moeite met opvoeding van je eerste hond ?

dus je gaat ook kijken Uma ? half negen. !!!!

Sbs 6

zeg nou op welke zender ik heb namelijk geen geduld

Das mooi!

Onze hond kijkt zoiezo al tv, en al helemaal als er een hond te zien is.
Die opvoedkundige boeken gaan dus allemaal bij het oud papier, want na vanavond hebben we die volgens mij niet meer nodig!!

Ik ga er klaar voor zitten, weet welke film je bedoelt...

Errug leuk.. Gelukkig ben ik net op tijd thuis om hem te kijken

Ik kijk 'm met enige vertraging (HD recorder aangezet en eerst een rondje met Mellow gedaan, anders had ze nu gemoeten).
Moest net al bijna huilen toen Jen niet zwanger bleek te zijn.

Heb ook veel gelachen en zie nu ook wel dat wij het zo slecht nog niet doen
Wist ik wel, maar is toch leuk om het even bevestigd te zien haha

Overigens kijkt Mellow niet mee, die ligt heerlijk te slapen (ik zit met opgetrokken benen op de bank, zij ligt er tussen in, met haar kop op mijn buik )

Hoi willemijn, baasje van bamse,

Bedankt voor de tip. Ondanks dat het weer een romantische comedy is, vond ik het een mooie unieke film.
Tja, als het goed is, overleef je je hond.
Ik ga er dan ook alles aan doen, om haar leventje zo mooi en gelukkig mogelijk te maken.
Zo en nu ga ik weer lekker even knuffelen met mijn Nanaatje

Ja, janken geblazen weer hier hoor!!
Mijn hondjes hebben heerlijk met mij mee gekeken en Mac mocht voor 1x bij me op de bank komen liggen haha..

Had hem al eens gezien maar het blijft een mooie film!!!

Altijd weer janken geblazen bij deze geweldige film...

Zo, 2 zakdoeken volgejankt, Mellow die me verbaasd aankeek ('wat doe jíj nou?') maar wel lekker bij me heeft gelegen, af en toe een traan weglikkend.

En de tijd dat poes Puk gaat is wel redelijk nabij, dus daar moest ik ook weer aan denken.
Echt, als die gaat jank ik mijn ogen uit mijn kop.
Mellow heeft nog een heel leven voor zich gelukkig.

Wat was het einde??
Was gisteren in slaap gevallen

Ojeejtje ik heb het net teruggekeken, ik huil nooit van films maar ik kon het nu echt niet tegenhouden. Voral niet nu ik Yuna gisteren in narcose heb zien gaan.

dan kijk ik liever de delen van docter dolittle, dan kan ik maybe leren hoe je praat met de dieren, dan heb je helemaaaal een goed opgevoede hond!

Ben vergeten te kijken. Kreeg bezoek.

Sommige stukjes zoals het vuilnisbak leeg vreten, het enthousiasme van de hond, en dingen stuk scheuren en het rijen waren zo herkenbaar van onze vorige hond. Heb me weer rot gelachen en keihard snikkend op de bank gezeten

Dat ie op het been van de 'juf met poedelhaar' ging rijden vond ik geweldig, heb zó moeten lachen

Als ik al die acties zo zag, hebben wij het zo zwaar nog niet

Tuurlijk zijn er vast dingen die we niet helemaal goed aanpakken, dingen die we beter anders kunnen doen, maar voor een eerste hond (en niet het meest makkelijke type ) doen we het zo slecht nog niet.

Ik vond het einde alleen zo zielig. Was blij dat mijn vriend al boven was, kon ik even ongestoord huilen en snotteren.

Onze hond heeft dus ook een keer staan rijen op een mevrouw die bij ons in de zaak uitgleed. Mevrouw had witte kleren aan lag daar op de grond in de kreukels, en toen ging die hond tot overmaat van ramp nog eens staan rijen, nou dan zak je als baasje door de grond hoor!

Jaren later kunnen we er nog steeds hard om lachen en toen we het van Marley zagen hadden wij dus een flashback hahah.

Iedereen herkend wel een stukje Marley in zn eigen hond. Wij wel, haha! Doe je best maar met opvoeden... Heerlijke film.

Onze hond heeft de hele film gezien!

Hij is echt voor de tv gaan liggen, en zat te kijken
Elke keer zijn koppie draaiend als marley een geluidje maakte haha!

Aan het einde van de film legde hij zn kop eerst op mijn schoot, zo van ik blijf nog wel een tijdje bij jullie hoor! Bij het zieligste gedeelte besloot hij maar voor mijn gezicht te gaan zitten zodat ik het niet kon zien, ik lag namelijk op de bank... Dus, einde niet helemaal gezien!

kijk meiden....een hond hebben is gewoon heerlijk, je heht als het goed gaat een maatje voor het l even, het begin is geweldig, de tweede fase is de pittige puberfase, dan de jonge hond fase, en dan komt eindelijk de volwassen fase er aan, en dat is dan dat het in rustig vaarwater verder kabbelt, een stabiel maatje.


maar het allerlaatste stukje wordt vaak door iedereen weg geduwd, we komen er opeens en plots voor te staan, de een wat eerder dan de ander. we overleven de hond, als het goed is.

zo is het leven, hoe erg dat ook klinkt, de hond wordt sneller oud dan wij, wij moeten dan afscheid van ons maatje nemen, wie wil dat nou ? ik niet, jullie niet.

maar die tijd komt voor iedereen, erop voorbereiden is bijna niet mogelijk, we schuiven het naast ons ver weg. maar ook de dood van een hond is mooi, ze hebben het fijn bij ons gehad, ondanks het verdrietige afscheid, ook onze honden zijn ons dankbaar voor de fijne tijd die ze bij ons hebben doorgebracht. afscheid is onvermeidelijk.

bedenk bij jezelf, als de tijd daar is, verdiend de hond het dat tie rustig naar de ..overkant..kan gaan, ook al hebben wij nog zoveel verdriet daarvan, wij kunnen onze hond daarnaar toe begeleiden, of je hond nu oud ziek is, jij hebt het in de hand. onthoud dat, denk aan je hond en nimmer aan jezelf.


het was een prachtige film, en ook het einde, ook al hadden we zakdoekjes nodig. het hoort bij het leven, in de film maar ook bij jou thuis.

Helemaal waar Willemijn!

Als de tijd daar is dat je je dier moet laten gaan ben je zó ontzettend verdrietig (sterker nog, als ik er aan denk kan ik dat al worden), maar na een tijdje denk je weer aan die gekke puppy-fratsen en kun je weer lachen om zijn/haar gekke streken.

Alle moeilijke momenten worden weggedrukt door de mooie momenten.
Ik had het de eerste weken best heel zwaar (Mellow ziek, wij om de twee uur uit bed om midden in de nacht op het veldje te staan), maar nu ik daarop terug kijk denk ik 'we hebben ons er goed doorheen geslagen'.
En nu ik dan terugkijk op de afgelopen 7, 8 maanden valt het allemaal best mee.

Wat er nog gaat komen aan 'tweede puberteit' daar denk ik maar even niet aan

Ik vond de tijd dat hij oud en ziek was zo erg zielig, wat een groot verdriet
Toch blijven de leuke herinneringen de boventoon voeren gelukkig, en hij heeft ons er gelukkig een hele boel meegegeven

ik lees....de hond heeft ons een boel meegegeven....ook jij heeft de hond een boel mee gegeven.

Dat is ook weer waar Willemijn. Ik heb meerdere honden verloren in mijn leven maar de een heeft toch meer een plaatsje in je hart dan de ander. Dat die ene nou uitgerekend de moeilijkste moet zijn is dan wel weer heel apart haha

Je hebt gelijk willemijn!

Mooi geschreven.

@ willemijn,

Het begin is geweldig? (ik bedoel de hond als jonge pup) nou ik kon er op een gegeven moment niks schattigs meer aan ontdekken hahahaha en als ik nu terug kijk hoe lief hij eruit zag als pup. Ik kon hem juist toen wel achter het behang plakken soms. Nu begrijpen we elkaar veel beter ook al is het een puber...