Aanschaf Puppy

Hulde

Ik ga nog één laatste poging doen...
Ozan, waarom wil je hier nou niks van de mensen aannemen? Dit zijn mensen die verstand hebben van honden, van hun opvoeding, van het ras... waarom vind je het nu zo moeilijk om eens niet alleen aan jezelf te denken, maar ook in het belang van de hond? Hoe kun jij jezelf nog een hondenliefhebber noemen?

De mensen hier hebben hier ook het beste met je voor, maar het is overduidelijk dat je situatie op dit moment verre van ideaal is voor de aanschaf van een hond, en zeker voor een Oud Duitse Herder uit een werklijn.
Alsjeblieft, wees eens niet zo koppig en geef toe dat je op dit moment nog te weinig kennis en zekerheid hebt om een hond op te kunnen voeden. Ga je inlezen, langs fokkers en wacht nog een paar jaar, tot je de hond wat meer zekerheid kunt bieden... ik geloof best dat je dan een goede hondeneigenaar kunt zijn, maar op dit moment is daar gewoon echt nog te vroeg voor.

Tja, ik zou zeggen, hoe sterk de kriebels ook mogen zijn... wacht misschien toch nog een aantal jaartjes
Een hond is veel werk als je dat goed wil doen. Het is ook elke dag, je kan hem niet even uit de kast nemen als je tijd hebt, dat is dag na dag, weer of geen weer, veel of weinig huiswerk.
En zo'n grote hond heeft behoorlijk kracht, daar moet je echt mee aan de slag of je belandt tegen de straatstenen binnen de kortste keren. Niet dat je met een kleine niet aan de slag moet maar er is toch een verschil vind ik.

Misschien een idee om vakantiewerk te gaan doen in een asiel, daar leer je honden kennen en verzorgen.

Ik denk toch dat de hond dit jaar er niet komt. Vooral ondat ik bij Of Shinji's Star een pup wil kopen, maarja dat maakt voor veel van jullie niet uit. Ik hoop dat jullie nu blij zijn maar ik ben dat helemaal niet.

Geduld is een schone zaak, zeker als je op zoek gaat naar een pup...
Ik heb ook eerst 8 jaar lang bij een fokker meegelopen, voor ik mijn eerste Newfoundlander kon aanschaffen. En ja, wachten duurt lang op zo'n moment, maar je krijgt er uiteindelijk iets geweldigs voor terug.

Ben ook al jaren aan het uitkijken voor een hond, maar door omstandigheden lukte het niet.En nu dat ik een eigen huisje heb dacht ik dat het in orde ging komen.
Maar heb vorige week alles besproken met mijn vriend en blijkbaar moeten we nog heel veel verbouwingen doen aan ons huisje dat een hond er nog niet zal komen dit jaar.

Voor mij ook heel spijtig, maar zie honden zo graag dat ik het er echt voor over heb om te wachten tot ik hem of haar een goede thuis kan geven.

Geduld en wie weet komt er binnen een paar jaar een fantastische hond voor jou waar je veel tijd in kan steken.

Dat is misschien niet zo'n slecht idee maar wij hebben onze golden retriever in december gekocht (hij was 8 weken toen) en hebben ook geen problemen ondervonden.

Ozan,

Ook ik wil niéts liever, echt niets liever dan nu een pupje in huis halen maar het gaat nog niet..
Ik wil ook al jaaaren een eigen hond, misschien al wel 20jaar!
2 jaar geleden ben ik begonnen met dingen uitzoeken en heb over verschillende rassen veel, heel veel gelezen en ben er iig nu achter gekomen welk ras het gaat worden!

Ik heb via internet een forum gevonden over alleen dát ras, daar lees ik al een tijdje veel mee en stel daar ook veel vragen.
Zo leer ik ook dingen over het ras opzich!
Sinds vorig zomer ben ik lid geworden van de rasvereniging en ga regelmatig naar clubactiviteiten waar ik het ras béter kan leren kennen en zo kom in contact met baasjes en fokkers.
Wat opzich al erg leuk is!
Ik heb regelmatig contact met 2 fokkers en ben bij 1 vd fokkers ook al 3 x thuis geweest, 2 x mocht ik kijken bij 1 nestje, wat natuurlijk fantastisch was en een x voor de gezelligheid!

Ook ben ik me aan het verdiepen in voeding (rauw) en opvoeding en allerlei andere bijkomende dingen!
Dit vindt ik allemaal erg interessant en leuk om te doen en daarbij ben ik dan ook écht goed voorbereid als er een pupje komt!

We wonen in een flat en ik werk en ben dus best wat uurtjes van huis, dit maakt de situatie voor een hond niet ideaal dus moeten we eerst verhuizen, k moet op mn werk wat zien te regelen en iets van opvang..
Nu staat ons huisje al 1,5 jaar te koop, er gebeurt niets.. het kan nog wel 1,5 jaar duren vóór er iets veranderd..
Dit is erg frustrerend, aangezien ik zoooo graag een eigen hond wil!
Het is echt een droom!!

Maar helaas moet ik geduld hebben en blijven hopen..
Ondertussen ga ik natuurlijk gewoon door met info opzoeken en contact behouden met de fokker enzo!
En op die manier kan ik toch af en toe van het ras genieten!

Geduld hebben als je iets heel erg graag wil is ook heel erg moeilijk.
Dat blijkt wel uit de enorme hoeveelheden impulsaankopen betreft honden.
En zeker als je 14 bent.. dan duren de jaren nog enorm lang, het duurt een eeuw voordat een schooljaar voorbij is, voordat je weer jarig bent..
Dus ik begrijp echt dat het niet leuk voor je is.
Maar je kiest wel voor een goede fokker en dan kun je met je ouders een fijn hondje uitzoeken.

Ik vind dat je er in ieder geval goed over nadenkt.
Veel strekte, want het is toch een harde dobber dat je er dan deze zomer niet eentje hebt. Maar een troost is dat je dan straks wel een hondje hebt van een goede fokker. En daar kun je je al op voor gaan bereiden.

Ohw en ik wil je ook wel even voorbereiden op het feit dat een pupje niet alleen maar geweldig en leuk is. Het is ook echt heel vermoeiend. Het duurt een tijd voordat ze zindelijk zijn, ze luisteren nog helemaal niet en moeten alles leren.
Dat is aan de ene kant leuk, maar aan de andere kant ook weleens heel frustrerend. Er zit geen uit knopje op dat je even rust hebt.
Ik vond een pup echt enorm veel werk en heb ook regelmatig staan huilen van vermoeidheid. En dan ben ik hondentrainer he!!
Ik kies daarom zelf voor herplaatsers. Die hebben wel een paar punten die aangepakt moeten worden, maar verder kun je meestal heel snel weer normale nachten maken en is vier keer per dag naar buiten voldoende.
Zo kom ik ook aan mijn rust, wat voor mij blijkbaar belangrijk is!
Voor mij viel een pupje dus ook wel heel erg tegen, zeker omdat ik net zoals jij al jaaaaren zo graag een eigen hondje wou.
Mijn tip is dus om je ook te realiseren dat je het soms misschien even helemaal niet leuk gaat vinden, maar je daar ook weer doorheen komt. Het is dus naast heel leuk, ook heel zwaar. (er zijn trouwens ook mensen die dat helemaal niet vinden)

Herder zijn geweldige honden maar helaas heb je er tijd en ruimte voor nodig.
Mijn ervaring met een duitse en belgische herder zijn geweldig, maar het gign echt niet zonder kleerscheuren.
Eerst moet je de pup leren van je te houden en op jou te kunnen vertrouwen, want dat is de basis van onvoorwaardelijke liefde voor zijn of haar vrouwtje.
Ten tweede, je moet heel goed op de hoogte zijn van de ras eigenschappen. Een herder volgt en apporteert graag, en is helemaal dol op flinke wandelingen, verschilledne keren per dag.
Ik zie jouw leeftijd en je eiosen wat je ouders aangaat... nu onze zoon had ook een herder en weet je wat gebeurde? De hond werd overdag naar "oma"gebracht. Wat ik ook deed, en hoe ik
het ook aanpakte, onze zoon was het baasje. Als hij binnenkwam, zat Spockie naast hem. Het was een pure twee-enheid. Maar er zijn toch wel 20 maanden overheen gegaan, voordat de pup, van puber naar volwassen, iets langer alleen kon thuis zijn. Herder, en hjodnen in het algemeen, houden er niet van om alleen in huis te zijn. Het zijn roedeldieren, en het lijkt wel of het top belangrijk voor hen is, dat de roedel compleet is.
Je zit nog op school, bent 14 jaar, heb heel wat studieuren voor de boeg... en waar blijft dan in hemelsnaam, die bewerkelijke herderpup? Zit die soms bij je op school naast je voeten, in het fietsenhok of, zoals mijn kids dat deden, en nog doen... bij je ouders.
Als dat laatste zo is, dan kan het absoluut niet zo zijn, dat je ouders geen alternatief zijn. In deze voor jou zelf, en de pup, afhankelijke situatie, moet je eigenlijk dankbaar zijn, dat je ouders je hierin willen steunen. Uiteindelijk, jouw leeftijd gezien, blijven ouders toch altijd verantwoordelijk, als een kind dat nog in huis woont en studeert, een puppie neemt.
Ik kan nu wel zegegn: als ik je moeder was... maar dat ben ik gelukkig niet, dus hoef ook geen ja of nee te zeggen.

Ik hoop van harte dat je iets met de informatie, die je tijdens alle forum reacties heb gekregen, kunt doen.