Nou meiden helaas!!!!!!!
Ik baal ervan als een stekker, maar het ging echt niet.
Ze is bij haar vorige eigenaar zo mermoed ik dat ik het niet aandurfde.
Ze had al een opgetrokken lip toen ze uit de auto stapte en viel Daisy aan zonder het een of ander.
we hebben een goed stuk uitgekozen voor de kennismaking , een mooi open v een flink sueld en zo.
Maar ze reageerde heel benouwd en raar op zowel Daisy en Noxx als op mijn dochter.
En dan kom je voor een dilemma geef hje het een kans of niet.
We hebben nog een flink stuk gewandelt, maar ze bleef heel angstig en elke keer probeerde ze Dasisy of noxx te pakken.
En als die niet in de buurt waren dan was het mijn dochtertje.
Mijn moeder gevoel en hondemamagevoel zegt dat wij Layca niet kunnen bieden wat ze nodig heeft.
En dat is een huisje zonder kinderen en honden waarschijnlijk.
Ik baal ervan als een stekker, vind het heel jammer voor mijn zoon die er niet bij was omdat ik wilde weten hoe de interactie was tussen de honden.
Maar goed we zetten de zoektocht voort naar een leuke herplaatser die een andd\er thuis zoekt.
Er zijn er vast genoeg die wel bij ons passen.
Nu zullen er vast mensen zijn die zullen zggen warom geef je Layka geen kas dan?
Nu als ik een slecht onderbuik gevoel heb en de klik is er niet dan wil ik het niet.
klinkt hard maar wil dat iedereen blij is en goed af is met een beslissing.
Waneer ik wel tegen mijn gevoel was ingegaan dooer haar wel in huis te nemen had dit voor Layka te veel geweest.
Ik hoop dat niemand me hierop afketst.
Ik heb het beste gedaan voor Lauka en voor mijn gezin.