Zelfs op latere leeftijd kan je het hen nog leren. Maar het gaat gewoon heel traag. Mijn yorkshire TERRIERS
waren 6 en 10 toen zij voor het eerst kennis maakten met een katje. Maar ik heb het dan wel ZEER langzaam gedaan.
De eerste twee weken hebben ze elkander NIET gezien. De honden kwamen boven slapen, en de kat mocht 's nachts in het huis rond lopen. Tijdens de dag moest de kat de hele dag uit het zicht. Zo leerden de honden de geur van de kat kennen en andersom hetzelfde.
Na een paar weken komt de kat nog steeds niet in dezelfde ruimte, maar bijvoorbeeld wel achter een afsluiting zodat ze elkaar niet kunnen zien, maar wel horen en ruiken. Weer een weekje.
Dan is het tijd om het doek wat te lichten, ze kunnen elkander nu door een spleetje zien, ruiken en besnuffelen.
Dan heb ik de kat in haar reiskoffer, of hoe noem je dat, gezet, doek erover, en in het midden van de woonplaats gezet. Gespeeld met de honden en alles wat ze deden dat niet snuffelen aan de bak was, beloond. ALLES, komen bedelen, komen spelen, liggen, zitten, rondlopen, als het maar niets met de koffer en de kat te maken had.
Doek gaat eraf, zelfde oefening. De honden worden beloond voor negeren van de kat, de kat die keek er naar vanuit haar veilig plaatsje 
Alright, time for meeting. Honden aan de lijn, deurtje van de reiskoffer open en de kat komt kijken. Honden worden beloond voor rustig te blijven en elke keer ze de kat even niet aankijken.
De kat, die van al die vrije nachten de weg al goed kent in het huis, ging nu zelf naar de honden, oeps, even niet aan gedacht, spannend. Snuffel snuffel ruik ruik, staart omhoog oren naar voor, even naar baasje kijken - "BOEM! BELONING! KIP! KAAS! TV-WORSTJES!"
en we zijn vertrokken.
Voila
Zo hebben mijn oude honden het wezen "poes" leren kennen.