Stel dat morgen mijn echtgenoot komt te overlijden, wij hebben geen kinderen. Naast de hele hussel om een begrafenis te organiseren terwijl jezelf in rouw bent, de hond die overstuur is omdat die heus wel voelt dat iets niet in de haak is, wordt je ook nog eens veronderstelt dat wat je nog wat troost geeft een hele dag alleen te laten of opvang ervoor te regelen.
Zie niet in waarom een hond niet mee zou mogen, een begrafenis gaat over het afsluiten van iemand zijn leven, als daar honden deel van uitmaken, horen die erbij te zijn. Als daar paarden deel van uitmaken zouden die de kist kunnen trekken of er zou een eresaluut kunnen komen.
Ik vind het kwetsend tegenover weduwe en overledene. Dat stamt nog uit de tijd dat dieren niet naar de hemel gaan omdat ze geen ziel zouden hebben (en vrouwen stonden toen ongeveer gelijk aan dieren!) Met dat sterfbed ben ik het trouwens ook niet eens, genoeg onderzoeken hebben aangetoond dat huisdieren therapeutisch kunnen werken in een rouwproces. Die kamers worden na een sterfgeval toch van boven tot onder gepoetst, wat zou die hond dan kwaad kunnen? Vraag gewoon een certificaat van een dierenarts die bevestigd dat de hond gezond en wel is (ontwormt en vlo- en teek-vrij). Dat zou toch moeten volstaan?
Denk dat in Zweden een andere kerk niet echt een optie is, mensen zitten daar in een kerkparochie, een gemeenschap, en die wordt door de priester aangestuurd of in sommige gevallen, gedicteerd. "



3 doggies











