Wout (gast)
Hoi,
Even van te voren sorry zeggen voor de lange post - ik leg graag de dingen uitgebreid uit... 
Mijn vriendin en ik hebben onze "kinderdroom" in vervulling laten gaan en een kleine Heidewachtel-puppy van 8 weken aangeschaft. We zijn hierbij zeker niet over één nacht ijs gegaan en hebben ons uitvoerig geïnformeerd. We willen het goed doen!
Onze Cas is een schatje. Echter, hij is de kleinste hond uit het nest en de fokker heeft hem met de fles moeten bijvoeren omdat hij bij het zogen vaak door zijn grotere broertjes en zusjes werd verdrongen. Het voordeel hiervan is dat de band met zijn moeder minder groot is, denk ik - hij is nu al een week bij ons en we hebben nog geen last gehad met heimwee naar de moeder. Hij slaapt 's nachts in een doos bij ons in de kamer en dat gaat vrij goed.
Het nadeel is dan wel dat Cas heel erg aanhankelijk is tegenover ons. Ik heb de tips opgevolgd voor het leren alleen blijven en hij kan ondertussen al wel beter verdragen dat we even de kamer uitgaan. Maar ik begin in augustus ook weer te werken, en dan zijn we met z'n tweeën voor minstens 8 uur het huis uit. We wonen op een appartement, dus hem 8 uur laten keffen en janken en huilen is echt geen optie.
We werken momenteel met een bench en zijn hem langzamerhand aan het laten wennen zodat hij een veilige plek heeft als we met z'n tweeën weg zijn. Er ligt een gedragen T-shirt van elk van ons, een paar bijtspeeltjes en we verstoppen er regelmatig ook een snoepje in. Hij krijgt ook zijn eten in de bench. "Nest" (in de bench gaan) is in feite al het eerste commando dat hij kent en waar hij naar luistert. Als we er net mee gespeeld en/of gewandeld hebben, is hij moe en laten we hem erin gaan met "nest" en blijven er dan nog een beetje bij zodat hij gaat slapen. Dan blijft hij al vaak liggen (zelfs als hij eventjes wakker wordt), maar al te dikwijls ook komt hij er uit als we een paar stappen van de bench weg gaan. We hebben het idee dat zijn bench (nog) niet echt het veilige, vertrouwde en nestvervangende plekje is dat zoveel deskundigen er van maken. Op dit moment zijn wij zelf gewoon nog veel te interessant voor hem en hij wil geen moment van onze zijde wijken. We hebben ondertussen al twee keer geprobeerd het deurtje te sluiten, maar zelfs als we er dan bij blijven, begint hij luid te piepen en te blaffen en rond te springen. We hebben dan telkens gewacht tot hij eventjes stopte om hem er dan uit te laten - maar het deurtje dichtdoen zullen we voorlopig maar even laten. Hij wou er die dagen ook niet meer in tot de avond, dus de bench was niet echt iets positiefs meer en we zijn zelfs een beetje bang dat we al zijn (geringe, maar toch) vooruitgang hebben tenietgedaan met deze poging.
En dan... slapen. We zouden hem graag aan het slapen in de bench laten wennen. Tot nu toe was de doos een veilige plek, maar hij moet echt wel aan de bench gewend raken. We laten hem niet graag vrij rondlopen in huis, hij begint stilaan een beetje zelfstandiger te worden en gaat al wel eens op verkenning. Kabels van televisie en computer zijn een bron van plezier voor hem, dus zouden we hem 's nachts toch graag opsluiten om te slapen. We zouden de doos graag vervangen door de bench, zodat hij nog altijd bij ons ligt maar al wel went aan het slapen in zijn bench. Het probleem is echter dat hij al als een gek begint te blaffen als het deurtje dicht gaat, ook al liggen wij er vlak naast.
We kunnen ons wel wat oordopjes aanschaffen en de buurvrouw is er dit weekend ook niet, maar na het weekend zou het al veel beter moeten gaan omdat ze dan terug is. En tussen ons gezegd en gezwegen, het is een heel moeilijk mens. En het tweede vraagstuk waar ik mee zit: door hem in de bench op te sluiten 's nachts en hem te laten blaffen, gaat hij de bench dan niet als iets negatiefs beschouwen, als een echte "kooi" in plaats van een veilig nest?
Nog eens sorry voor de lange - en waarschijnlijk onsamenhangende - post. Ik heb niet echt een duidelijke vraag, ik heb eigenlijk gewoon wat meningen nodig in verband met deze situatie... We horen van alle kanten mogelijke oplossingen, zodanig dat we het zelf ook niet echt meer weten...












