Weer een leuk verhaal...
Bij ons in het asiel zit al een half jaar een lieve Jack Russel dame van 10jr.
Is echt een schatje, je kan haar zo leuk in je armen nemen en op haar buikje kriebelen, ze vindt dat zo leuk !! En wandelen doet ze nog heel graag, want ze is reuzevitaal !
Een weekje geleden wordt ze dan eindelijk geplaatst tot grote vreugde van de asielmedewerkers en vrijwilligers want Lucy begon z'on beetje de moed te verliezen en ze zat er al veels te lang.
De dame in kwestie werd keurig ingelicht dat het nog een vitaal hondje betrof en ze graag ging wandelen.
Twee dagen nadien staat de dame er terug met Lucy, want....Lucy wandelde graag elke morgen zo ongeveer 3 kwartiertjes en neen dat ging niet, want mevrouw zag dat toch niet zitten...dus wat doen we dan...gooien we het hondje toch gewoon terug in het asiel.
Dit was echt de enige reden, want Lucy bleek zindelijk, deed niets stuk en had zich direct aangepast. Je moet dan weten dat Lucy haar hele leventje al heeft doorgebracht in een hok en dan nu dit weer. De mensen van het asiel hebben haar nu terug op de site gezet met als titel "Lucy, arme Lucy". Ik weet het niet meer hoor, als dit al een reden is om een hondje terug te brengen...
Ik denk dat er veel van jullie zijn die hondjes hebben geadopteerd met meer aanpassingsmoeilijkheden dan kleine Lucy ! Als een wandeling al teveel gevraagd is...een mens zou er de moed totaal van verliezen. Ik hoop zo dat er toch nog iemand komt voor Lucy die haar dit wel gunt !
Liefs,
Marie-Rose



3 doggies





