Startersproblemen?

Bas, krijg idd wel wat meer spierballen... haha

Riem los? Ik laat Indy wel es loslopen, maar dan gaat ze nogal es haar eigen ding doen. En roepen helpt dan niet (doof) Ik merk wel dat ze thuis nu iets rustiger word. We moeten haar nogal es strang aanpakken. (Is anders onbegrenst bezig.)
Eergister begon ze helaas onbedaarlijk te piepen toen we net op bed lagen. Ze wou niet in de bench. Mede daardoor ook vanmorgen een plas gevonden... (want we hadden haar los gehouden)

Ik kijk regelmatig naar Cesar. En steek daar altijd weer wat van op.

De oudste 2 honden kunnen loslopen, bij het uitlaten. De jongste 2 hou ik nu even aan de lijn, zodat ik ze 'beter in de hand heb' En dat ging aardig goed...

Er zijn ook mensen die je hond(en) brokjes willen geven. `Dat wil ik dan weer niet hebben... Want dan denken ze dat van iedereen te krijgen.

Fijne vrijdag de 13 de!

Kennet, de reu pup van 4 maanden. Begint opvallend veel 'dek' neigingen te krijgen.
Indy keurt het gelukkig ook niet goed. WIJ ook niet!

toen we perro uit spanje lieten overvliegen had ik me op alles voorbereid....onzindelijkheid....angst, mss bijten, niet alleen kunnen zijn, ziektes, niet luisteren, enz....

maar over 1 ding had ik niet nagedacht en dat was zijn jachtinstinct en wat dat met hem doet.....hahahahaha
het verliep in het begin allemaal TE goed....ik was meteen helemaal enthousiast over hem, prees hem de hemel in....al snel lieten we hem los en oh oh wat bleef hi goed bij ons....

en toen zag hij in het bos een konijn...en weg wasie....en wij maar roepen en angstig zijn....wat oh straks kwam ie niet terug bla bla bla
ineens kreeg wandelen in het bos een hele andere dimensie.....

inmiddels weten we hoe perro jaagt en wanneer wij moeten gaan opletten....zijn gedrag zie je veranderen en dan lijn ik hem meteen aan, nu het nog kan hahahaa.
maar ben ook nog regelmatig te laat.....
want hij is ook nog eens bloedsnel....


roepen doen we dan al lang niet meer, blijft ie alleen maar langer weg....gewoon blijven staan op de plek waar we hem als laatste hebben gezien , en dan geduld hebben, uiteindelijk komt hij altijd terug....maar dit had ik echt niet bedacht van te vroren

Van Perdie hadden ze in het asiel gezegd dat ze met katten, mensen en gewoon alles sociaal was, dat was dus niet helemaal het geval. Met de katten gaat het nu wel goed maar ze heeft totaal niks met andere mensen (doet ze ook niks, is gewoon niet geïnteresseerd) en ook naar andere honden durft ze wel eens te happen. Aan dat laatste zijn we nu zoveel mogelijk aan het werken zoek gewoon nog iemand uit de buurt met een rustig hondje die Perdie wat kan helpen En voor de rest is alles eigenlijk heel goed gelopen Perdie is echt een heel lief en aanhankelijk hondje! Had ook niet verwacht dat ze zoveel reacties zou krijgen op straat en mensen met kinderen die haar gewoon beginnen aaien zonder te vragen omdat ze er maar van uitgaan dat alle dalmatiërs lief zijn

Yasmine, wat leuk een Dalmatier!
Hou oud is ze?

Altijd maar afwachten hoe ze na herplaatsing zijn. Met Indy (ons dove teefje) hebben we ook veel te 'stellen'.
Nu ze met hechtingen loopt, is het extra oppassen.

Oeps had me nog niet ingelogd...

@isabel: dat gevoel ken ik. Gelukkig heeft Dusty me al aardig voorbereid op wat komen gaat met Gaya. De eerste keer dat Dusty er achter aanging was ik doodbenauwd, want net als jou had ik me er niet op voorbereid dat hij als een dolle achter de zwaluwen aan zou gaan. ik vond hem uiteindelijk op een plek en riep en riep maar contact was compleet weg, hij had de tijd van zijn leven. ik kon niks anders doen dan wachten tot hij klaar was. beiden honden hebben een groot jachtinstinct. en roepen heeft idd geen zin, goed boek mee nemen en hopen op droog weer
en als je dan eenmaal weer thuis komt dan zie je ze de eerste uren niet meer want liggen ze in coma

Echt specifieke startersproblemen niet echt gehad.
Wel slapeloze nachten, gebroken nachten en 2 x per nacht een volgepoepte bench schoonmaken.
Ze had giardia.

Mellow was 4 maanden toen ze bij ons kwam, hondje vers uit Malta, bang, dun en klein.
Rustig hondje.

Inmiddels is dat bange, dunne, kleine hondje láng zo rustig niet meer. Er zit jachtinstinct in. En veel ook.
Dat hadden we niet echt verwacht, hebben we ons ook wel een beetje op verkeken.

Maar nu, na een half jaar, gaat het goed. Oké, dat jachtinstinct blijft en ze lijkt wat Oost Indisch doof, maar verder is het een geweldig beest.
En ondanks de moeilijke beginperiode wil ik haar voor geen goud meer missen

Het is niet echt een startersprobleem, maar ik had me heel goed voorbereid op de komst van een dalmatiër aangezien ik hiervoor een maltezer had. Ik had er dus heel goed over nagedacht en wist dat ik veel meet ging moeten wandelen en bewegen en had hier dus ook hard naar uitgekeken. Blijkt Perdie dus echt een super luie dalmatiër te zijn!!

Startersproblemen??
Co was eigenlijk een heel makkelijk, lief en goed lerend pupje.
Maar ik had er geen rekening mee gehouden dat ik zo bezorgd zou zijn Na twee ietwat gebroken nachtjes besloot meneer ewoon stoer door te gaan slapen.. Maar ik lag nacht drie dus wakker, "ik heb m nog steeds niet gehoord, zou die gewoon nog slapen? Zou die nog wel leven?? Heb ik m nou nog niet gehoord??"
Enz...
Heeft ie nou wel of niet van die steentjes gegeten??
Heeft ie nu die paardendrol op?? Wat nou als dat paard net tegen wormen was ingeent??
Vreselijk!!
Maar goed dat ik nog geen moeder ben
En Co mij inmiddels wel t vertrouwen heeft gegeven dat hij wel heel gelukkig is en niet in 7 sloten tegeljk loopt.
We hebben zelfs een week apart van elkaar zijn overleeft!! (ik op wintersport, hij bij mijn ouders)
Maar nooit gedacht dat ik dat beestje zoooo diep in mijn hart zou sluiten en dat consquent zijn best wel moeilijk is! (bijvoorbeeld als ik met m wil trainen voor cursus, maar hij wil s[elen met een hond en ht andere baasje dat een goed idee vind, en ik dan Co even lekker spelen met een ander niet gun )
Haha, komt wel goed

Jij breekt je nek over het hondje dat klein is, wij omdat ze altijd pal achter je gaat liggen.
Nu zijn we er aan gewend maar toch..... Ze wilt gewoon graag bij ons zijn.

Ja hé Thea

Hier op het forum heb je het onderwerp honden. Daar zocht ik de dalmatiër op. Alles klopt
met onze hond behalve dat ze naar vreemden blaft.

Ze is zo`n goedsul. Zelfs als een hond lelijk naar haar uithaalt doet ze nog niets.

Het is gewoon een geweldige hond. Heb voorheen andere rassen gehad maar zij slaat echt alles.
Ze is echt intelligent. Ze weet precies hoe laat ze haar eten krijgt en wanneer ik haar gaat uitlaten.

Dit ras is echt geweldig. Ze is zo enthousiast en vrolijk. Ik hoef maar naar haar te kijken en ze ligt te
kwispelen. Ze weet alles wat er in huis gebeurd.

Als ik achter mijn pc zit ligt ze meestal op een kleed naast me maar soms duwd ze gewoon door om onder het pc
bureau te liggen. Zo aanhankelijk.

Ik heb er echt geen woorden voor. Ik denk dat ik haar heel gehoorzaam gaat krijgen (ik heb ze pas een maand)

Yasmine... misschien hoef je ook niet per se voor de nacht nog te wandelen. ze kunnen evt. ook met 2x toe.. Bij mij is dat met toeval zo ontstaan..en dat ging jaren goed.

De redder, hoe oud is ze?
Dus nog maar een maand in huis. Jeee..klinkt goed hoe ze het doet!

goh, we hebben ons mispakt aan haar hoeveelheid energie! Ik dacht dat een pup vanzelf heel veel sliep, had dat ook bij vrienden met puppies gezien. Maar die van ons niet :S Tot ik hier op het forum las dat sommige pups dat zelf niet nemen en dat heeft veel geholpen Verplichte rust, nah! :p

Ook vind ik het moeilijk om met Fennah nog niet te mogen gaat fietsen, lopen, ... omdat ze nog te jong is. Maar dat ze het eigenlijk wel nodig heeft om eens goed te kunnen crossen. Dus nog een paar maanden wachten en dan kunnen we er aan beginnen!

Met Larah (die hebben we geadopteerd toen ze 3jaar was) vond ik het moeilijkste omdat ze vaak haar eten weigert (KVV, brokken, ...) en ik niet wist wat te doen. Dankzij hier weet ik dat sommige honden (zeker als ze vers eten) gewoon soms een dag vasten. Wat bij Larah het geval is! Wij laten haar 1 dag vasten, ze kiest zelf welke dag en de volgende dag eet ze weer gewoon. Ook vond zij het leuk om naar iedere passerende persoon dolblij te springen, maar ze is een sint bernard van 40kilo en doet het uitermate enthousiast! Sommige mensen kregen schrik omdat ze dachten dat Larah aanviel, terwijl dat totaaaaaal niet was :p Maar daar wordt aan gewerkt!

Nu met Fennah al een tijdje op hondenschool en ik moet zeggen, dat heeft me in haar opvoeding al enorm veel geholpen! Ik merk het nu als ze met mijn voeten rammelt En binnenkort Larah laten steriliseren en daarna ook hondenschool met haar!