Wat ben ik toch ontzettend blij met mijn twee beren.
Vanmiddag moest ik eigenlijk werken; ik had al behoorlijk wat last van m'n buik vanochtend, maar ik wilde me toch niet laten kennen. Zoals sommigen van jullie wel weten heb ik PDS, een chronische darmziekte, waardoor ik goede en slechte dagen heb en dit was absoluut een slechte dag. Onderweg naar m'n werk ging het helemaal niet goed, ik kreeg ontzettend veel pijn en het werd zelfs zwart voor m'n ogen. Toen is m'n vriend me op komen halen, want ik was helemaal in paniek.
Op dit moment lig ik thuis op de bank, met een dekentje over me heen, even zielig te zijn. En net als ik mezelf dan afvraag hoe het allemaal verder moet, of ik ooit nog normaal zal kunnen functioneren, kijken vier bruine hondenogen me aan met zo'n blik van 'En anders heb je altijd ons nog'. Als ik hen zie spelen, hen gelukkig zie zijn, dan kan ik me zo gelukkig voelen. En als ik verdrietig ben, staan ze allebei meteen bij me, om me vervolgens een troostende lik en een knuffel te bieden. Mijn kanjers.



3 doggies
Ik lig hier ook op de bank met Karel op mijn rug en Pepijn tegen me aan gekruld. Heeeeerlijk!

















