Mis je nog steeds, mooi mannetje!

Hayhay Mede-forummers,

Mijn vader heeft gister een apparaat gekocht dat je dia's op je computer kan zetten.
aangezien wij heel heel veel dia's hebben en het wel veel baby foto's van mij zijn en andere belangrijke dingen (mijn overleden opa etc.) heeft hij die gekocht.
nou dacht ik oke, dat zal wel.
tot ik gister avond even door de foto's ging en ik bij de eerste foto meteen een brok in mijn keel kreeg...
het is dan wel al 4 jaar geleden dat hij werd ingeslapen op een mooie leeftijd van 12 jaar
mijn lieve mannetje Yukon wat mis ik hem nog. had hem zo graag nog zoveel jaar bij me gehouden!
volgende foto weer Yukon lekker in de tuin aan het genieten Yukon slapend met mijn vader, Yukon op het strand
En toen Yukon op een hondenshow met mijn moeder die de 4de prijs won en die de eerste prijs won
wist niet eens dat hij eens had meegedaan O.o
tuurlijk heb ik ook wel wat foto's van hem op mijn kamer hangen maar deze foto's waren toch nog bijzonderder, ik had nog nooit zo intiem mijn vader met hem gezien, had hem nog nooit een kat zien likken en nog geen hondenshow foto's gezien

mijn mannetje
wat was jij een schat voor mensen
Wat was jij een schat voor mij.
jou aller liefste kindje.
altijd wou je mij beschermen.

met honden had je niks maar at maakte je voor mij niet minder
waarom iedereen altijd zo bang voor je was begrijp ik nog niet!
je was mijn eerste hondje die thuis was die ik meemaakte!
je was mijn beschermengel!
je was mijn maatje, mijn vriendje, we waren 2 handen en 2 poten op 1 buik!

heb toch weer traantjes gelaten, want kerel ik mis je nog steeds!

Yukon met mij als baby, foto van foto dus slecht kwaliteit :(


Het was een Mooie Lieve Grote Alaskan Malamute, een hele lieve kerel, met een gebruiksaanwijzing naar honden toe, het was mijn eerste beste hondenvriend, hij was de gene die mij hondengek gemaakt heeft, hij was MIJN kerel

Hoop dat je je rust hebt en op me wacht vriend!
waar dat dan ook maar mag zijn!

Groetjes,
Ayla en pootje van Jara

dat is een mooi verhaal en begrijp t helemaal!! je hond is je beste vriend!!
sombra onze 1e dogo is nu bijna 1,5 jaar overleden ze werd 14 jaar hele mooie leeftijd.en we missen haar elke dag nog, fijn dat je nog terug kan kijken naar foto s!!

Tja, dat was even slikken, hè, zoveel mooie herinneringen ineens weer zo dichtbij. Je hebt mooi geschreven over Yukon. Leuke foto ook van jullie samen.

Zo'n allereerste hond in je leven vergeet je nooit, die houdt altijd een apart plekje in je hart. Dat heeft Puckie, het mooie 'vuilnisbakkenhondje' van mijn oma ook. Mijn oog wordt nog altijd getrokken door hondjes die op hem lijken en mijn hart maakt dan nog altijd een extra roffeltje. Het hondje dat ik vorig jaar bijna uit Spanje had laten komen (Dooby) leek ook veel op Puckie.

het was zeker slikken.
natuurlijk heb ik nu Jaartje en zij is ook heel bijzonder voor mij, en het is toch wel fijn dat zij wel sociaal is naar andere honden.
maar Yukon was zo'n lieverd.
heb nog nooit zo'n lieve hond meegemaakt naar kinderen, vooral naar mij toe!

Even een anekdote voor het lieve mannetje, dan snappen jullie nog beter dat hij zo veel voor me betekende! :
Toen ik ongeveer 1 jaar oud was werd ik ziek, gewoon een griep alleen hield hij wat langer aan.
ik was echt Yukon maatje toen al, mijn ouders hoefde NOOIT bang te zijn dat hij mij wat zou doen, ookal was het een malamute en waarschuwde iedereen ze daat ze me niet bij hem moesten laten (nooit werd ik er alleen bij gelaten hoor).
maar ik werd ziek en ik bleef boven, kreeg daar eten, moest veel slapen en kwam dus eigenlijk amper beneden.
Yukon is op dag 2, toen hij me dus amper gezien had, onder de trap gaan zitten en ging zitten janken.
mijn ouders snapte er niks van, die dachten wat is er nou met die hond!
tot er een lichtje ging branden.
ze hebben mijn ledikant naar beneden gehaald, mij erin gelegd, Yukon heeft me een lik gegeven, is naast me gaan liggen en heeft over mij gewaakt en niet meer gepiept/gehuild .

Hij was echt zo belangrijk voor mij !

Begrijp het helemaal, zo,n speciale band met een speciale hond.
Fijn dat er zoveel foto,s zijn en je altijd weer even kan gaan zitten en herinneringen op kan halen.
Toevallig zat ik zelf ook net te mijmeren over mijn meisje die anderhalf jaar geleden is overleden, kijk ik ook even foto,s en lees wat ik hier over haar geschreven heb in mijn dogboek, vloeit er ook weer een traan maar is toch fijn.Blijf je herinneringen maar koesteren.

Ayla schreef: Hij was echt zo belangrijk voor mij!
En jij dus duidelijk ook voor hem.

bedankt Willy
Die brokken in mijn keel die blijven maar komen...

Wat mooi geschreven over je maatje.

Het blijft altijd moeilijk maar het krijgt wel een plekje.

Maar daar is tijd voor nodig.

Wel mooi hoe je opgegroeid bent met zoveel trouwe hondenliefde. En ik kan mij heel goed voorstellen dat hij een speciaal plekje in je hart heeft.

Ja, foto's en herinneringen kunnen je de tranen in de ogen en een brok in de keel bezorgen... Maar het is toch ook weer heerlijk om even terug te voelen hoe het was

Yukon was echt jouw hond, door dik en dun.
Ayla, ik kan het me zo voorstellen, hier was het Wodan, ook een kindervriend...en dat vergeet je nooit meer he...
hartverwarmend Ayla, wat ben jij veilig geweest!

het blijft verdrietig. en dat zal nimmer overgaan, maar blijf de mooie herinneringen koesteren, die dan een glimlach op je gezicht toveren, heus je hond heeft het daar goed, en eens zal je je hond weer wederzien.

ik begrijp je heel goed ,als ik dit lees,we blijven ze missen en ze laten een enorme leegt na
veel sterkte maar hopelijk ook af en toe eens een glimlach bij het zien van al die herinneringen

Zeker denk ik ook terug met alle mooie herinneringen!
en die koester ik ook, maar dat is juist waardoor de brok in de keel komt natuurlijk, want wat had ik hem nu nog graag bij mij gehad!

bedankt iedereen!