Hond = roedeldier?

Ik surf vaak eens op de websites van de asielen, dromend van 'mijn' hond. En het valt me op hoe vaak er bij een beschrijving staat dat de hond in kwestie niet goed met soortgenoten kan omgaan. Dit gaat van angst voor soortenoten tot werkelijk aanvallen. Hoe komt dit? Een hond is toch een roedeldier, die zou het toch fijn moeten vinden in het gezelschap van soortgenoten? Komt dit door een slechte socialisatie tijdens hun puppy-tijd? Of zijn er andere factoren die dit veroorzaken?

kan zijn dat ie een slechte ervaring heeft gehad ofzo of idd slecht gesocialiseerd.

Het kan om heel veel dingen gaan, met name inderdaad de socialisatie in de puppy tijd, voor de weken voor de 12e levensweek. Maar als de pup hierna nooit meer een hond ziet zal hij het ook niet leren.

Wat je ook vaak ziet wat echt superfout is dat mensen hun puppy/kleine hondje optillen zodra deze ook maar en piep geeft als er een andere hond bijstaat. Dit betekend lang niet altijd dat deze hem pijn doet, puppies piepen vaak ook als teken van "eet mij niet op ik ben maar een puppy". Til je zo'n hondje dan op dan bevestig je alleen maar zijn angst. Zo'n hondje voelt zich later oppermachtig want het baasje helpt hem toch wel en tiraniseerd elke hond (soms ook andere mensen) die hij tegen komt.

Ook kan het uit angst voor soortgenoten door nare ervaringen, zo is er op mijn jack russel een keer een lompe labrador gesprongen, en sinds die tijd reageert hij daar vrij fel op als ze hem te druk te worden. Zo van ik pak jou wel voor jij mij pakt.

Ook zijn sommige rassen gewoon minder sociaal, vaak japanse/aziatische rassen en terriers vertonen dit gedrag. Dit komt door het selectief fokken met ouderdieren die deze karakter eigenschappen hebben, en dit komt dan verder naar voren in de pups die daaruit voortkomen. Dit zijn bijvoorbeeld honden die in de landen echt als waakhond worden gebruikt, en die die eigenschappen dan wel moeten hebben om alles wat niet "eigen" op afstand te houden.


Het kan ook in het bijzonder gericht zijn op soortgenoten van het zelfde geslacht. Dit omdat ze deze als bedrieging zien voor hun positie in de roedel.

Ik hoop dat je hier wat aan hebt

Dat zijn al heel wat verklaringen. Ik zag het inderdaad wel het meeste staan bij de meer 'waakse honden', vooral bij herders bijvoorbeeld en de kleine gezelschapshondjes.

Ja klopt En de hondjes die vaak in asiels zitten maken natuurlijk ook nodige mee, en daar zou ik zelf ook niet makkelijker van worden als je daar maanden in hokje zit....

http://www.doghouserock.nl/training/dominant2.php

Hier een intressant stukje over de geschiedenis van de hond en waar geconcludeerd wordt dat de hond als roedeldier toch een beetje ander is dan wij altijd aannamen.

Voor sommige honden is het verblijf in een asiel zo stressvol dat zijn gedrag heel anders is dan dat hij in een liefdevolle omgeving zou zijn. Als hij eenmaal een goed tehuis heeft gevonden en hij weer vertrouwen heeft gevat, zal zijn gedrag omslaan. Wat natuurlijk wel een heel proces is.

Volgens mij leren een heleboel honden doordat ze te weinig met andere honden in aanraking komen de "hondentaal" ook niet. In het bos bij mij in de buurt waar de honden los mogen is dit heel goed te merken. Door de week kom je er altijd de zelfde honden tegen die dus gewend zijn veel los te lopen en met andere honden om te gaan. Ga je in het weekend naar hetzelfde bos dan lopen er "zondagswandelaars" die eens in de zoveel tijd met hun hondje naar het bos gaan. Deze honden weten zich totaal niet te gedragen naar andere honden toe. Zijn hierdoor vaak agressief naar honden omdat ze niet reageren op de signalen van hun soortgenoten. In feite dus een gebrek aan socialisatie door de bazen.

Een hond is dan wel een roedeldier, maar dat betekent dat hij zich alleen lekker voelt in zijn eigen roedel. Komt hij een andere hond tegen, die niet bij de roedel hoort, dan ontstaat er onrust. Heb je één hond dan beschouwt de hond de mensen om hem heen als zijn roedel, heb je er meerdere, dan spreek je echt van een hondenroedel. Ik zie dat hier ook, de dames onderling hebben echt nooit ruzie, maar komen ze een andere hond tegen, dan geeft dat een hoop onrust. Wat wil de hond, hoe hoog staat hij in de rangorde, boven mij? Onder mij? Loopt hij door, wil hij spelen?
In de roedel zelf heerst rust en weet iedereen zijn plaats. Dus inderdaad, de hond is een roedeldier, maar passerende honden, of honden die op visite komen, horen daar niet bij.
Als een wolf te dicht bij een andere roedel komt krijg je immers ook grote problemen?

Joepie was al wat schuchter toen ik hem ophaalde (9 weken) naar andere honden. Door een foute aanpak op de puppy cursus werd dit versterkt, en was al angstig als hij uit de verte een hond zag. Dus daar wilde ik wat aan doen.
Als ik iemand met een hond tegen kwam groot of klein dan vroeg ik even of hij mocht kennis maken aan de lijn om goed te socialiseren. Heel af en toe gaf een eigenaar te kennen dat het beter was van niet omdat zijn/haar hond te wild was.
Op deze manier was het veilig voor Joepie en na een tijdje begon hij ook met ze te spelen, eerst nog aan de lijn later ook los.
Nu vind hij het maar wat leuk om te spelen met andere honden en is gelukkig helemaal niet meer bang. Ook niet toen we een keer een hond tegen kwamen die even grommend liet weten niet van hem gediend te zijn. Hij draaide zich gewoon om en liep met mij mee.

het hoeft niet altijd percee aan de baasjes te liggen

ik heb er hier in zitte die moet ook nix van andere honden hebben.al van kleins af aan al niet
dit terwijl ik haar kreeg en had nog een andere hond van 2 maanden ouder,
heb haar buite zoveel mogelijk van kleins af aan met andere honden willen laten spelen maar dit heeft tot nu toe niet gewerkt

helaas maar ik heb me erbij neergelegt dat ik daya nooit bij andere honden in de buurt kan laten,
wat ook erg vervelend voor mijzelf is hoor !

baal er elke dag nog steeds van

Roedels in de natuur spelen ook niet met andere roedels.Het huilen van wolven is er niet alleen om de eigen roedel te laten weten waar je bent,maar ook als waarschuwing naar andere roedels dat hier een roedel is en andere roedels hier dus niet mogen komen. Daarom is het bijv ook zo dat de "lagere" in rang ook telkens anders janken zodat het lijkt dat de roedel groter is dan hij in werkelijkheid is.
Dat onze honden dat wel met andere roedels spelen of in contact komen is puur aangeleerd gedrag.

Als ze het niet kunnen wil dat vaak wel zeggen dat ze dus in hun inprentings fase geen andere honden of mensen of dieren hebben gezien, of later in de socialisatiefase hier niet goed op is gelet.
Want dat is toch iets wat je ze echt wel aan moet leren dus.

Groetjes Marianne

wat ik helaas maar al tevaak zie zijn eigenaren die hun hond(en) te veel vermenselijken
maar zich ook gelijk overal mee bemoeien
een klein hondje wordt opgetild ,of een hond wordt gelijk aangelijnd als er andere hond(en( aankomen
terwijl ik juist van mening ben dat zoveel mogelijk andere honden ontmoeten heel goed voor ze is
honden krijgen vaak veel te weinig de gelegenheid met andere honden te spelen ,ze te leren kennen etc
van veel met soortgenootjes in contact zijn en komen krijgen ze zelfvertrouwen en leren de hondentaal goed verstaan
milo onze enigste reu laat altijd even aan andere reuen zien dat hij ""zijn harem "" van drie teefjes moet beschermen ,hij doet dit op een eerlijke manier
ik heb ze hier ook nooit aan de lijn ,ze lopen zowel in de hele roedel als individueel altijd los ,wel merk ik als ze alleen meegaan dat ze wat ""minder stoer "" zijn dan in de hele roedel ,maar dat doe ik ook express ,even alleen zijn met een andere hond of groep honden is immers ook goed voor ze