Is ze misschien aan het wisselen? Of komen er tandjes door?
Misschien is dit een rare vergelijking:
Ik heb heel lang gewerkt met jonge paarden (vanaf 5 maanden tot 4 jaar).
Als er tandjes doorkwamen, of ze gingen wisselen, hadden ze de neiging om op het halstertouw zelf, of de haak waarmee ze vastzaten, te gaan kouwen. Het probleem is alleen, dat als zo'n paard schrikt en omhoog komt, de haak door zijn mond gehaald wordt. Dat doet heel erg pijn, en het is slecht voor het gebit. Wij leerden het dan ook af, door consequent NEE te zeggen, of het touw verzichtig uit de mond te halen. Of we stonden met z'n tweeen. Een hield het paard in de gaten. Zodra ze de neiging hadden tot kouwen, zei diegene NEE, of Euh. De ander kon dan rustig poetsen. Ook leerden we ze in die tijd al een bitje in te hebben. Het hoofdstel werd dan los aan gedaan, maar dan konden ze alvast op een bitje kouwen. Dan leerden ze dat een bit niet eng was.
Ik zou haar goed in de gaten houden. Dreigt ze ergens op te kouwen (waar ze niet op mag kouwen), dan zeg je NEE (of Foei of nouja wat je wilt
). Je haalt haar weg bij die plaats en geeft haar een botje waar ze wel op mag kouwen. Dan leert ze langzaam aan dat ze op die ene plek niet mag komen, en ze kan toch kouwen. Ik denk gewoon dat het puppy gedrag is. Alles is interessant. Hier moesten we de honden vroeger weghouden bij de planten. Anders hadden we geen plant meer over gehad....