Onze labradoodle van nu 10 maanden (teefje) is vrij neurotisch van gedrag. Het is een schat van een beest, super aanhankelijk maar er zijn een paar dingen waar we graag aan willen werken maar hoe pakken we dat aan.
1) We hebben een groot gezin met kinderen in diverse leeftijden dus het is bij ons bijna altijd druk.De hond loopt vrijwel de hele dag wel achter iemand aan te dribbelen. Je kunt niet ergens naar toe lopen of ze volgt je op de voet. Ze is ook ontzettend gefocust op aaien en aandacht krijgen. Geloof me: dat krijgt ze dus genoeg van iedereen! Zodra een kind bv naar de tuin gaat en ze mag niet mee, gaat ze lopen ijsberen en piepen (maakt niet uit of er nog iemand anders in de kamer is). Ze kan er dus absoluut niet tegen als wie dan ook zomaar weggaat...bij HAAR vandaan :-(.
2)Er is hier bijna altijd wel iemand thuis maar het komt natuurlijk voor dat ze even een paar uur alleen moet blijven. Hooguit 4 uur maar dat komt echter zelden voor. Denk aan even boodschappen halen, de kinderen van school halen enz. Vaak als we thuis komen, heeft ze van alles stuk gemaakt. Ze ligt dan zeer schuldig onder de tafel en durft daar niet vandaan te komen. Ze heeft hier ook een paar keer voor op haar donder gekregen. Toen las ik echter dat een hond niet echt meer beseft waarom ze dan straf krijgt omdat ze het sloopgedrag alweer "vergeten" is. Dus we zijn dat gaan negeren als we thuis komen. We brengen haar naar de gang zodat ze ons niet kan zien opruimen en laten haar weer binnen in de kamer als alles is opgeruimd. We geven haar dan verder geen aandacht maar doen gewoon ons ding. Het sloopgedrag blijft echter sterk aanwezig.
3) Zodra er bezoek komt is ze niet te houden en springt ze tegen dat bezoek op. We laten de mensen/kinderen haar negeren in de hoop dat ze rustig wordt en wacht totdat ze wordt aangehaald. Soms helpt dat maar vaker niet. Vooral vreemde mensen vinden het erg moeilijk om haar te negeren want ze heeft een enorm hoog aaibaarheidsfactor.
Ze heeft een puppycursus gevolgd en we denken er nu over na om haar een vervolgcursus te laten doen maar wat ik niet zie zitten is dat ik waarschijnlijk niet de oplossingen leer voor de dingen die hier boven staan beschreven. Ze luistert nu redelijk.
Wat ik denk dat een oorzaak is van haar neurotisch gedrag, is wellicht de grootte van ons gezin: te onoverzichtelijk voor haar misschien? Ze moet voor haar gevoel op alles en iedereen "letten"? We hebben de kinderen geleerd om allemaal hetzelfde met haar om te gaan en dezelfde commando's te gebruiken. Dat gaat goed maa het is wel zo dat echt iedereen van alles de hele dag tegen haar aan het roepen is, dus: zit, af, blijf enz. Ze denken soms allemaal dat ze de "dogwhisperer" zijn geloof ik
!
Ik vind het ontzettend jammer dat ze dit soort gedrag heeft ontwikkeld dus hoop echt op raad en tips van mensen die dit herkennen.
















