Ik ben een tijdje niet actief geweesthier op HP, dit omdat ik worstelde met een probleem in mn privé situatie en mn honden.
Nu ben ik niet een presoon die zomaar makkelijk met een dierenleven omspringt, maar goed als ik moet kiezen tussen mijn gezin en mn honden dan is t een zware beslissing maar goed mn gezin gaat wel voor.
Ik zal t even wat duidelijker uitleggen: mn partner houd niet van honden die snel neigen tot vechten, je zult wel zeggen waarom heb je dat ras gekozen dan? Nou simpel antwoord: we waren uitelkaar toen ik t ras nam en ik wist dat hij van honden hield alleen niet dat ie er niet van hield dat honden naar andere honden hondagressief zijn.
Nu moet ik zeggen dat ik 2 in huis heb die het minst(van hun soort) naar hondagressie neigen, daarom kon het ook tot een aantal weken terug toen had ik weer eens een logeetje in huis had, ze besloot plots dat t spel dat ze met zn 3en deden ineens niet leuk meer was en gromde agressief naar mn reu, hij gaat gewoon aan de kant maar zij springt bovenop hem, tja het is een sbt dus zal hij zich tot t einde verdedigen, je kan moeilijk iets anders van hem verwachten als hij gebeten word. Ik vind dat hij zichzelf mag verdedigen.
Hij brak een hoektand en heeft een flinke wond op zn schouder eraan overgehouden, de dame in kweste had enkel wat schrammetjes, toen ik ze eindelijk uitelkaar had, luisterden ze weer netjes op t woord en ze vlogen elkaar ook niet meer aan.
Maar mn vriend had er schoon genoeg van, hij vond het gevaarlijk want ja mn kinderen waren gewoon in de tuin aan het spelen en de honden vochten met elkaar op 1 meter afstand. Ik kon moeilijk in discussie gaan... vind het zooo erg vreselijk en voel me enorm schuldig tegenover mn honden. Hun kunnen er niks aan doen, ík had ze niet moeten nemen. Maar al bij al bijelkaar genoemn moet ik dus mn ambitie om met ze te fokken in de doofput gooien en alsof dát niet erg genoeg is ze ook nog eens weg doen, ik zit dit hier met tranen in mn ogen te schrijven, voel me er enorm schuldig over.



3 doggies





