Bedankt allemaal voor jullie lieve berichtjes. Vanmorgen heb ik Morris lekker bovenop mij gelegd en heb hem heerlijk gekroelt. Hij genoot er gewoon van en bleef zeker een half uur bij me liggen. Hij heeft echt moeite met slikken. Zo zielig. We hopen op een wonder, maar denk dat het deze keer echt niet gaat gebeuren! We wachten de uitslag maar geduldig af en kijken dan wel verder. Hij heeft echt 2 hele harde bulten in zijn nek. Omdat hij zo veel haar heeft, valt het zo niet eens op. Had hij gladde haren gehad, dan hadden we het zeker wel gezien. Lotje laat Morris met rust. Ze gaat wel af en toe heel lief bij hem liggen, maar ze daagt hem niet uit voor een spelletje. Ze voelt goed aan dat Morris ziek is. Gisteren heeft Morris wel zijn portie vlees opgegeten. Maar energie heeft hij totaal niet! Je kan gewoon zijn riem pakken, maar hij blijft gewoon liggen....Blijft moeilijk hem zo ziek te zien, maar het is niet anders. We zijn sterk. Dat zijn we ook wel een beetje verplicht aan hem. We kroelen hem maar als hij er zin in heeft en verder laten we hem maar lekker pitten. Dat heeft hij nu toch nodig. Onze arme, geweldige, lieve, stoere knuffelbeer!!!