We hebben een heerlijke ontspannen week in 't Hunebeddenland erop zitten. Veel gekeuteld en heel veel gewandeld in de natuur met de honden. Mooie dingen gezien. Drenthe blijft mooi, ook in de winter.
Ons huuske....elke ochtend en vroeg in de avond konden we lekker met de honden het bos in voor een fikse wandeling. Het hek van de achteruitgang grenst gelijk aan het huisje, dus we hoefden niet eerst heel het park door. Voor de honden (en onszelf) is dit heerlijk relaxed.

Het Fochteloërveen...kilometerslang struinen door de heidevelden waar de kraanvogels leven. Geen kraanvogel gezien, maar dat mocht de pret niet drukken.

Nog net niet op de schaats...



Onze honden hebben een goede conditie, maar zo na het eten stortte het tweetal volledig in... 

We hadden het merendeel van de voeding van huis meegenomen. De vriezer was niet groot, maar de schuur biedt in de winter uitkomst. Dat ging meer dan prima.
De geitenpens hadden ze al op afstand geroken...aangevuld met verse brocolli en venkel. Een heerlijke maaltijd om er weer even tegenaan te kunnen.

Het Aekingerzand lag vlakbij het park. Het Canadameer aldaar moest prachtig zijn...daar was niets over gelogen. De honden hadden genoten....ondanks de grote baggerzooi, waardoor het lopen voor ons mensen meer leek op drijfzand schuiven, hebben we de route afgemaakt.


Jaja....de horizon 'recht' op de gevoelige plaat vastleggen blijft nog steeds moeilijk voor me, heb ik door. Maar mijn Whoop kan het toch niets schelen...




Onderweg kwamen we enorm veel ezeltjes tegen...dit weiland was nog niets...het weiland even verderop aan de linkerkant huisveste minstens 50 van die big ears...ze blijven schattig.

Niet duidelijk op de camera vast te leggen, maar zo geweldig om te zien. In the middle of noware, in een weiland vol schapen, staan ineens enorm veel herten. Ook hebben we veel herten zien passeren, van het ene naar het andere natuurgebied. Met hoge snelheid baanden ze zich een weg naar de veiligheid.

En zulke activiteiten moeten beloond worden met een degelijke maaltijd. De viswinkel/restaurant had mooie schelvis voor de jongens.

Iets wat ik echt buitensporig weinig doe......de honden wassen...nu was het in geval van Stanley niet onprettig om hem voor de verandering eens een avond 'schoon' te zien. Stan voelde de bui al hangen en liet alles gelaten over zich heen gaan.

't Whoopie was een iets ander verhaal...hij heeft er weer een trauma bij...maar ruikt toch wel weer limoentjesfris...

Zo, een kleine impressie van onze vakantieweek. Veel foto's zijn mislukt...en in enorm mooie natuurgebieden die we ineens rondom het park ontdekt hadden, was ik mijn camera vergeten.



)







