We hebben een lieve herplaatser op het oog

-

Reu-reu combinatie hoeft niet perse een probleem te zijn. Maar, beide zijn nog niet in volwassenheid. Reuen bereiken hun volwassenheid gemiddeld met 2 / 2,5 jaar. Tot die tijd gaat het het goed met seksegenoten, maar daarna kan het omslaan. Is een van beide gecastreerd?

-

Heb zelf 2 reutjes am staff en duitse dog.
De staff is extreem onderdanig en de dog vertoonde ook geen dominantie tekenen, MAAR precies een maand na de dog zijn eerste verjaardag, de staff was toen net geen 2 jaar, heeft de dog hem goed vast gehad.
Oren, hals en voorste poot waren er serieus aan toe!D oudste heeft geen enkele keer teruggebeten hij piepte alleen maar terwijl hij met zijn poten los van de grond in de muil van de dog hing

Wij hadden ook nooit gedacht dat dit kon gebeuren want ze sliepen ook samen en alles.
Nu zijn we er altijd allert op dus het kan goed gaan maar ook mis lopen en dan moet je in het achterhoofd houden dat je mss keuzes moet maken...

Veel succes met de beslissing!

Houdt wel rekening dat ze allebei nog niet echt volwassen zijn,
het gedrag van die herplaatser kan ook nog omslaan, niet alleen het gedrag van Liam.

Het is in deze situatie juist verstandiger om beide reuen te castreren, voordat ze hun volwassenheid bereiken. Als ze eenmaal voldoende testosteron in hun lijf hebben zitten en weten hoe sterk ze zijn, dan heeft castreren weinig zin. Als je beide castreert voordat ze hun volwassenheid bereiken houden ze hun 'sullige' karakter en is de kans op botsingen kleiner.

wat erg als je dat meemaakt zou er maar niet aan beginnen

Wij hebben een aantal maanden geleden een herplaatser gehad dat was dus 1 groot drama.
Op papier en buiten een top hond ging om een aussie van 2.5 jaar en onze eigen aus van 9 maanden.
Bijde nog intact maar de herplaatser zou totaal niet dominant zijn heel sociaal enz.
Kennis making ging perfect leuk spelen totaal geen dominante houding van de herplaatser of van m'n eigen hond, dus de andere aus meegenomen.

In huis bleek het een drama de nieuwe aus was zo dominant claimde iedereen onze eigen hond kon niet meer bij ons en de kinderen in de buurt komen met binnen 2 dagen vreselijke gevechten.
Met gevolg Diesel een hele rij hechtingen in z'n poot en het bloed overal.
Ook werd hij helemaal gek van de drukte bij ons in huis met onze kinderen, en ja hij kon met kinderen. Durfde echt m'n kinderen (9 en 11) niet alleen met h'm te laten
Diesel gaf zich niet gewonnen de nieuwe aus bleef maar uitvallen naar Diesel dus wij hebben h'm toch maar weer terug gebracht. Hoe moeilijk we het ook vonden, maar hij heeft nu een topplek alleen met alle ruimte en rust die hij nodig heeft.

Wij hebben nu toch maar voor een pup gekozen en dit gaat tot nu toe super.
Diesel is ook een goeierd zeer sociaal, totaal geen problemen met andere honden kunnen hier ook gewoon naar binnen mogen met z'n speelgoed en kluiven.

Ik wil niet zeggen dat het niet goed zou gaan maar wil je ook even de andere kant laten weten dat het ook vreselijk fout kan gaan.

Heel veel succes met het maken van je beslissing en als je ervoor gaat helemaal top

Hee Emma,

wat voor ras is het? Als ik jou was zou ik het niet doen, de kans dat het fout gaat is gewoon veel te groot. Die hond is nog maar 1,5 en wie weet juist hartstikke zelfverzekerd (dominant) Honden die goed met andere honden kunnen en heel sociaal zijn zijn dat vaak wel is mijn ervaring.

Dan kom je uit bij de volwassenheid. Geen van beide is dat nog. Liam moet zelfs nog een pubertje worden haha.

Mijn ervaring is dat de meeste rond de leeftijd van 3 jaar toch wel omslaan. Dat wil je niet in huis hebben..

-

Ike is/was ook de liefste hond en heel erg sociaal en goed opgevoed.Jacko is ook goed gesocialiseerd en ook goed opgevoed en toch liep het mis tussen hen.
Het blijven honden

Ik heb ook 2 reuen bij elkaar, een dobermann en duitse herder.
Ze wegen ongeveer bijna hetzelfde (dh 48, dober 45) en hebben een lekker temperamentje... Dus zijn wel een beetje van dezelfde kracht.

Fokkers raadden mij het af een dober bij een herder te zetten (2reutjes) (ze hadden me herder ontmoet en vonden hem te zelfverzekerd, waardoor het wel eens flink mis zou kunnen gaan). Naja, ik eigenwijs waardoor ik er toch per se een reu bij heb gezet. En in principe gaat het goed met elkaar.

Die herder staat boven hem en laat hem goed zien wat hij wel/niet goed vindt. Dobermann heeft daar nu eindelijk vrede mee, maar hij is pas 13 maanden.. dus hopen dat het goed blijft gaan

Ze eten/drinken af en toe wel uit 1 bak, liggen naast elkaar, gaan samen rennen in het bos, super gezellig dus.

Soms zie ik een spanning, dan stuur ik ze weg/haal ze uit elkaar, waardoor er geen conflict kan ontstaan.
Als ik de deur uitga, zitten ze lekker saampies. Denk dat ze elkaar alleen maar willen bewijzen t.o.v. mij en de rest, denk eerlijk gezegd niet dat ze elkaar aan zullen vliegen wanneer ze alleen zijn.

Vergeten te zeggen:

Ik zou het dus DOEN!

Je kunt er voor een groot deel zelf voor zorgen dat het niet uit de hand loopt.
Plaats observeren, handelen naar die rangorde, aandacht goed verdelen..
Eventueel chemische castratie of castratie.

Je kent je eigen honden het beste.
Laat ze al vaak met elkaar spelen op neutraal terrein en kijk hoe het gaat zou ik zeggen.

Mocht het nou echt echt echt niet gaan, kun je ze gescheiden van elkaar houden wanneer je er niet bij bent?
In het ergste geval zal je ze moeten scheiden van elkaar in ruimtes, of een andere goede baas zoeken.

Maarja, als je het niet geprobeerd hebt weet je ook niet hoe en wat. Misschien valt het tegen, maar misschien gaat het super, en krijgt hij een super leven

Ik ben het helemaal met Sammy eens. Ik heb het vaak genoeg zien dat reutjes die ontzettende lief waren en nooit vochten, rond de tweede/derde jaar enorm veranderde en nauwelijks met andere reutjes konden omgaan. Het is zo'n enorme gok, stel dat het niet lukt dan is de hond er ook wel zwaar de dupe van he, want het zou maar kunnen dat je dan op zoek kan gaan naar zijn derde baasje.
Ik begrijp trouwens wel dat je hele goede bedoelingen hebt.

Maar dat waren beide pups.. Zou jij het aandurven er nog een (bijna) volwassen Bull Mastiff bij te zetten?

Daarom vind ik het een beetje link maar Emma ik denk dat je het zelf nog het beste weet

Ja het is moeilijk als zo iets op je pad komt.
Kun je niet de afspraak maken dat je het bv een maand probeert en als het niet goed gaat of je gevoel zegt nee dat de hond dan terug kan naar zijn baasjes en dat er dan een andere plek wordt gezocht voor h'm?

Als je verstand al nee zegt moet je het eigenlijk niet doen want dan zijn er mischien al teveel twijfels.

Succes met je beslissing.

Niet doen hoor zeker niet met zulke grote rassen als ze eenmaal gaan knokken is de schade niet te overzien en jijspringt er ook niet zo makkelijk tussen.
Ik snap het wel je hart is er goed vokr mawr luister maar naar je verstand en misschien kan je proberen om te helpen met herplaatsen.

Was die voor mij bedoeld haha? Ja toen dober van 5 mnd erbij kwam was Dario pas 1,5 jaar..
Ik zou het zelf wel durven omdat ik zo'n lieve hond een goed huisje wil geven, maarja gaat het niet goed is het inderdaad wel lullig voor de hond (weer een nieuw baasje).

Denk dat de pup van 5 maanden het alleen maar leuk vindt, een grote vriend erbij.
Misschien vindt de teef het niet zo leuk..

Ik zou er inderdaad goed over na denken en ze eens samen meenemen naar een park of iets dergelijks.
Als de klik er is, gaat het meestal wel goed. Die van mij hadden nou niet echt een klik samen in het begin... het gaat steeds beter maar echt onafscheidelijk zijn ze absoluut niet, me dober is altijd blij als dario er is, maar absoluut niet andersom. en dat vind ik wel heel jammer.

Die van mij klikte ook supergoed, ze sliepen samen, speelden samen, aten samen, wandelde samen enz...
Ze waren nooit buiten zonder toezicht als er speeltjes,eten of dergelijke in de buurt was.

Op een dag kom in onder mijn middagpauze thuis om ze uit te laten, geen takken, eten, drinken, speelgoed ofzo in de buurt. Ben bij ze in de tuin en ga 10 seconden naar binnen om mijn jas weg te leggen en plots een slag en luid gehuil...de jongste,1,1jaar had de oudste,2j vast en liet niet los!
We hebben nooit de aanleiding geweten enkel vermoedens...Als je krachtige reutjes/teefjes samenzet kan de schade zo groot zijn en moet je altijd aandachtig zijn!
Ik heb nu nog steeds spijt van die 10 seconden en het beeld en geluid raak je nooit meer kwijt

Dus bij de minste twijfel het NIET doen!

Dat lijkt me echt heel vervelend om mee te maken..
Laat je ze nu samen alleen thuis of niet?
Die van mij laat ik altijd samen thuis als ik wegga, is dat dan wel verstandig ?
Kluiven haal ik trouwens wel altijd weg, daar kan ruzie van komen.

Inderdaad, als je twijfelt moet je het niet doen. Je moet echt vastberaden zijn, er zeker van zijn dat je het wilt doen.

Ze zitten wel samen als er iemand bij is maar ze slapen niet samen op de zetel aangezien ik hier echt niet meer gerust in ben...
Ze hebben een grote ruimte in de garage voor als het koud is maar die wordt gescheiden door een metalen kennelhek met deur van 2m hoog. Als het mooi weer is zitten ze afwisselend buiten. Ik werk op 2min van mijn thuis en ga tijdens mijn uur middagpauze naar huis en als ik dan terug ga voor 3u te werken mag de andere buiten...
Heb ook buren met een zoontje van 5 en zou mezelf nooit vergeven dat ze alleen buiten zijn en weer vechten en dat hij dit moet horen en zien

Maar zoals ik zei, vanaf een bepaalde grootte van de hond is de schade veel groter en dus als het mis loopt,loopt het vaak goed mis!

Je zou Henrike een berichtje kunnen sturen, zij heeft een Bullmastiff, wel een teefje, maar zij kent het ras dus wel goed!

Als je beslist om hem wel te nemen, dan zou ik allebij de reuen laten helpen en niet 1.

@Ginger: Ja het was voor jou haha. Ik ben soms niet zo handig.

@Hadassa: Nu zeg je wat.. Ik heb Henrike al een tijdje niet "gezien" hier!

Ik ook niet, er zou toch niets zijn