Hoe krijg ik ze zo ver?

Hoihoi, wij hebben thuis een hele lieve flat coated retriever van 7 jaar oud (Layla). Zelf ben ik 15 jaar. We hebben eigenlijk een hond genomen voor mij, het was altijd mijn droom en we hadden duidelijke afspraken gemaakt over wie haar zou uitlaten en zo. Ik had er werkelijk alles voor over. Het is echt een schat van een hond maar ik wandel eigenlijk nauwelijks tot nooit met haar. Hierdoor zijn mijn ouders dus altijd de pineut. 's Ochtends vroeg doet mijn vader het, vlak voordat hij naar zijn werk gaat, en 's middags doen mijn broertje (nu 13 jaar) of mijn moeder het. 's Avonds doet mijn vader het dan weer. Mijn ouders balen hier best wel van, vooral omdat ik altijd gezegt heb dat ik het vaak zou doen. Je moet het niet verkeerd begrijpen, ik houd echt heel erg veel van Layla, maar ik heb gewoon een hekel aan het wandelen. Verder knuffel ik haar elke dag en geef haar alle aandacht die ze nodig heeft, ik geef haar eten en drinken, en ik borstel haar afentoe wanneer dat nodig is. Ik ben een niet erg sportief persoon, maar sinds een tijdje wil ik hier graag verandering in brengen en wat meer bewegen (wat ik natuurlijk perfect kan combineren met de hond uitlaten!).
Mijn moeder gaat binnenkort werken, 5 dagen per week, en mijn vader werkt al 4 dagen per week, wat betekent dat Layla veel alleen thuis zal zijn (aangezien ik en mijn broertje gewoon nog naar school moeten). Layla zal dan 4 keer per week 5 tot 7 uur alleen zijn. Ze kan heel goed alleen zijn, maar toch spreekt het me niet erg aan. Ook heb ik het idee dat ze zich nog wel eens verveeld. Ik zou echt héél erg graag nog een hondje erbij nemen zodat ze niet zo alleen is en bovendien lijkt het me gewoon heel erg leuk. Ik heb dit dus voorgesteld aan mijn moeder, en die zei meteen: 'Oooooh nee, geen denken aan! Zet het uit je hoofd!' Ik vroeg haar waarom. Ze gaf als redenen
1) het uitlaten. (Wat ik niet helemaal snap: ik bedoel, het uitlaten van 2 honden kost niet meer werk dan het uitlaten van 1 hond, je doet het immers tegelijkertijd!)
2) De rommel die een hond geeft. (Ik dacht aan een weinig-verharende hond? Ook geven 2 honden volgens mij amper meer rommel in huis dan 1 hond).
3) Het geld dat een hond kost. (Ik ben bereid hier aan mee te betalen, ik wil de aanschaf zelf helemaal betalen, en als het moet zo'n 50 euro per maand voor de belasting e.d.)
4) het onmogelijk vinden een puppy op te voeden omdat ze veel weg zijn en een puppy de hele dag hulp en opvoeding vereist. (Hier zit ik zelf ook wel mee. Een puppytraining vind ik niet noodzakelijk, we hebben de vorige hond ook opgevoed en het ging prima, en de nieuwe hond zou ook kunnen leren van Layla. Maar hoe zou dat nou moeten met zinderlijk maken en dat soort dingen? Ik zat al te denken aan een volwassen hond uit het asiel misschien?)

Dan nog even over het uitlaten: Ik ben serieus van plan Layla elke dag uit te laten. Ik wil mezelf bewijzen dat ik het wél kan. Ik hoop echt dat dit effect zal hebben. Volgens mij beseft ze gewoon echt niet hoe graag ik dit wil. Ik doe echt mijn uiterste best om haar zover te krijgen, maar ik weet gewoon niet meer hoe. Ik weet dat als ik mijn moeder zover heb, dat mijn vader het ook wel oké gaat vinden.

Maar goed, ik wil dus een tweede hond, ik weet niet of het ooit zover komt, maar stel dát. Ik kan natuurlijk ook vast een hondenras offeren aan mijn moeder zodat ze erover na kan denken. Maar wat is dan een verstandige keuze? Layla is dus een teefje van (pas net) 7 jaar. Ze is een klein beetje dominant tegenover andere honden. We hebben een beetje een makkelijke hond nodig die niet téveel verzorging vereist (qua borstelen/beweging/enz). Ik zat te denken aan de franse bulldog. Zelf vind ik dit hele leuke lieve hondjes en volgens mij zijn ze ook niet dominant (want dat kunnen we niet zo goed gebruiken). En weet iemand hoe ze qua verharing zijn? In elk geval hebben ze niet heel veel beweging nodig, heb ik gelezen. Dat is wel weer fijn. (Iemand een ander idee?)

Heeft iemand tips om mijn ouders te overtuigen?
Alvast heel erg bedankt!
Emma

Hoi Emma, wat goed van je dat je zo eerlijk bent en hoe je van plan bent alles voor Layla in orde te gaan maken en jouw aandeel hierin.

Ik kan me voorstellen dat je ouders er nu wel wat sceptisch tegenover staan.

Een voor de hand liggende maar goede tip voor je zou zijn: laat je ouders zien dat je het meent, ga veel met haar doen, in elk geval een lekkere wandeling maken, misschien een cursus flyball of doggiedance o.i.d.
Werk ook aan het probleem dat ze zolang alleen moet zijn, zorg dat je iemand vindt die haar tussendoor uit kan laten.
Alleen zo kan je je ouders overtuigen dat het je ernst is, en dat er niet dalijk 2 honden zitten te wachten om uitgelaten te worden.

Beste Emma,

Ik kan je ouders best begrijpen hoor !! Je had voordien immers ook de belofte gedaan dat je met Layla zou gaan wandelen en wie was uiteindelijk de verantwoordelijke van dienst, juist ja, je ouders !

Toen ik mijn eerste hond indertijd kreeg was ik nog maar 9jr en heb hier wel helemaal zelf voor gezorgd. En als je een hond hebt hoort wandelen daar nu éénmaal bij, je weet gewoon niet wat je mist ! Ik ben zelf ook helemaal niet sportief, maar wandelen is een gezonde en leuke manier om te bewegen ! Daar komt dan bij dat je hond er enorm van geniet en hem zien genieten daar moet je het voor doen !

Maar goed, ik hoop dat je het dus echt meent dat je nu wel met Layla gaat wandelen en dan hopelijk wat langer dan een kwartiertje ofzo !

Een puppy vindt ik dan zeker geen goed idee. En een hond uit het asiel wil ook wel de nodige aandacht en wandeluurtjes hoor ! Er moet sowieso gekeken worden ofdat Layla de andere hond wel leuk vindt !

En als z'on asielhondje in huis komt heeft dat wel tijd nodig om zich aan te passen en als hij dan al dadelijk ganse dagen alleen moet zitten !

Ik krijg zo een beetje het idee dat je wel een hond wil, maar dat het zo weinig mogelijk werk en tijd mag kosten. Ik kan je dus niet onmiddellijk argumenten geven om je ouders te overtuigen, want als zij er niet achterstaan is het absoluut geen goed idee en er moet ook naar het geluk van de hond gekeken worden !

Ik zou alvast beginnen om veel meer taken over te nemen van je ouders voor wat betreft de verzorging van en het wandelen met Layla. En nog veel meer bezig te zijn met de fantastiche hond die je nu al hebt ! Wie weet wat de toekosmt dan brengt.

Groetjes,
Marie-Rose

Emma,

Voel je niet aangevallen, maar ik denk dat je ouders wel ergens een punt hebben.
Waarom zou je met de nieuwe hond wel gaan wandelen als je er me layla zo'n hekel aan hebt ?? Misschien moet je EERST je houding ten opzicht van Layla veranderen. Waarom neem je haar niet elke dag mee voor een wandelingetje.

Denk eraan, goeie voornemens zijn makkelijk gemaakt maar de zorgen voor je hond zijn er ALTIJD & NIET ENKEL ALS JE ZIN HEBT ! Dus dan zal je toch weer terugvallen op je ouders.

stel je even in de plaats van je ouders, je hebt tot nu toe nog niet heel veel tijd en energie in jullie hondje gestoken, hoe kunnnen ze zeker zijn dat je het binnekort wel gaat doen? pubers staan nu eenmaal bekend als wispelturig (grapje he )


uiteindelijk als je de komende weken / maanden je vrije tijd wat meer aan de hond spendeert; draaien ze misschien wel bij, maar verwacht niet dat ze over een nacht ijs zullen gaan.

dat jullie huidige hond zich misschien alleen voelt en zich verveelt zou ik zelf eerder proberen oplossen met wat meer aandacht geven als je zelf thuis bent (spelen, apporteren, wandelen, borstelen, ...) en wat lekkere kauwbenen waar ze een paar uur mee zoet is. je kan ook in de tuin gaan graven: snoepjes verstoppen en kan ze lekker gaan zoeken of andere speeltjes zoeken waar je snoepjes in kan verstoppen en waar ze een uur mee bezig zijn voor ze het hebben.

alle beetjes helpen.

veel succes met het zoeken naar een oplossing

vind wel dat je eerlijk bent, je wilde graag een hond, maar die is nu afhankelijk van je ouders, uitlaten in alle vroegte door je vader, terwijl jij dolgraag een hond wilde hebben, voor de leuke dingen sta je garant, maar de mindere vind je niet leuk, zoals wandelen, dat ziet en heeft een hond zo graag.

en wat als de tweede hond erbij komt ? leuk voor even ?
een hond ziet niet graag even, het is voor altijd, een dagje minder is geen bezwaar, maar je moet er altijd zijn voor je hond. regen of rot weer, de hond wil wandelen. ja wat voor advies kan ik je dan mee geven ?

ga nou eerst eens lekker in alle vroegte voor je naar school moet, wandelen met de hond, en speel en bemoei je wat meer met dr, en niet een week, nee want dan zijn je ouders echt niet overtuigd, geef het een half jaar de kans, en als jij dan kunt veranderen, wie weet wat je ouders dan zeggen.

willemijn.

vraag me af hoe een kind van 15 aan 50 euro in de maand komt???
om bij te drage in de kosten

verder zou je er van mij ook geen tweede bij krijgen

niet alleen de lusten maar ook de lasten op je nemen

ja emma,

wat zijn we streng he.

ik hoop dat je het allemaal niet te negatief opneemt, maar een beetje kan begrijpen wat je ouders (en veel mensen op het forum) denken. Iedereen bedoelt het echt goed hoor, maar er zijn gewoon te veel honden die na een paar maanden zielig zitten weg te kwijnen. thuis, in het asiel of erger...
en daar wordt je als dierenliefhebber soms wel eens pissig van.


het berichtje hierboven van gast kwam ook van mij, vergeten in te loggen...

Ik neem aan dat je werkt als je €50 per maand hebt en de aanschaf zelf wilt betalen
Nog minder tijd voor de hond.

Ik loop elke dag zowieso 1 óf 2x met de honden. In de vakantie natuurlijk vaker. Je weet echt niet wat je mist..

Om je ouders te "overtuigen" dat je wel voor je hond kunt zorgen zou ik eerst maar met Layla lekker gaan wandelen en meer aandacht aangeven.
En dáárná pas je ouders vragen om een 2de hond erbij

Ik neem aan dat je werkt als je €50 per maand hebt en de aanschaf zelf wilt betalen
Nog minder tijd voor de hond.

Ik loop elke dag zowieso 1 óf 2x met de honden. In de vakantie natuurlijk vaker. Je weet echt niet wat je mist..

Om je ouders te "overtuigen" dat je wel voor je hond kunt zorgen zou ik eerst maar met Layla lekker gaan wandelen en meer aandacht aangeven.
En dáárná pas je ouders vragen om een 2de hond erbij

Een vriendin van mij heeft ook een franse bull, en ik heb begrepen dat Franse bullen dan niet perse veel willen wandelen, maar wel veel willen knuffelen! En dus niet graag alleen thuis zijn. Dus als je je ouders al zo ver krijgt, weet ik niet of dat nou de beste keus zou zijn. Maar er zijn vast mensen op dit forum met een franse bull, dus die kunnen er mss wat meer over vertellen.

Owja, en ik vind wandelen met twee honden wel degelijk iets anders dan met eentje (de een trekt hierheen, de ander daarheen, riemen in de knoop, etc) ik zou zeggen, probeer eens een logeerhond en misschien kom je er dan op terug.

Misschien moet je eerst leren genieten van wandelen, want het kan zo fantastisch zijn! Lekker door het bos, strand, park... Of spreek eens af met een vriendin die ook een hond heeft, dat maakt het wandelen veel gezelliger! Succes!

Heey allemaal, bedankt voor jullie reacties!
En ik ben al vastbesloten elke dag minimaal 1x per dag een flinke wandeling met Layla te maken! Ben er vandaag mee begonnen. Stiekem vond ik het nog best wel leuk ook.

En over het geld, ja, ik werk daarvoor.
Maar alleen in het weekend, en in het weekend is er altijd wel iemand thuis! Dus de hond zal daar niet onder lijden.

Aangezien ik volgend jaar naar de vierde ga, en ik dan veel tussenuren zal hebben, zou ik misschien tussendoor nog naar huis kunnen gaan om met de hond(en) de wandelen, bedenk ik me net.
Ik heb Layla vanmiddag dus behoorlijk lang uitgelaten. Ook heb ik nog de hele benedenverdieping gestofzuigd, waar mijn moeder erg blij mee was. (hoewel ze, toen ik het aanbood, meteen zei: Em, er kómt geen tweede hond! Toch heb ik het maar gedaan.)

Ik probeer me nu niet overal onderuit te lullen, maar dat jullie het wel begrijpen: Ik was 8 jaar toen we Layla kregen. Ik had geen idee wat het betekende om een hond te hebben. Nu heb ik dat wel. Toen Layla 1 jaar was liet ik haar al niet veel uit, en ik ben haar eigenlijk steeds minder gaan uitlaten, waar ik aan gewend ben geraakt. Ik ben nu 15, ik ben nu veel verantwoordelijker. Het is ook niet zo dat ik er een hékel aan heb Layla uit te laten, het is meer dat ik het een soort van 'vergeet' en er gewend aan ben geraakt dat anderen het doen. Als ik mezelf aanwen elke dag met haar te wandelen, dan houd ik dat vol; ik ken mezelf.

Ik wou dat ze gewoon inzagen dat het menens is, en niet een of andere bevlieging. :I Ik doe nu echt heel erg mijn best.

Bedankt allemaal.

Goed van je dat je het zelf ook aangeeft. En er mee doorgaan he!
Laten zien dat je het kunt.

Af en toe even hier posten hoe het gaat Dan blijven wij ook even op de hoogte

je ouders hebben gelijk.een pup kun je niet zolang alleen laten

Hey Emma!

Neem het maar aan van iemand die zelf nog thuis woont (ik ben 19); ouders vinden het fijn dat je hen laat zien dat je je hond kan verzorgen, i.p.v. het alleen maar te beloven (want een belofte is snel gemaakt)

Natuurlijk gaan ze ook niet opeens van gedachten veranderen omdat je een week lang de hond uitlaat, en af en toe eens de stofzuiger vastneemt (jammer genoeg )
Maar laat zien dat je echt in staat bent om altijd voor je hondje te zorgen.
En maak misschien van de tijd gebruik om eens goed na te denken over of een tweede hond wel de beste oplossing is, en zo ja, over welk ras enz.

Ik kan best begrijpen dat je snel een nieuw hondje wil (ik ben zelf ook zo ...) maar overhaasten is nooit goed

Ik zou ook hetzelfde al je ouders zeggen..
Maar als je nu een paar maand laat zien dat je je best doet. bv tot het einde van het jaar, dan kan je met ze overleggen dat als het goed is gegaan ze na het nieuwe jaar opnieuw gaan kijken.

Hoi Emma,
Je bent wel heel eerlijk.
En toch zou ik als ik in de schoenen van jouw ouders stond, je geen 2e hond geven.
Je laat Laila al niet of bijna niet uit.
Ja nu op het moment dan wel.
Maar wie zegt mij dat je dat niet doet om je zin te krijgen.
Ik zou, als ik jouw ouders was, het eerst eens een jaar minimaal aankijken.
En dan kun je altijd nog eens kijken of je inderdaad een 2e hond wilt en er de tijd nog voor hebt om hem uit te laten.

Ik vind het ten eerste wel een beetje vreemd dat je ouders een hond voor je hebben gekocht terwijl je pas 8 was. Dan ben je sowieso nog te jong om helemaal zelf te kunnen zorgen voor een hond.
Ik snap wel dat je nu er nog een hond bij wilt, maar ik snap al helemaal dat je ouders zeggen nee. Maar jij zegt dat 2 honden evenveel rotzooi maken als 1..dat is niet zo hoor. 2 honden maken 2x zo veel rotzooi als 1.

Maarre je ouders moeten er ook compleet achter staan zij laten waarschijnlijk meer uit dan jij.( Jij 1x per dag want je hebt wel tussenuren in de 4e maar ook meer huiswerk enzo ^^)
Ik zou er nog eens goed over na gaan denken en overleggen met je ouders

Gr Danielle

Hoi Emma,

Het was ook mijn hele leven al mijn droom om eem hondje te hebben, maar mijn vader was altijd fel tegen. Mijn laatste poging om hem over te halen is gelukt! Ik had hem een brief geschreven waarin ik beloofde dat ik echt heel goed mijn best zou doen voor het hondje en dat ik hem vaak zou uitlaten en hem goed zou verzorgen. Ook had ik alvast het ras beschreven dat ik zo leuk vond. Namelijk de Shih Tzu, dit zijn heel leuke lieve en ook wel "handige" hondjes, want: 1. ze blaffen bijna niet, 2. ze verharen nauwelijks en 3. ze hebben niet erg veel beweging nodig. (natuurlijk wel gewoon 4x perdag een rondje maar je hoeft er geen kilometers mee te lopen.
Misschien helpt het als je alle punten die je hier op het forum zette ook in een brief naar je ouders schrijft. Dan hebben ze in ieder geval de kans om die goed te lezen en er over na te denken.

Succes!

Even ter reactie op Danielle:
mijn ouders kochten Layla absoluut niet voor mij! Eerder dóór mij. Ik wilde het graag, maar natuurlijk wilden ze dat zelf ook wel (ze hebben allebei ook honden gehad toen ze jong waren). Ze verwachtten echt niet van mij dat ik alles alleen zou kunnen doen. (dat is ook gewoon onmogelijk voor een kind van 8). Het is ook helemaal niet MIJN hond, maar ONZE hond.

Ik heb Layla nu net weer uitgelaten, en tot mijn verbazing vind ik het helemaal niet erg meer! (Heel stiekem geniet ik er zelfs een beetje van!)

Juliette, ik zat hier zelf ook al wel een beetje aan te denken maar was bang dat dit geen effect zou hebben, maar nu ik jouw reactie lees... Heel erg bedankt voor het idee! Ik kan mezelf ook veel beter uitdrukken op papier dan mondeling, dus dat komt goed uit. ^^

Nogmaals bedankt allemaal!

Ik snap je ouders ook wel.. Toen ik een hamster wou moest ik zelf het kooitje schoonmaken toen ik dat na een paar weken vertikte. Hebben mijn ouders me hamsterje verkocht en mocht ik geen huisdieren meer.. Ik had beloofd om het te doen maar deed het niet.. Ik denk dat je jezelf eerst heel goed zal moeten bewijzen.. En een pupje kan niet zolang alleen daar moeet ik heel veel tijd insteken...

@Emma - Oke mooi zo Vond het al een beetje vreemd.
maarre uitlaten/wandelen is echt heel leuk hoor. Ik heb zelf 4 uitlaathondjes die ik wel is uitlaat en dan vind ik helemaal super.
Succes met het krijgen van je 2e hondje

@Juliette - Goeie tip Ik wil bij me vader ook een hondje en denk dat het met een brief beter overkomt
Ff alles op een rijtje zetten enzo.. Wie er oppast als me vader een keertje wat langer weg moet.
Maar dat ga ik nog niet meteen doen.. Vorige keer dat ik het vroeg "zou hij er nog even over nadenken" dusse tja om nu gelijk een brief te sturen is denk ik te snel en dan zegt ie gelijk nee. Maar goeie tip

Gr Danielle

Emma, waarom zou je überhaupt een hond erbij willen? Je hebt toch een hond? Als je daarvoor nu eens ALLE verantwoordelijkheid neemt (uitlaten, voeren, verzorgen, eventueel indien nodig naar de dierenarts)Naar hondencursus. Als je dat zelfstandig kan en doet, dan zal je ondervinden dat jullie hond, jouw hond wordt.En dat je het geweldig vindt om met haar om te gaan.Eerlijkgezegd denk ik dat je een beetje uitgekeken bent op layla en
heb het gevoel dat je een hondje voor jezelf wilt, maar is dat eerlijk tenopzichte van Layla en de (toekomstige)pup? Die pup gaat al jouw aandacht opslokken en Layla komt niet meer aan de beurt.

En wie zorgt er straks voor als je gaat studeren of werken????

Ja die laatste reactie van Elize daar zat ik zelf ook aan te denken. Je bent nu 15, ga er vanuit dat een nieuwe hond ook 15 jaar wordt dan ben je 30. Tot die tijd moet je er dus altijd zijn voor je hond.
Geniet van Layla en neem zelf een hond als je op jezelf woont en de tijd en middelen ervoor hebt.
Het is waarschijnlijk niet de reactie die je graag wilt horen op dit forum, maar je moet wel kijken wat het beste is voor je hond en niet wat het leukste is voor jou.

Groet,
Carla

Ksnap eigenlijk ook niet zo goed hoe ouders een kind van 8 een hond geven en verwachten dat ze die ook echt uitlaat..

Dat is toch logisch een kind van 8 wil iets HEEL graag maar na een tijd verliest de interesse..
Hadden ze kunnen incalculeren...
Snap dat ze je geen hond meer erbij geven en kdenk dat je nu je 15 bent wel je verantwoording moet gaan dragen en doorzetten...
je zorgt voor een levend wezen

Ik vind wel dat je goed kijkt naar jezelf van wat kan ik eraan doen en hoe haal ik mijn ouders over maar ik geef jou ouders ook weer gelijk. Als ik jou was je bent 15.. dan zou ik lekker aan de gang gaan met je eigen hond en als je wandelt let dan ff niet op hoe geweldig of juist niet jij het vind maar hoe geweldig vind je hond het ? Ik vind persoonlijk de wandeltijden de mooiste momenten van de dag. Als ik zie hoe mij hond daar van kan genieten dan ben ik juist trots op mezelf dat ik dat mogelijk maak voor mn beessie

Ik wou ook sinds dat ik hondje kon uitspreken een hond, ging altijd met andermans honden wandelen of ze mochten zelfs bij me blijven slapen maar zo ben ik dus mijn tijd doorgekomen.
Nu heb ik zelf een pup en ben 18 jaar en woon gewoon thuis.
Ik heb Kimba zelf gekocht en alles tot de laatste cent zelf betaald en dat voelt gewoon goed Ik weet nu pas dat ik echt ZELF een hond kan opvoeden en dat niet alles op de schouders van me moeder of zus beland.

Denk er wel bij na dat als je een pup gaat halen, het beessie er ook snachts en smorgensvroeg weer uit moet en dat niet voor 1 dag, nee de eerst komende MAANDEN ben je er wel 24/7 zoet mee. Ik zou dan ook geen pup aanraden maar ook geen herplaatser. Mijn advies wacht gewoon tot je ZEKER weet dat je een 2e leven erbij wilt hebben want zo is het je past je hele leven erop aan dus ook geen uitslapen meer na een lange saaie slaapwekkende schoolweek

Groetjes Raphaela

En je weet ook niet hoe het straks met werken of verder studeren gaat..
Als je gaat studeren ga je misschien wel in een studentenhuis, klinkt nog ver weg maar toch..
Of misschien ga je fulltime werken..wie past er dan op de hond?
Misscien moet je gewoon blij zijn met 1 hond..
en als je ouders het niet willen is het sowieso nee..waarschijnlijk lukt het je toch niet om over te halen,
je moet er echt achter staan,ik moet ook niet denken aan 2 honden...
en 2 honden kan ind. een stuk duurder zijn

Emma,

Ik snap je ouders heel erg goed, maar ben blij dat je nu begonnen bent met uitlaten en het toch leuk vind.
Wat me nog wel een beetje dwars zit, is dat je je verhaal begint met "We hebben eigenlijk een hond genomen voor mij, het was altijd mijn droom en we hadden duidelijke afspraken gemaakt over wie haar zou uitlaten en zo. Ik had er werkelijk alles voor over"
Je schrijft echt voor mij en niet door mij. Dat spreek je in je reactie naar Danielle tegen.
En je leest de reactie, wat nu als je straks volledig gaat studeren of werken?
Ik zou lekker genieten van de hond die je al hebt en als je ouder bent en op jezelf woont, je eigen keuzes maken.

Succes!

@elize,
ja dat dacht ik dus ook. een nieuwe hond/pup is erg leuk!
maar als je nou gaat studeren over een aantal jaren.
dan zitten je ouders wel met twee honden in huis.
en misschien zien zij dat dan ook niet zitten.

als je nu gewoon lekker al je aandacht op Layla richt, is dat toch ook genoeg of niet??

liefs, Uma