Wat is het jaar gevlogen. Lotje al weer 1 jaar bij ons. Vorig jaar hebben wij op 14 januari onze oude Flos van toen 17 jaar in moeten laten slapen. Vreselijk om na zo'n lange tijd samen dan ineens je maatje niet meer om je heen te hebben. Vanaf zijn 6 weekjes was hij al bij ons. Enorm verdrietig was het om afscheid van hem te nemen. We waren in de tijd dat Flos nog leefde vaker aan het kijken voor een herplaatser teefje, want Morris en Flos hadden weinig aan elkaar en een reu bij Morris wilde ik niet meer. Hij is niet makkelijk met andere reuen... Maar goed....toen was Flos er ineens niet meer. We hadden al snel besloten...."nee, er komt geen maatje meer voor Morris. We willen niet nog eens zo'n moeilijke periode meemaken, dat het niet helemaal klikt tussen de doggies". Maar goed....2 dagen later keek ik zonder reden op de website van de rasvereniging en daarna ook nog op MP en net nu we zo'n enorm verdriet hadden, stond daar Lotje die een nieuwe goude mand zocht! Ze was toen net 1 jaar oud! Oei....wat moesten we hier nu mee?? Nooit was er een herplaatser en net nu....was er een teefje. Toch maar een mail gestuurd naar haar baasje, die meteen enthousiast terug reageerde, want hij wilde niets liever dat ze bij een kenner van het ras zou komen....We twijfelde enorm. Ik was toen 4,5 maand zwanger van onze 2e uk. Zou het niet te druk worden met nog een jonge hond erbij? Tevens waren we enorm verdrietig om Flos... Maar toch sprak iets in Lotje ons enorm aan..... Dus er werd een afspraak gemaakt om haar te komen bezoeken samen met Morris! Oei...een pittige tante. Ze gaf Morris direct een snauw en Morris was gewoon een stuk slomer toen we hun samen op een terrein los lieten. We namen haar mee naar huis voor een proefperiode. We waren immers nog steeds enorm verdrietig om Flos en wisten niet of Lotje wel een juiste keuze was. Maar eenmaal thuis, wisten we het al bijna zeker.....dat is een blijvertje! Morris was enorm IN LOVE met zijn nieuwe vriendin. Lotje kon alles bij hem doen, want ze was in het begin echt niet altijd even vriendelijk naar Mor. Blijkbaar had Morris dat nodig...Een maatje die tegengas geeft! Nu zijn we inmiddels een jaar verder en Lotje hoort gewoon bij ons! Wij zeggen nog steeds....ze is niet zonder reden net op het moment van het verlies van Flos op ons pad gekomen! Het moest gewoon zo zijn....Nu genieten we enorm van deze 2 geweldige maatjes. Prachtig om te zien hoe gewaagd ze aan elkaar zijn en hoe gek ze op elkaar zijn. Ook laatst toen Morris enorm ziek was....zag je hoe Lotje op haar manier toch goed voor Morris probeerde te zorgen. Ze had het echt moeilijk dat haar maatje er zo belabberd aan was....Gelukkig is hij nu weer een heel eind de oude en kunnen ze weer heerlijk stoeien met elkaar! Ik hoop dat ik nog heeeeeel lang van ze mag genieten! Maar wat is het jaar gevlogen!



3 doggies



