Wie komt eerst?

Hoi Hoi..
Een vraagje voor de mensen die kids hebben..of een man..

Wie komt er bij jullie eerst?
Zijn honden en kids gelijk?
Of staan de kids meters boven de hond?
Of word alles voor de hond gedaan?

Idem dito voor de man..

Stel manlief komt op een dag thuis, heeft het helemaal gehad met de hond en wil dat de hond eruit gaat...


Waarom ik het vraag..ben benieuwd..soms hoor ik verhalen en dan denk ik..de hond is meer waard dan wie dn ook..Overigens niet hier gewoon in het algemeen..

Ben benieuwd...

De hond heeft een hele belangrijke rol, maar staat bij mij niet boven man of kinderen.

De hond heb je aangeschaft in goed overleg en manlief kan niet maar zo zeggen "de hond eruit!"

Nou vrienden van mijn ex hebben het dus voor gehad..
Een hond van 4 jaar die ineens de deur uit moest omdat hij er geen zin meer in had..en vrouwlief had geen keus

Heel vervelend vind ik dat, je wordt direct in een pakket geplaatst en hebt geen keuze meer, ik heb wel eens gezegd als de hond weg moet dan ga ik mee, maarja dat viel niet echt in goede aarde. ( niet gek hoor )

Over de honden wordt samen beslist, is absoluut niet zo dat mijn man opeens kan zeggen die hond moet eruit.

Zou ik hem eerst eens zeggen dat hij de hond ook wilde en dat je die niet zomaar als vuil kunt wegdoen.

Groetjes Annelies

Als mijn vriend zou zeggen dat de hond weg moet dan kan hij zelf gaan.
En waarom.Omdat een hond totaal afhankelijk is van jou. En omdat je samen een hond hebt genomen en dit betekend dat je zowel de leuke als de minder leuke dingen neemt.
Zou hij opeens geen zin meer hebben dan heeft die niet alleen een slap karakter maar kan ik ook geen respect meer voor hem hebben.

En de hond heeft mij nodig. Mijn vriend red zichzelf dus dan is de keuze heel simpel.
Daarbij heb ik mijn vriend voor wij samen gingen wonen dat bij mij een hond hoort. Dus als hij dat niet zag zitten dan zouden we gewoon niet samen kunnen wonen.
Dus daarin heeft die gewoon een weloverwogen keuze gemaakt.

Dat is trouwens ook andersom. Als ik tegen mijn vriend zou zeggen, ik heb geen zin meer in de honden want ze vragen zoveel aandacht of wat dan ook, dan zou hij zeggen: "oke, zal ik je helpen verhuizen of doe je het alleen"

Ik vind trouwens niet dat de hond boven mijn vriend staat of anders om. Het zijn 2 totaal andere wezens die allebei voor mij even dierbaar zijn.

Groetjes Marianne

Een hond van 4 jaar die ineens de deur uit moest omdat hij er geen zin meer in had..en vrouwlief had geen keus

Je hebt altijd een keus.

Soms neem je alleen een keus die je niet leuk vind.

Groetjes Marianne

mijn hond was drie maanden, werd voor de keus gezet, ben met mijn hond Bamse gegaan, hihihi, nog steeds geen spijt van hoor. en hij kan terug komen als tie bamse voor 100- en nog eens 100% accepteerd, zo niet ? doei.



willemijn.

Vind ik een moeilijke....Aangezien wij de hond deze week pas krijgen...Vraag me dat over een aantal maanden nog eens... hahahahaha..

Groetjes Miranda

Denk overigens dat ze alletwee even belangrijk zouden zijn voor me....

Marianne, ik begrijp je stelling "de hond heeft mij nodig", maar dat is toch wel een standpunt uit de mens zijn ogen gezien. Een paar weken bij een ander stabiel gezin, en je hond is net zo gelukkig. Maar lees zeker verder, want ik volg je wel

Ik heb geen kinderen dus daar ga ik niet over praten, maar ik kan me niet inbeelden dat iemand de veiligheid van zijn kinderen onder eender wat dan ook zet. Kan niet denk ik?

Maar geen enkele partner moet mij ooit komen zeggen dat mijn hondjes weg moeten. Voor geen geld in de wereld zou ik er emotioneel afstand van willen doen terwijl ze nog gezond zijn. Ze aanvaarden hen erbij of het wordt niks, simpel. En ze moet ook beseffen dat die twee aandacht nodig hebben en dat ik niet de ganse dag op stap ga zonder iets te regelen voor de hondjes. Er zijn mensen die ook dat niet begrijpen: "'t is toch maar 1 dag?"

Mijn vriend en ik hebben samen voor de hond gekozen en wij hadden van tevoren al afgesproken dat wij onze hond zouden accepteren zoals ze is. Omdat we haar de eerste vier jaar niet gekend hebben, ze wel het een en ander aan niet leuke zaken heeft meegemaakt, hadden we ons voorbereid op een moeilijke taak. Het is ook niet altijd makkelijk, maar aan de andere kant krijg je er ook zoveel voor terug. Regelmatig zeggen wij dan ook: die gaat nooit meer weg.

Als mijn vriend ooit zou zeggen dat ie er geen zin meer in heeft zou ik dan ook zwaar teleurgesteld in hem zijn. Denk niet dat onze relatie dan stand zou houden.

Gelukkig zijn we allebei gek op ons prinsesje en dat zie ik niet veranderen in de toekomst.

Ik heb ook niet het gevoel dat er van ons 1 de belangrijkste is. We zijn alle drie even belangrijk.

Het hele gezin komt eerst.. en dan pas Bram.

Marianne, ik begrijp je stelling "de hond heeft mij nodig", maar dat is toch wel een standpunt uit de mens zijn ogen gezien. Een paar weken bij een ander stabiel gezin, en je hond is net zo gelukkig.

Ja maar.......... Daar gaat mijn ego

Maar gelukkig heb je wel gelijk. Zou hartverscheurend zijn als me ooit iets zou overkomen dat de honden dan niet zonder me zouden overleven.
Misschien heb ik ze wel harder nodig

Groetjes Marianne

Stel mij ook niet voor die keuze hoor.....Mijn bullies zijn me echt alles.

lieve hondeneigenaren,

daar gaat inderdaad mijn ego, ik heb bamse nodig, en laat me nou maar in de waan, dat ze het zonder mij niet redden kan.


willemijn.

Ik ben dan voor het moment wel alleen, maar toch weet ik heel zeker dan niets of niemand mij zou moeten zeggen om mijn hond weg te doen. Als mijn partner dit zou durven, dan krijgt hij als antwoord, daar is de deur !

Ik vind dat je een verantwoordelijkheid hebt tegenover de hond en sorry maar een partner die dat niet begrijpt hoeft niet voor mij, ik vertrouw die dan niet bijzonder.

En Ronny, je hebt beslist gelijk dat een hond ook bij een ander gezin gelukkig kan worden, maar ik zou mijn hond dit niet meer willen aandoen. Hij is al drie keer van eigenaar verandert en was zijn vertrouwen serieus kwijt + uit mijn ervaring als vrijwilligster weet ik heel goed dat niet bepaald alle herplaatste honden goed terechtkomen en de zorg krijgen die Tibo bij mij krijgt.

hahahaha idd. Is veel beter om te denken dat ze niet zonder ons kunnen

Ik heb het de honden ook even gevraagd of ze niet zonder me konden en ze schudden alle drie hard nee
( Wel had ik een pens in mijn hand die ik van links naar rechts bewoog,maar dat is bijzaak
Groetjes Marianne

voor dat ik Ed heb leren kennen had ik de honden al dus als hij me honden niet wou dan mij ook niet. en kies ik ten alle tijden voor mijn honden.

hij zou nu niet zeggen van doe ze weg. hij weet dat ik hun al langer heb en hij dan vliegen kan. Of er moet zo donders goede reden voor zijn. maar hier gebeurd alles in overleg en zou me niet voor de keus stellen. helemaal omdat hij een baan heeft waar hij veel van huis is. Dus hij weet dat er hier hoe dan ook een hond loopt.

Hebben we een hond samen gekocht dan zou er eerst ook heel erg zwaar overlegd worden en dan kies ik voor mijn man. Maar nu omdat ik de honden al had en het voor mij mijn kinderen zijn gaan ze niet weg. en denk als er later een hond komt die er ook zeker wel komt.

Gaat ook nooit weg en hij zal me niet voor de keuze stellen. dus dat probleem zal ik gelukkig niet hebben.

Kinderen heb ik niet dus. dat zijn me hondjes

Liefs natascha

hahah hier hoeft Martijn ( mijn vriend ) niet mee aan te komen. Hond eruit betekend dat ik mee ga. Ik hoeft hier gelukkig niet bang voor te zijn het zijn elkaars beste vrienden.

Wel geldt bij ons de afspraak mochten wij ooit uit elkaar gaan (AFKLOPPEN!!!) Dan gaat Casper met mij mee. Dit omdat ik het meest emet hem onderneem maar dan wel een soort van bezoeksregeling Haha honden zijn ne tkidneren

Hihi Marianne, dat is een goeie een pens in de hand die van links naar rechts bewoog

En Natascha dat is nu net wat ik bedoel, jouw partner vraagt zoiets ook niet en houd rekening met de honden.

Ik heb altijd zoiets als ze een hond niet kunnen uitstaan of hen in de weg zit...zijn ze dan wel de moeite waard om mee samen te leven...als je niet graag dieren ziet, zie je ook niet graag mensen. Maar dat is mijn mening maar. Mijn hond en ik zijn een onafscheidelijk pakket, two for the price of one

Ik ben de hondengek hier in huis, dat wist m'n man van het begin af. Hij wist dus ook dat zodra we zouden samenwonen er een hond bij zou komen.
We hebben hier in huis de regel dat zodra een dier in huis komt wonen, ongeacht wat voor dier, hij er tot z'n dood blijft.
Toen mijn dochters geboren werden was mijn toenmalige hond al 8. Hoewel mijn kinderen wel boven m'n hond gaan, hield ik toen ze klein waren de kinderen uit de buurt van de hond en niet omgekeerd.
Mocht m'n man mij ooit voor de keuze stellen: de hond eruit of ik dan moet m'n hond het wel heel bont hebben gemaakt wil ik voor de 1e keuze kiezen. Als mijn man dat ooit zou zeggen is er waarschijnlijk al wat meer mis met onze relatie en kan hij wellicht beter gaan. (Moet er niet aan denken dat dat ooit gebeurt hoor want 't is een lieverd!)

Nou welke keus ik heb gemaakt mag denk ik wel duidelijk zijn, sterker nog ik heb een van zijn honden overgenomen.

Dus bij mij moet niemand aankomen dat ik de keus moet maken tussen man/vriend of de hond. Nou de hond(en) dus.

Mocht in het verleden toen mijn zoon klein was de veiligheid op het spelheebn gestaan dan had ik voor mijn zoon gekozen wat gezondheid betreft zou ik de honden aan het buitenleven hebben laten wennen. Maar voor die keuzes heb ik gelukkig niet gestaan.

Maar ik kan mij wel voorstellen dat de betreffende vrouw voor haar man en gezin gekozen heeft.

Groetjes,
Wilma

hier komt mijn zoontje als eerste te staan ( natuurlijk)

en sja ligt aan de situatie hoe het dan met eventueel met een vriend zou gaan..

op dit moment gewoon mijn witte kanjerssssss

Hier is het mijn man geweest die zoveel honden hebben wou, ik had er aan twee wel genoeg, maar ben met allemaal even gek hoor. Deze winter komt er als alles goed gaat weer eentje bij, op verzoek van mijn man. Ik ben de hele dag heel erg druk met de honden, mijn man heeft een fulltime job. Dus zou hij nou zeggen dat de honden eruit zouden moeten of dat hij anders zou gaan zou de keuze gemakkelijk zijn voor me...dan gaat hij maar. Hoewel het aantal honden zijn keuze was, zijn mijn honden mijn alles.

Hoi Niki, dat is nog eens een goeie zeg!
Ik heb geen kids helaas, en mijn man was net zo'n hondenfreak als ik ben.
We hebben nooit van die situaties gehad, ik eruit of de hond eruit. Ik denk, dat daar wat mij betreft er geen enkele discussie over te voeren valt/viel, en ook al hebben we er nooit een woord over vuil gemaakt, mijn man moet dat haarfijn hebben aangevoeld.
Trouwens, we hadden 2 honden uit het asiel, en de beginfase heb ik me altijd over hun ontfermd. Zo was het nu eenmaal
Het zijn allebei hele lieve honden geworden, en ook mijn derde, een terrier die we als pup hebben gekocht was een dijk van een hond. Ennu nou heb ik Arak, en idd er is wel eens een date geweest die zei: je bent van harte welkom om bij me langs te komen, maar dan zonder hond. Was gelijk het einde van de date *grijns*
groetjes Betty en poot van Arak

Ben zelf dan kind maaar bevoorbeel ouders of hond eruit? dan de hond. ik bedoel me ouders doen heel veel voor me maar Buddemans gaat niet 1,2,3 weg dan moet er wel iets heel groots gaande zijn

Vriend eruit we hebben bewust en keuze gemakt een hom=nd en we wilden het beide heel graag dus daar hoeft hij niet mee aan tekomen hier