Wat een mooi filmpje....brengt herinneringen boven bij me....Mijn vader zat vorig jaar in een verpleegtehuis voor demente bejaarden,ik heb een keer mijn (helaas overleden)andere hondje meegenomen,maar op dat moment zat mijn vader in een delier en herkende hij niets of niemand,hij had geeneens door dat je er was. Hij lag toen ook op bed,ik had Charley opgetild en Charley mijn vader kusjes geven,maar totaal geen reactie. Toen ik 2 dagen later weer kwam(alleen) zat mijn vader nog steeds in de delier,maar na een tijdje,hij zat toen in een stoel,boog hij zich naar voren en begon Charley te roepen. Hij heeft denk ik toen toch doorgehad dat Charley er was ook al gaf hij toen totaal geen reactie.
Merkte ook dat de andere bewoners het erg leuk vonden dat er een hondje was,sommige begonnen over hun hond van vroeger te vertellen,vaak met tranen in hun ogen.
Mijn vader is helaas vorig jaar januari overleden en in juni mijn lieve Charley...ze zijn nu samen