Hoi allemaal,als eerste wil ik jullie bedanken voor jullie lieve berichtjes en jullie steun,dat heeft me echt goed gedaan.Ik kan jullie zeggen dat dit het zwaarste weekend van ons leven is geweest,oh wat wordt ons kereltje hier toch vreselijk gemist.Slapen gaat helaas nog steeds niet goed,ik hoor steeds piepen (dat deed Bo altijd)ga dan me bed uit om te kijken maar helaas het is natuurlijk niet Bowy.Ik krijg zijn gepiep nog niet uit mijn systeem.Vandaag wordt hij gecremeerd en dan krijgen we hem weer eindelijk bij ons.We hebben vanmorgen een hele mooie urn voor hem besteld.Het ongeloof is hier nog zo groot,we kunnen het nog steeds niet bevatten hoe was dit toch mogelijk dat je voor een operatie gaat en dan ineens is je hond er niet meer?De arts zei ons Bo is een vreselijk mooie hond hij heeft een super mooie buitenverpakking maar helaas is de binnenkant helemaal fout.Nou dat klopt ook.LPC in beiden voorpoten met rechts al behoorlijke arthrose.Een Patella luxatie aan zijn rechter knie en ernstige HD aan beiden heupen waarbij aan de rechterkant ook al behoorlijke arthrose en een kromgegroeide rechter achterpoot.Kortom het was helemaal mis met zijn gewrichten.Het was gewoon onmogelijk om Bo met deze pijn verder te laten lopen dat weet ik heel goed maar toch hadden we hem nog zo graag wat langer bij ons gehouden maar met deze wetenschap had dat niet eerlijk geweest voor onze lieve schat.Ondanks zijn zware pijnstilling bleef hij piepen en at ook al 2 dagen niet meer.De pijn is toch te ernstig geweest.
Dus voor Bowy moesten we deze keus maken maar geloof me zelfs nu twijfel ik nog......Had ik hem nog bij me moeten houden?Ik ben gewoon erg in de war.Ooit zal ik het een plekje moeten geven dat weet ik maar het is zo moeilijk.Bowy heeft een stukje van mijn hart meegenomen.Met Kay gaat het ietsje beter,hij eet nu weer en hij is iets rustiger.We kunnen alleen niet Bo zijn naam noemen want hij reageert gelijk.Hij ligt nu de hele dag bij me waar ik ook ga of sta en is heel aanhalerig en dat was al maar nu dus veel meer.Ik ben wel veel meer Kay in bescherming aan het nemen op dit moment,gisteravond ging mijn man Kay uitlaten zijn laatste rondje en Kay loopt altijd los mee,maar nu liep hij dus ook los en kwam er een vrouw de kant van mijn man op met een herder,deze vrouw woont hier in het zelfde complex.Deze herder doet al lelijk tegen Kay sinds hij een pup is hij heeft Kay al meerdere keren willen grijpen.En gisteren liepen dus bijde honden los op het laantje nou toen ik dat vanuit mijn raam zag ging ik gelijk me man bellen om te zeggen dat ze met die herder die ook los liep zijn kant opkwam en dat hij Kay moest aanlijnen,mijn man haar al tegen gekomen en ze hebben net op tijd beiden honden kunnen aanlijnen.Jeetje ik was helemaal over mijn toeren,jeetje kay is een beer van bijna 56 kilo en toch huilde ik uit paniek,stel dat hij Kay grijpt?Me man schrok meer van mijn reaktie omdat ik helemaal over stuur was.Kay heeft nog nooit gevochten en hij doet nooit lelijk maar helaas die herder wel die heeft hier al meerdere honden gegrepen.Dus mijn angst was heel groot.Ja wil hem niet ook kwijt raken dus was mega blij toen mijn man met Kay thuis kwam en heb hem geloof ik wel een kwartier staan knuffelen.Geloof dat Kay dacht volgens mij is het vrouwtje gek geworden.Maar wat is het hier stil in huis je kan er nu een speld horen vallen terwijl er normaal flink gestoeid wordt.Eigenlijk was het nooit stil in huis.Maar nu pfffff wat een stilte gewoon eng.