Om vijf uur hebben we weer contact gehad met de lever specialist in Utrecht.
Het gaat gewoon niet goed met Luna an wij blijven erbij dat het wel goed kan komen.
Hij was alleen niet zo heel gelukkig met het feit dat we 2 maanden terug daar de onderzoeken hadden laten doen en Luna in Wilhelminaoord hebben laten opereren.
Wij dachten dat de artsen dit in overleg gedaan hadden maar dat is niet zo.
Dus eigenlijk heeft hij nu zoiets van...dat waar daar eventueel mis is gegaan kunnen ij nu weer herstellen.
Maar op zich is er niet echt wat mis gegaan, alleen heeft er zich blijkbaar een tweede shunt ontstaan, wat bijna nooit voorkomt maar bij ons dus waarschijnlijk net het geval is (bij Luna dan).
We hebben ook uitgelegd waarom me het zo gedaan hadden, namelijk vanwege de kosten.
Op zich begreep hij dat ook wel maar toch...we komen nu toch weer bij hem terug.
Maar goed, we maken morgen weer een afspraak om haar weer een echo of als dat niet genoeg duidelijkheid geeft een contrast scan te laten doen.
Dat er een shunt nog zit, de bestaande die toch niet gesloten is, of een tweede is voor ons wel duidelijk.
Ze is alweer dagenlang vreselijk lusteloos.
Ik kan hier niet meer tegen, het breekt mijn hart.
Dus we gaan er toch nog een keer voor en hoe we het gaan betalen....ik weet het nog niet helemaal maar overweeg er zelf Dropshot (mijn ene paard) voor te verkopen.
Ik zit hele dagen thuis en zie het aan...en dan steeds zo'n lief jong dier zo lusteloos en moe te zien dat trek ik niet meer, daar moet iets aan gedaan worden.
Ook overweeg ik Onassa (mijn andere paard) naar de paarden opvang Achterhoek te brengen tzt.
Hier betaal je eenmalig 850 euro voor en dan sta je het paard af en mag daar dan verder haar oude dag slijten.
Die kosten zijn om eventuele dierenarts kosten die zich snel zouden kunnen voordoen te dekken.
Want ja...gezonde paarden waar nog gewoon mee gereden kan worden of die nog verkoopbaar zijn breng je daar uiteraard niet heen.
Misschien word het tijd dat ik stop met het hele paarden gebeuren...dat is niet makkelijk...heb net en begin nu alweer enorm zitten huilen maar ik weet het anders even niet meer.
Ik en ook Ronald willen hoe dan ook Luna helpen....en dan moet je misschien andere dingen weg gaan laten en gezien mijn slechte gezondheid zie ik mezelf ook niet binnen korte tijd weer aan het paardrijden zijn.
Ik mag van Ronald nu niet te snel deze beslissingen nemen omdat ik momenteel nog erg labiel en emotioneel ben.
Maar ik loop al weken met deze gedachten rond....
Daarnaast zijn het ook de maandelijkse kosten die steeds terug komen en eigenlijk niet meer haalbaar zijn.
Ik moet dus nu een tussenweg gaan vinden tussen realistisch maar niets overhaast waarvan ik spijt ga krijgen.
Moeilijk..........
Een lang verhaal, maar moest het even kwijt.