Een kennis van me heeft een puppy van alweer 10 maanden oud. Het is een kruising tussen een chihuahua en een shi tsu.
Deze kennis van mij communiceert niet met haar hond. Ze heeft verder een hele monotone stem.
De hond krijgt slechts een monotoon bevel, gevolgd met een schepbeweging waarin ze de hond van de grond optild.
Ook kuurt mevrouw haar stemming af op de hond. Mevrouw is zwak begaafd.
Ze wandeld ook niet echt met haar hondje, het hondje doet veelal alles achter huis. Ze doet de deur open, zet het hondje buiten en even later komt hij weer binnen.
Het is niet zo dat mevrouw nooit met het hondje naar buiten gaat, maar als hij buiten komt, mag hij met niemand snuffelen, ook niet echt met andere mensen. Hij wordt compleet geisoleerd van iedereen.
Verder is mevrouw niet capabel om de hond te verzorgen. Ze durft de hond zelf niet te druppelen, zalven, nageltjes knippen etc. Ze is ook snel van streek als er iets met haar hondje is. Eet hij een dagje niet, dan is hij zogezegd direct ziek. Ik help haar daarom zo nu en dan eens, als er wat moet gebeuren met het hondje.
Echter, gister morgen belde ze me op. Het hondje was wederom ziek, zegt ze. Hij wilde niet eten en had ineens een kale plek op de wang. Als ik door vraag blijkt dat het hondje een dag niets heeft gegeten en dat de huid aandoening op de wang ineens is opgetreden.
Ze is hier dus mee naar de dierenarts gegaan met de klacht dat het hondje al een paar dagen niet meer wilde eten en kale plek had op de wang. Ze heeft dezelfde DAP als mij en is daar vrijwel afgewimpeld met een vetramil zalfje.
Ik heb haar hondje bekeken en hem ook gewoon zien eten. Mevrouw had bij de DAP een proefzakje van ander voer meegenomen omdat het hondje dus niks at. Hondje maakt vrolijke indruk en het viel alles behalve de wang die echt rood en niet meer behaard was, wel mee. Ik heb de oogjes schoon gemaakt met Kamille en daarna de vertramil zal erop gesmeerd. Mevrouw was weer beetje gerustgesteld.
Ik heb haar gezegd dat ze niet meteen naar een dag niet willen eten al ander voer moet halen. Haar uitgelegd dat hondjes best een tijd zonder eten kunnen, theroretisch gezien en dat ze echt consequent moet blijven met het eten. Niet eten, weg bak en ander moment weer aanbieden.
Om elke kleine reden belt ze me dus op. Ik maak me zorgen om het hondje, omdat ik ook denk dat hij stress heeft van het isoleren en haar communicatie. Ook vermoed ik dat er wellicht een mijt bij haar in huis zit. Zowel dit hondje, als haar vorige hondje hadden veel last van kale plekken in de vacht, bij oren etc.
Hoe kun je zo iemand helpen, maar ook vooral ivm het welzijn van het hondje?



3 doggies
