Ik heb ondertussen alles eens gelezen...
Mijn ouders vinden het geen enkel probleem om Suka binnen te halen overdag. Dit is reeds vandaag ook gebeurt en wordt vanaf nu elke werkdag gedaan...
Mijn ouders zien haar enorm graag en gaan er ook mee gaan wandelen, ze wonen aan een bos, wat ideaal is, vooral mijn vader is er weg van en gaat iedere morgen met haar een toertje doen in het bos...
Ik merkte natuurlijk ook op toen ik deze avond om haar ging dat ze bij het horen van de vrachtwagen (want die neem ik mee naar huis) reeds aan de deur stond te wachten tot ik binnenkwam om me vervolgens te overstelpen met aandacht, gekwispel, ze springt in het rond en vliegt me in de armen, het is een enorm goed gevoel.
Aangezien mijn ouders in een landelijke streek wonen vond ik het wel een goed idee om nog zelf eens met haar te gaan fietsen, ik weet niet of dit een goed idee was, maar ik heb haar nog nooit zo zien lopen, naast me (ik moest verdorie mijn best doen om haar bij te houden) dit alles natuurlijk aan de leiband... Eens terug thuis was ze redelijk uitgeput, vol enthousiasme springt ze in de vrachtwagen (wat redelijk hoog is) om vervolgens naar mijn eigen thuis te rijden. Nu zit ze voorlopig in haar eigen zetel (een oude 1 persoonszetel) en ligt ze in mijn ogen redelijk uitgeput te slapen. Ik kan het niet laten haar te knuffelen. Ik heb ondertussen ook een doos snoepjes aangekocht die ik in haar zicht heb gezet, ik probeer haar af en toe wat gehoorzaamheid bij te leren en beloon haar, mits goeie afloop, met een snoepje...
Ik ben van plan dit ritueel dagelijks te doen (eerst ouders, daarna samen fietsen en haar een goed laten lopen) om vervolgens thuis nog eens op het gemakje een wandelingetje te doen hier in mijn buurt...
Ik heb ondertussen goeie moed en het is voor mij zeker een geruststelling te weten dat ze overdag niet alleen zit, maar bij mijn ouders, waar ze enorm graag gezien is...
Ik kan het trouwens niet over mijn hart krijgen om haar te herplaatsen, dit zou en zal echter een allerlaatste oplossing zijn! Ik doe er alles aan om het haar zo aangenaam mogelijk te maken...
Ik weet niet wat een hond voelt/ziet/ruikt/hoort, maar ik doe mijn best en weet dat ze een hond is en geen mens!
Ik ben ondertussen ook aan het rondhoren naar een hondenschool, waar ik een beginnerscursus kan volgen samen met haar. Ik heb nog heel wat werk voor de boeg, maar ik heb het er voor over...ik hou van haar...
Ik woon trouwens in west vlaanderen belgie, ik heb gemerkt dat de meeste forummers hier uit nederland afkomstig zijn, mss heb ik het mis...
Sommige van jullie reacties doen pijn, maar dat is enkel omdat het de harde realiteit is en ik verdien het om met de neus op de feiten gedrukt te worden... Ik ben blij dat ik hier gepost heb, het heeft me wakker geschud...
Dank jullie allen uit de grond van mijn hart, Suka is jullie zeker dankbaar, ik ook!
Nu ga ik nog even met haar een wandelingetje maken, voor ik terug mn bed in moet, morgen vroeg dag...
Groeten!