Ik vind het erg van die hondenschool, maar ergens kan ik het baasje nog excuseren.
Als eerste hondeneigenaar hebben wij ons ook netjes ingeschreven bij een hondenschool, eerst de puppieklas, al was Sasha toen al 1 jaar oud. We hadden Sasha toen net uit het asiel en dan was het gebruikelijk om eerst puppieklas te doen, om hond en baas aan elkaar te laten wennen.
Alles ging daar goed, het was een fijne groep met even fijne honden. Enige minnetje was dat slipketting of een halve slipketting daar gebruikelijk was. Ik had bij inschrijving toen al aangegeven dat ik dat helemaal niet zag zitten, en dat was geen probleem, neem dan maar een gewone halsband. Zo gezegd zo gedaan, totdat we in de A klas kwamen, nog steeds leuke honden, maar ineens was die gewone halsband al niet meer zo goed, moest toch wel echt een slip of halve slip zijn. Uiteindelijk een dressuur lijn genomen, konden ze dan weer niets van zeggen.
Ik had het geluk dat Sasha het vrij goed deed, alleen wilde ze nog wel eens aan de lijn trekken, ik heb dan ook een paar keer moeten zien hoe ze haar overnamen en dan ineens een ruk aan die lijn gaven... Denk dat ze aan mijn gezicht wel zagen dat ik het er niet mee eens was, maar verder ging alles goed, en Sasha deed het graag, en het is een hondenschool, die weten toch waar ze mee bezig zijn?
Voor mij is het keerpunt gekomen toen er in de A-klas nieuwe honden bij kwamen die niet zo leuk waren, uitvallen naar andere honden en zo, op zich niet slecht dat die mensen met hun hond naar een hondenschool gaan, maar ik merkte dat omdat ze Sasha zo'n lieve hond vonden, die uitvallers stelselmatig naast haar zetten. En Sasha is misschien wel een lieverd, maar ook erg onzeker, die kon die regulerende rol helemaal niet aan, gevolg een super gestresseerde hond mee naar huis. De instructeurs hadden dat niet eens in de gaten. Veertien dagen nodig gehad om haar weer tot zichzelf te laten komen, we gaan weer naar de hondenschool. Dikke pech, er was niemand buiten twee nieuwkomers (normaal is de les dan juist super leuk, lekker veel individuele tijd) waren die twee nieuwe, twee reuen die elkaar echt niet mochten (tanden bloot uitvallen naar elkaar) en ja, ja wat doet de instructeur?
Die zet ons weer tussen die twee vechtersbazen, 1 van die twee had ook reeds naar Sasha uitgehaald, instructeur had het niet gezien (goed was op de parking, dus dat kan wel) maar 2 minuten op het veld herhaalde die dat, instructeur had weer niets gezien en bij het netjes op een lijn zitten moesten wij in het midden 'want die reuen mochten elkaar niet', gebeurde het weer. Sasha deze keer ook een dikke kraag en tanden bloot.
Ik heb toen het terrein verlaten, instructeur riep nog of er iets was, ik zeg ja, die ene hond valt telkens naar mijn hond uit en toch onderneemt u niets! Uh, valt die uit? Heb ik niet gezien hoor.
Ik ben er nooit meer geweest.
Ik was hier ondertussen (eigenlijk al van zo gauw we Sasha hadden) op het forum en las dus over positieve opvoeding, maar je gaat naar een hondenschool omdat je verwacht dat ze daar toch de expertise in huis hebben om je met je hond te begeleiden, je voelt je zelf onzeker, het is je eerste hond, je wil het goed doen, dus hondenschool en dat gebeurd er je zo iets.