenteel aan het wachten op uitslag van mijn dierenarts om te weten of de operatie geslaagd is,helaas hetzelfde probleem maar ik wens u sterktte

Lieve Robert,


Heel veel sterkte met dit verlies.


Soraya&Mila

lieve robert,
heel veel sterkte toegewent met het verlies van je maatje.
liefs cocoflanel

sterkte,
ik weet niet of het je helpt maar ik denk aan je

Beste Robert,

Wat een ellendige manier om afscheid te moeten nemen van je hond. Ik kan me er eigenlijk niks bij voorstellen, als ik denk aan hoe mijn hond overleden is. Vanmiddag had ik nog een gigantische huilbui omdat ik haar zo mis.

Vergeet niet dat je hebt gedaan wat in je vermogen lag en dat ze dat heeft gevoeld en geweten! En jij wist ook niet dat dit zo zou lopen dus verwijt je zelf alsjeblieft niets!!

Liefs, Carien

Mijn hond Amber heb ik op 7 juli jl. moeten laten inslapen.

Misschien, heel misschien, kwam het ook goed, net zoals jij haar beloofde. Van de veilige handen van haar baasje recht naar de hondenhemel toe... Zoveel liefde als er hier op aarde is, ondanks alles, dat zal er toch ook aan de andere zijde zijn?

Maar wat bitter dat ze in de narcose gebleven is, wat bitter, terwijl het toch een routine operatie had moeten zijn, gewoon, met een goede uitkomst.

Beste Robert,

Mijn oprechte medeleven, ik kan het me ook heel goed voorstellen hoe jij je moet voelen! gewoon verschrikkelijk zoiets, en zeker onverwachts.Iedere narcose houd gevaar in, maar daar staan we niet altijd bij stil, zeker niet met routine operaties,het overkomt altijd iemand anders denken we.

Heel erg zoiets, ik zou ook op iedereen en mezelf kwaad zijn, maar daarmee komt de hond helaas niet terug.

Veel sterkte

Liefs

Martine

Best Robert,

Kan me heel goed voorstellen hoe jullie je voelen.

Ik wens jullie heel veel sterkte toe met jullie verlies.

Groetjes Annelies

Hey Robert,

Ik wens je heel veel sterkte met die grote verlies... wat erg om zo afscheid te moeten nemen!
Ik hoop dat jullie steun vinden bij elkaar om dit verlies te dragen.
Ik begrijp het heel goed, wie had 's morgens gedacht dat de ze er 's avonds niet meer zou zijn???
Liefs Nele

Lieve Robert,

Wat een vreselijke geschiedenis...
Woorden schieten mij te kort momenteel...

Ik kan me voorstellen wat je voelt..
Dat je gelogen hebt tegen je 'maatje'..
Wat een pijn...

Maar je hebt gedaan wat je kon, soms lopen de dingen als loszand door onze vingers..
Zijn we machteloos....

Ik heb ook ooit een hond van 6 jaar moeten verliezen...
Het voel het zo vreselijk oneerlijk...
Maar het leven zit niet eerlijk in elkaar...

Ik wens je héél veel sterkte de komende tijd...

Lieve groet en een troostende arm om je heen, Ilja

Heel veel sterkte in deze moeilijke tijd.

Liefs Marianne

Goh Robert, wat een vreselijk triestig verhaal.

Wij leven hier echt met je mee en kregen ook de tranen in de ogen bij het lezen.

Maak je maar eens goed boos en gil al de ellende uit je lijf, maar geef zeker jezelf niet de schuld.
Dit verdien je niet, want ik lees tussen de lijnen door dat je Nicky altijd heel graag hebt gezien en ben er dan ook van overtuigd dat je op dat ogenblik hetgene gedaan hebt wat jij het best vond voor haar.

Achteraf telt niet !

Lieve groetjes
Karin

Robert ... kan niet anders zeggen dan dat ik je volkomen begrijp. Wat een leegte en wat een intens verdriet. Nooit meer zo'n enthousiaste begroeting van je practhige mechelmeisje Nicky.

Al is het een schrale troost ... Nicky heeft nu in ieder geval geen pijn meer en wacht achter de regenboogbrug op je. Zodra jij daar aankomt springt ze in je armen en zullen jullie elkaar weer in de ogen kijken en zie je je mooie lieve meisje weer.

Heel veel sterkte gewenst.

Hetty

Robert,

Wat verschrikkelijk erg om op deze manier van je prachtige, lieve Nicky afscheid te moeten nemen !!

Ik leef enorm met je mee !

Ik kan me voorstellen dat je boos bent en jezelf verwijten maakt, maar het is echt niet jouw schuld, je hebt alles gedaan wat mogelijk was en haar ook een heel goed leven gegeven !!

Heel veel sterkte gewenst met dit grote verlies !

Liefs,
Marie-Rose

Robert,

wat vreselijk zielig voor je hond en voor jullie!
als ik het zo lees was het een hartstikke leuke en lieve hond!

heel veel sterkte!

-lisanna-

Beste Robert,

Ik leef met je mee, weet wat het is om een lief beestje te missen. Onze golden retriever (zo lief)is 2 jaar geleden overleden, door een tumor in haar buik. We hebben haar moeten laten inslapen. Gelukkig heeft ze een fantastisch leven gehad (11 jaar, 11 maanden, 11 dagen en om 11 uur overleden.)kan het toevalliger.
Mis haar nog elke dag..

Wens je sterkte toe.

Ben