Hallo mede-hondenliefhebbers,
Dit is mijn eerste bericht hier, dus ik stel me even in het kort voor.
Mijn naam is Wilbert, 33 jaar, mijn hele leven lang opgegroeid tussen de honden en ik heb de ervaring dat honden geneigd zijn me snel te vertrouwen (niet allemaal maar wel veel), me snel opzoeken en zich over het algemeen ook snel schikken naar wat ik van ze vraag. Dit alles meer op een basis van goed gedrag belonen, dan slecht gedrag (hard) corrigeren.
Zoals zoveel mensen dat over zichzelf denken, vind ik dat ik er best wel iets van weet door die ervaring, maar ik heb zeker de wijsheid niet in pacht en kan ongetwijfeld nog heel veel leren. (sterker nog, ik ben hier op dit forum in de laatste uren een paar dingen tegengekomen waar ik echt iets van heb geleerd! (kalmeringssignalen bijvoorbeeld!)
Enfin, genoeg over mezelf, waar het echt om gaat:
Momenteel doet zich voor mij de kans voor om een 10-jarige Jack Russell teefje te adopteren. De huidige eigenaren hebben het drukker gekregen en kunnen haar niet meer voldoende aandacht geven. Van alle redenen om zo een maatje weg te doen, misschien nog wel de beste. In het belang van de hond. Zelf heb ik geen werk en ook geen uitzicht daarop. Ik kan dus de hele dag met de hond doorbrengen en mis sinds mijn verhuizing 3 maanden geleden naar een appartement een natte neus vreselijk!
Nu ken ik de JH's aardig goed, ook uit eerste hand. Wat ik echter nog nooit heb meegemaakt is zo een oude hond laten wennen aan een nieuwe omgeving. Het is toch nogal wat, als je na 2/3de van je leven ergens anders heen gaat zonder dat je weet wat er staat te gebeuren. Ik neem aan dat dat flink wat stress en verdriet zal geven in het begin. Ik heb hier her en der al gelezen dat je toch moet rekenen op een 'rouwtijd' van de hond die ergens tussen de 2 en de 6 weken ligt voor ze beginnen te aarden.
Ik wil als de huidige baasjes mij een geschikte nieuwe baas vinden niets overhaasten, zeker gezien de toch al aardige leeftijd van het dier, maar vroeg me af of er nog concrete tips zijn waar ik me al op kan voorbereiden nog voordat ze komt.
Ik heb er een eigen topic over gemaakt omdat ik misschien nog tips hier krijg waar ik verdere vragen op heb en ik iemand anders zijn topic niet met mijn vragen wil laten vertroebelen. Hopelijk vinden de moderators dat niet erg.
Ik kan me voorstellen dat het voor het beestje zelf ook erg zwaar zal zijn en ik wil het verdriet van het hondje zoveel mogelijk beperken. Hoe sneller ze mij zal vertrouwen, hoe beter. Zonder dit te willen forceren.
Wat ik dus al een beetje weet:
Niets overhaasten. Laat de hond mij maar opzoeken, wat niet weg neemt dat ik heus wel voor afleiding zal zorgen. In de vorm van kleine spelletjes, een lekkere snack of een wandeling.
Al vraag ik me wel af of ik de eerste dagen misschien beter niet kan wandelen of alleen maar even naar buiten voor de behoeftes? Heeft iemand daar inzichten over?
In elk geval zaken die nog niet te veel van haar vragen, maar wel dat vertrouwen opbouwen en haar de kans geven aan de nieuwe omgeving te wennen.
De hond kan bij haar huidige baasjes los van de riem.
Het is toch een Jack Russell en mijn ervaring is dat die ook nog wel eens willen toegeven aan hun jachtdrift, dus ik weet niet in hoeverre ik hier op kan vertrouwen, zeker omdat ze me nog niet kent en ik haar evenmin! Wat is jullie ervaring hier mee?
Alle tips, ervaringen en adviezen zijn van harte welkom!



Ik ben gek op dat clowneske maar oh zo grote ego van Jack Russells. Een hond die me met recht een uitdaging geeft, maar heel veel plezier. Probeer maar eens niet verliefd te worden op zo een blikje red-bull op pootjes. Of zouden het toch wieletjes zijn? Daar ben ik nog steeds niet helemaal zeker van 






