Vandaag heb ik het snoepjes zoeken (of ja, vlees zoeken) anders aangepakt. Normaal strooi ik wat op ongewone plekken, en laat de jongeman zijn neus volgen. Deze keer koos ik ervoor om er meer een hindernissen loop van te maken, de stukjes vlees zo te plaatsen dat hij ze kon zien, maar het niet gemakkelijk was om erbij te komen. Half onder mijn mauw, op mijn hoofd en zo verder.
Nu hebben wij een staanlamp waar je, net onder de kap, kleine dingetjes neer zou kunnen leggen die dan ook blijven liggen. De bedoeling was eigenlijk dat ik de lamp vasthield en de hond zich er tegenaan zetten, om bij het stukje vlees te kunnen...maar goed, dat begreep hij niet helemaal. Toen moest ik terugdenken aan de filmpjes van de Roedelmethode, het zitten en liggen op overheersing...en besloot dan eens het tegenover gestelde te doen. Gewoon, kijken wat er gebeurde.
Ik ging dus op mijn hurken, plaatste mijn rechter arm achter zijn voorpoten en tilde hem voorzichtig op. Al steunend op mijn arm schuifelde de hond zich dichterbij het stukje vlees, om uiteindelijk zijn beloning voor deze maffe oefening te mogen ontvangen. Teamwork.
Voor mij toch wel een teken van een stukje vertrouwen, aangezien de hond geen benul had dat dit eigenlijk nog om het stukje vlees ging.



Om vervolgens te lezen dat je hond het ook niet begreep haha

