Mijn reutje Achilles is echt mijn grote beschermengel!
Ik heb mijn verhaal wel is eerder gepost in een topic, maar ik zal het nog maar een keertje doen.
Ik kom uit een niet al te beste relatie, en heb nogal veel problemen aan mijn ex overgehouden (denk aan stalken, bedreigen, straatverbod, etc.)
Maar goed, om een lang verhaal toch een beetje kort te maken.. Ik heb mijn nieuwe vriend leren kennen en na anderhalf jaar zijn we gaan samenwonen.
We woonden denk ik net een half jaar samen en hadden er net een hondje bijgekregen, die nog overdag in de bench zat, terwijl Achilles los in huis liep.
Ik kwam op een vrijdag uit mn werk en wilde als eerste even snel Cleo uitlaten, maar Achilles wilde me niet voorbij de keuken laten, hij bleef zenuwachtig voor me dribbelen en ik dacht: OH! Okey zeur! Dan mag jij eerst!
Want Cleo had me toch nog niet horen binnenkomen.
We liepen een klein stukje en op een gegeven moment hoorde ik een jongen bellend achter me lopen.
Ik dacht: tsja jongen.
Niet echt bij stil gestaan. Ik liep een stukje verder (achilles deed: snuffel, snuffel bij de bomen..
) tot ik zijn stem herkende.
Het bloed trok gelijk weg uit mn gezicht, mn handen werden slap en koud en mn benen voelde aan als pudding.
Ik stond helemaal verstijfd en kon me niet meer bewegen... :-(
Mn ex kwam naar me toegelopen en Achilles wilde in eerste instantie naar hem toelopen om vrolijk kwispelen gedag te zeggen, maar ik zei: Achilles nee.
Blijkbaar merkte hij iets aan mn stem of lichaamshouding, want hij keek in mn ogen, keek naar mn ex (die stond tegenover me) en keek weer naar mij. Hij sloeg om als een blad aan een boom.
Ineens draaide Achilles zich om, kwam naar me toegelopen, ging bovenop mn voeten zitten en zn flank stijf tegen mn benen aan.
Hij deed voor de rest niks. Hij blafte niet, gromde niet, liet zn tanden niet zien, gewoon helemaal niks!
Het enige wat hij deed wat staren... En echt eng staren naar mn ex.
Ik voelde, terwijl hij tegen mij aan zat geleund, dat hij al zn spieren gespannen had.
En tsja, je weet het, in van die wanhopige situaties dan springen er de vreemdste dingen in je hoofd. Dus het enige wat ik kon denken was: oh Laat hem (mn ex) alsjeblieft niet dichterbij komen, want dan kan ik Achilles niet houden, en dan moet ik straks ziekenhuiskosten voor mn ex betalen...etc...
Ik zag dat mn ex schrok (want de laatste keer dat hij Achilles had gezien, was het een schattig pluizig bolletje wol) en na een paar minuten liep hij weg.
Ik zuchtte diep terwijl ik nog heel erg na stond te shaken van de shock. En Achilles keek me aan met een blik van okey vrouwtje, het is nu weer goed... 
En hij trok zachtjes aan zijn riem omdat hij weer verder wilde snuffelen bij bomen... 
Dat is de eerste en laatste keer dat ik mijn lieve knuffelbeetje zo heb gezien.... Dus het blijft mijn grote beschermengeltje...
Liefs Brigitte!