Ik moet toch even het verhaal over Bibi (6,5 jaar) kwijt na veel gelezen te hebben over toevallen, hondenepilepsie ed. Gisteren heeft ze weer een soort van toeval (4e keer in 2 jaar tijd) gehad. Het begon met heel raar lopen met stijve poten. Toen ik haar optilde was ze in eerste instantie helemaal verstijfd met haar voorpootjes recht omhoog, begon vervolgens verschrikkelijk te shaken maar werd binnen enkele minuten gelukkig wel rustiger.
Als ik lees over hoe aanvallen bij hondenepilepsie er uitzien, heeft Bibi dat in ieder geval niet, maar ja, wat dan wel? Ik houd sinds de voorlaatste keer (maart '12) een dagboekje bij over de aanvallen om te kijken of het erger gaat worden in de loop der tijd. Natuurlijk ben ik bij de DA geweest, bloed laten onderzoeken (niks aan de hand), die concludeerde dat het a) een tumor is of b) secundaire epilepsie. Alleen dat laatste geloof ik niet zo, aangezien de symptomen toch heel anders lijken dan beschreven wordt. De eerste keer viel ze echt om omdat ze niet meer op haar achterpoten kon staan, krabbelde heel raar om toch te proberen te lopen en was behoorlijk van de wereld. De 2e keer lag ze op haar rug te slapen naast me op de bank, toen ze opeens met wijdopen ogen, helemaal verstijfde. De 3e keer verstijfde ze toen ze aan het lopen was en begon dus weer heel raar krabbelend, omvallend, te lopen.
Alhoewel ik gelukkig niet meer zo schrik als de eerste keer (waardoor ik gelukkig veel beter in staat ben om haar te kalmeren), maak ik me natuurlijk grote zorgen. Eigenlijk weet ik mij geen raad. Aan de ene kant denk ik er over om een MRI-scan te laten maken maar vraag me af wat me dat oplevert. Want wat nou als ze inderdaad een tumor heeft? Dat wil ik eigenlijk helemaal niet weten. Pfffff..... moest het even kwijt....



2 doggies