Puff is overigens volledig op haar plaats bij haar nieuwe eigenaresse. Ze lijkt wel een andere hond, zo zien we duidelijk dat Puff altijd flink overprikkeld is geweest en mijn drukke gezin niet aankon. Puff gaat overigens nu door het leven als "Chicka"
Ze doet het goed, ik ben trots op haar, en blij dat ze zo gelukkig is met haar nieuwe bazinnetje en visaversa...
Onze nieuwe pup daarentegen gaat super goed!! Hij is super relaxed, en zoekt zelf de rust op als hij deze nodig heeft. Wij letten heel erg op "kalmerende signalen" waar we heel veel aan hebben.
Hij mag gewoon pup zijn, en eerst eens rustig opgroeien.....
Ik zou het wel op prijs stellen dat hier niet weer een eindeloze discussie van komt, ik weet hoe erover gedacht wordt dit hoeft niet herhaald te worden.
"mama, ik mis Puff niet zo erg, want Yoda is zo vreselijk lief" (zoonlief tegen mij) bewijst dat de keuzes en het besluit juist is geweest.
@marjan, dank je....
Dit blijft echter wel een forum voor hondenliefhebbers, en (gelukkig) kan niet iedereen inschatten hoe zwaar het kan zijn met kinderen die een beperking hebben...en dat geeft niets, het vergt alleen een berg relatieverings vermogen.
Ps, die anonieme post heb ik niet gepost vandaag, ik weet niet wie wel....het is wel een stuk wat ik geschreven heb, maar niet vandaag en (geloof ik) niet hier?