Ben het helemaal eens met Wendy!!
Mijn reu had ook een niet ingedaalde bal, deze zat niet in de lies maar (bleek achteraf) diep in de buikholte. Had er voor gekozen hem er niet aan te laten helpen, na navraag te hebben gedaan bij meerdere DA's. Die adviseerden mij, laten zitten, sowieso met 9 maanden KAN hij nog indalen, die kans is nog groter aangezien je hem voelt in de lies. Mocht hij echt niet indalen, kreeg ik het advies om me tot het 5e levensjaar me geen zorgen te maken. Na z'n 5e levensjaar zouden ze dan verder kijken.
De theorie dat zo'n niet ingedaald balletje tumoren zouden ontwikkelen, is allang achterhaald en ALS er al een tumor komt, zijn die meestal goedaardig. Risico van de narcose zou groter geweest zijn (nu heb ik wel een Sheltie, die gevoelig zijn voor narcose), dan het risico dat hij een kwaadaardige tumor zou krijgen.
Toen mijn reu echter 7 maanden was, kreeg hij een gedraaide teelbal (wat heel zeldzaam is), die gecastreerd moest worden. Toen hebben ze gelijk de buikholte opengemaakt om ook het niet ingedaalde balletje eruit te halen, dit was een nachtmerrie, wat normaal een simpele operatie is, was bij mijn hond niet zo, ze konden het balletje niet vinden en zijn 2 uur bezig geweest met opereren. Daarbij werd hij steeds wakker uit de narcose en moet er dus niet aandenken wat hij gevoeld of meegemaakt heeft.
Gelukkig is het goed afgelopen en ging het herstel heel voorspoedig, maar mocht ik weer een hond hebben met een niet ingedaalde bal, zou ik er echt voor kiezen om 't te laten zitten. Helaas had ik bij mijn hond dus geen keus, aangezien het medische noodzaak was door die gedraaide teelbal.
Dus: voordeel door wel te laten castreren, niet echt veel met betrekking tot de niet ingedaalde teelbal. Hij zou na z'n 5e levensjaar een tumor kunnen ontwikkelen in dit balletje, maar die zijn dus echter meestal goedaardig en mocht het gebeuren, dan kan hij alsnog gecastreerd worden.
Hopelijk heb je wat aan mijn ervaring met deze situatie
Succes en ik ben benieuwd wat je uiteindelijk besluit te doen!